ความรู้และการฝึกฝนจิตใจ : หน้า 97/132

ได้ยินหมด โดยเอาแก้วหูกายมนุษย์ ทิพย์ รูปพรหม อรูปพรหม ซ้อนกันตลอดกับแก้วหูธรรมกาย ย่อม สัมฤทธิ์ผลเป็นหูทิพย์ ได้ยินอะไรหมด ปรจิตตวิชชา (เจโตปริยญาณ) แปลว่า ความรู้ที่สามารถทำให้ล่วงรู้ถึงวาระจิตของผู้อื่นได้ ดังมีเรื่อง อาฬวกยักษ์เป็นอุทาหรณ์ คิดว่าจะตั้ง ปัญหาถามพระศาสดา ถ้าแก้ไม่ได้จะจับโยนข้าม มหาสมุทร ครั้นมาถึงก็เรียกพระองค์ว่า “มานี่" ยังมิทันจะได้พูดอะไรต่อไป พระองค์ก็ล่วงรู้เสีย ก่อนแล้วว่า อาฬวกยักษ์คิดอย่างไร พระองค์ทรง ตอบเย้ยไปว่า “จะเรียกตถาคตไยเล่า เข้าไปหา คุณยายทองสุก สำแดงปั้น (คนซ้าย) ท่านจะจับเราโยนข้ามมหาสมุทร” แล้วในที่สุดได้ตรัสตอบไปว่า บทส่งท้าย “ปัญหาที่ท่านคิดจะถามเรานั้น พ่อของท่านบอกไว้ใช่ไหม แล้วเราจะบอกท่านได้ต่อไปด้วยว่า พ่อท่านได้รับมาจาก พระกัสสปสัมมาสัมพุทธเจ้า” นี่ล่วงรู้ใจคนได้อย่างนี้ ปุพเพนิวาสวิชชา (ปุพเพนิวาสานุสสติ) แปลว่า ความรู้ที่ระลึกชาติหนหลังได้ว่า ชาติไหนเป็นอะไร เกิด ที่ไหนมาแล้ว ดังมีเรื่องเวสสันดรชาดกเป็นหลักฐาน ไม่มี สิ่งที่จะพึงระแวงสงสัยอย่างไร เป็นองค์แห่งสัมมาสัมโพธิ ญาณแน่แท้ ทิพพจักขุ แปลว่า ตาทิพย์ ซึ่งหมายความว่า มอง เห็นอะไรๆ ได้หมด ไม่ว่าอยู่ใกล้ไกลอย่างไร ดังเช่นเรื่อง พระมเหศวร ทดลองพระศาสดา ให้ทรงปิดพระเนตรเสีย แล้วพระมเหศวรซ่อนตัว โดยจำแลงตัวให้เล็กแทรก แผ่นดินไปซุกอยู่ในเมล็ดทรายใต้เชิงเขาพระสุเมรุ พระพุทธองค์ก็มองเห็น ทรงเรียกให้ขึ้นมา ยังหาว่าเป็น อุบายของพระองค์จะเดาลักเค้าเอา ในที่สุดพระองค์ก็เอาฝ่า พระหัตถ์ช้อนเอาตัวติดขึ้นมาพร้อมกับเมล็ดทรายนั้นให้ เห็นประจักษ์ ตาทิพย์นี้แม้สาวกของพระองค์ก็มีได้ เอาตา มนุษย์ ตากายทิพย์ รูปพรหม อรูปพรหมซ้อนกัน แล้วเอา ตาธรรมกายมองซ้อนตากายอรูปพรหม จะเห็นชัด คล้ายกับว่า แว่นหลายๆ ชั้นซ้อนกัน อาสวักขยวิชชา (อาสวักขยญาณ) แปลว่า ความรู้ ที่ทำลายอาสวะให้หมดสิ้นไป กล่าวคือ กามาสวะ ภวาสวะ ทิฏฐาสวะ อวิชชาสวะ ทั้ง ๔ ประการนี้ พระพุทธองค์มี ทัศนะปรีชาญาณหยั่งรู้วิถีทาง ที่ทำให้หมดสิ้นไป ไม่มีใน พระกมลของพระองค์แม้แต่สักเท่ายองใย..... คนเราไม่ควรตื่นตระหนกในเสียงต่างๆ หรือสิ่ง ต่างๆ มากเกินไป ควรมีสติพิจารณาอย่างรอบคอบ จะได้ ไม่ขวัญผวาฟรีๆ เหมือนพระเจ้าปเสนทิโกศลและพระเจ้า พาราณสี ควรเข้าหาพระรัตนตรัย แต่ที่ดีที่สุดคือ เราควร ฝึกฝนจิตใจตนเองให้มีสมาธิแน่วแน่ ให้เข้าถึงพระธรรมกาย แล้วศึกษาอภิญญาทั้ง 5 นี้ด้วยตัวของเราเอง แม้ช่วงที่เรา ยังไม่เข้าถึงพระธรรมกาย ยังไม่ได้อภิญญา อย่างน้อยที่สุด เราจะมีจิตใจมั่นคง ไม่หวั่นไหวต่อสิ่งใดๆ เป็นใจที่เตรียม ความพร้อมจะเป็นที่พึ่งให้แก่ตนเองและผู้อื่นได้อย่างแท้จริง ฝึกสมาธิทุกวันเถิด มุ่งมั่นในอภิญญาเถิด แล้วสัก วันเราจะสมหวังได้ดังถ้อยคำของพระเดชพระคุณพระราช ภาวนาวิสุทธิ์ (หลวงพ่อธัมมชโย) ตอนหนึ่งว่า “ความ สามารถของมนุษย์ไม่มีขอบเขต แต่มนุษย์น้อยคนที่พัฒนา ตัวให้ได้ระดับนั้น ดังเช่นผู้ทรงอภิญญา แต่เดิมก็เป็นคน อย่างเรา แต่ท่านเชื่อมั่นว่าคนเรามีอภิญญาได้...” อ้างอิง ๑. พระสูตรและอรรถกถาแปล อัฏฐสัททชาดก ขุททกนิกาย ชาดก (๕๔/๔๖๙) : มหามกุฏราชวิทยาลัย ๒. พระพุทธคุณ พระธรรมคุณ พระสังฆคุณ : พระธรรมเทศนา หลวงพ่อวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ กัลยาณมิตร มีนาคม ๒๕๔๓ | ๙๕