อภิญญาและความรู้พิเศษ : หน้า 96/132

ทำไว้กับตน เมื่อครั้งขึ้นไปสู่ยอดเขาตุงคบรรพต นางกินรี ได้พูดถ้อยคำไพเราะอ่อนหวานให้ก้าวย่างอย่างระมัดระวัง บัดนี้กินนรนี้ กระสับกระส่ายคิดถึงนางกินรี จึงร้องขึ้นเป็น เสียงที่ ๗ ไปเถิด” ดูก่อนมหาบพิตร ขอพระองค์ทรงปล่อยกินนรนั้น พระราชาจึงรับสั่งให้ปล่อยกินนรนั้นไป 4. เสียงที่มหาบพิตรได้สดับลำดับที่ 4 นั้น เป็น เสียงพระปัจเจกพุทธเจ้าพระองค์หนึ่งซึ่งปกติอยู่ที่เงื้อมเขา นันทมูลกะ ดำริว่าอายุสังขารของตนจะสิ้นแล้ว จะไปแดน มนุษย์ ปรินิพพานในพระราชอุทยานของพระเจ้าพาราณสี พวกมนุษย์จะปลงศพเรา บูชาพระบรมสารีริกธาตุ บำเพ็ญตนสู่หนทางสวรรค์ พระปัจเจกพุทธเจ้าจึงเหาะมา ด้วยฤทธานุภาพ เวลามาถึงยอดปราสาทของพระองค์ ได้ ปลงขันธภาระ เปล่งอุทานว่า “เราเห็นพระนิพพาน อันเป็นที่สิ้นชาติ ไม่ต้อง กลับมานอนในครรภ์อีก อย่างไม่มีความสงสัย การเกิดของ เรานี้เป็นที่สุดแล้ว การนอนในครรภ์เป็นหนสุดท้ายแล้ว สังสารเพื่อภพใหม่ต่อไปของเราสิ้นสุดแล้ว” พระดาบสทูลต่อว่า “ดูก่อนมหาบพิตร พระปัจ เจกพุทธเจ้าพระองค์นั้น ปรินิพพานที่โคนต้นรังอันมีดอก บานสะพรั่งต้นหนึ่ง ขอเชิญพระองค์เสด็จไปปลงศพพระ ปัจเจกพุทธเจ้านั้นเถิด" ฤาษีโพธิสัตว์ จึงพาพระราชาไปที่ต้นรัง ชี้ให้ ทอดพระเนตรสรีระนั้น พระราชาทรงบูชาด้วยของหอม เป็นต้น พระราชาทรงรับสั่งให้งดการบูชายัญทั้งปวง พระ ราชทานชีวิตแก่สัตว์ทั้งหมด ให้ตีกลองประกาศห้ามฆ่าสัตว์ ในพระนคร แล้วให้เผาศพพระปัจเจกพุทธเจ้าด้วยสักการะ ใหญ่บนจิตกาธานที่ทำด้วยของหอมทุกอย่างแล้วให้สร้าง สถูปไว้ที่ทาง ๔ แพร่ง พระโพธิสัตว์ แสดงธรรมแก่พระราชา “ขอพระ ราชาจงเป็นผู้ไม่ประมาทเถิด” แล้วเข้าป่าหิมพานต์ เจริญ พรหมวิหาร ไม่เสื่อมจากฌาน ไม่มีภัยใดๆ พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ครั้นนำเรื่องในอดีตตรัสจบ แล้ว จึงปลอบโยนพระเจ้าปเสนทิโกศลว่า “มหาบพิตร อันตรายใด ๆ ที่จะเกิดแก่พระองค์ เพราะทรงสดับเสียงเมื่อ คืนนี้เป็นไม่มี ขอพระองค์จงงดการบูชายัญทั้งปวง จง ประทานชีวิตแก่สัตว์ทั้งหลายเถิด” พระเจ้าปเสนทิโกศล ทรงกระทำตาม แล้วรับสั่ง ให้ตีกลองประกาศทั่วพระนครให้มาฟังธรรม รู้แจ้งภาษาสัตว์ ความสามารถที่จะรับรู้และเข้าใจถึงเสียงสัตว์ หรือ แม้จิตใจสัตว์ ดูเหมือนจะเลือนรางไปในทุกขณะในยุคปัจจุบัน แต่ก็ยังมีบุคคลผู้สามารถกระทำได้จริงอยู่หลายท่าน อาทิ คุณยายทองสุก สำแดงปั้น ศิษย์หลวงพ่อวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ เคยพบลูกนกเอี้ยงตัวหนึ่งตกลงจากต้นไม้ ด้วย ความเมตตา จึงเก็บมาเลี้ยงไว้ วันหนึ่งขณะนั่งสมาธิได้ยิน เสียงใครคุยกัน จึงทราบว่านกเอี้ยงที่เลี้ยงไว้ในกรงคุยกับ นกเอี้ยงตัวอื่นอยู่ ได้ยินแบบมนุษย์พูดคุยกัน พระภิกษุศิษย์หลวงพ่อวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ อีก ท่านหนึ่ง เคยมีประสบการณ์ทำนองเดียวกัน คือ วันหนึ่ง ขณะนั่งสมาธิ จิตนิ่งสว่างไสวดี ได้ยินเสียงเหมือนคนคุยกัน จึงแปลกใจ เพราะบริเวณนั้นไม่มีใครอยู่เลย ฟังความแล้ว จึงทราบว่าเป็นเสียงของนกกระยางสองตัวคุยกัน อวดกัน เรื่องลูกของตัวว่า มีลักษณะรูปร่างอย่างนั้นๆ เพื่อตัดความ สงสัย พระภิกษุรูปนี้จึงย่องไปดูลูกนกกระยางทั้ง ๒ ครอบครัว ปรากฏว่า เป็นจริงอย่างที่นกกระยางสองตัวพูดกัน อภิญญา ๖ ความรู้พิเศษเหล่านี้ จัดอยู่ในอภิญญา (ความรู้ยิ่ง) เป็นความรู้ที่เกิดจากใจหยุดนิ่ง ยิ่งเข้าถึงพระธรรมกายได้ ความรู้เหล่านี้จะแม่นยำลึกซึ้ง จนกระทั่งหมดกิเลสเป็น พระอรหันต์ได้ พระเดชพระคุณพระมงคลเทพมุนี (หลวงพ่อวัด ปากน้ำ ภาษีเจริญ) เคยแสดงธรรมเรื่องเกี่ยวกับอภิญญาไว้ ตอนหนึ่ง คือ “อิทธิวิธี แปลว่า แสดงฤทธิ์ให้ปรากฏได้ต่างๆ ดัง เช่น เนรมิตจักร เนรมิตพระกาย และเนรมิตปราสาทราชฐาน ในครั้งทรงทรมานพระเจ้าชมภูบดี จนพระเจ้าชมภูบดีหมด ทิฏฐิมานะ แล้วจึงทรงแสดงธรรมสั่งสอน เป็นต้น ทิพพโสต แปลว่า หูทิพย์ ใครจะพูดอะไรกันที่ไหน me to w