หลักสูตรการอบรมธรรมทายาท : หน้า 40/132

หลักสูตรการอบรมธรรมทายาท โดยพระอาจารย์ ไพบูลย์ ธมฺมวิปุโล ความเป็นมาของการอบรมธรรมทายาท การอบรมธรรมทายาทรุ่นแรกได้เริ่มขึ้นในภาคฤดูร้อนของปี พ.ศ. ๒๕๑๕ ในสมัยแรกๆ นั้น ยังไม่ มีการบวช มีแต่มาถือศีล ๘ รักษาธุดงควัตร ปักกลดบนท้องทุ่งนากลางแจ้ง ปฏิบัติธรรมอย่างต่อเนื่องประมาณ ๑๕ วัน โดยไม่มีสิ่งอำนวยความสะดวกใดๆ ต่อมา ปี พ.ศ. ๒๕๒๒ การอบรมรุ่นที่ ๗ เป็นรุ่นแรกที่มีการบวชด้วย ขยายระยะเวลาการอบรม เป็น ๒ เดือน โดยแบ่งออกเป็น ๒ ช่วง คือ เดือนแรกเป็นการเตรียมตัวก่อนบวช ซึ่งก็เป็นธรรมเนียมของ ชายไทยแต่โบราณกาลแล้วว่า บิดามารดาจะพากุลบุตรมาฝากตัวไว้ที่วัด แล้วฝึกหัดถือศีล ๘ ท่องบทสวด มนต์ทำวัตรเช้า - เย็น ท่องคำขานนาค และจะต้องสวดมนต์ให้พรให้ได้ แล้วจึงจะบวช หลวงพ่อท่านก็ได้ ยึดถือแนวปฏิบัตินี้มาตลอด ฉะนั้น ใครจะบวชต้องมาถือศีล ๘ อยู่ที่วัดก่อน และที่สำคัญที่สุดจะต้องฝึกสมาธิอย่างจริงจังและ ต่อเนื่อง จะได้เตรียมทั้งกายและใจ หรือว่าเตรียมทั้งภายนอกและภายใน เตรียมเรื่องภายนอกก็คือเตรียม กายและวาจา โดยมาฝึกถือศีลงดข้าวเย็น งดร้องรำทำเพลง มาฝึกนั่ง นอน ยืนและเดิน ในอิริยาบถของ นักบวชกันก่อน ดังนั้นพระภิกษุสามเณรธรรมทายาท แม้บวชวันแรกก็สวดมนต์ให้พรได้เลย ส่วนการ เตรียมภายในคือการฝึกสมาธิให้ใจผ่องใส ช่วงที่สองหลังจากบวชแล้ว ก็จะฝึกฝนตนเองตามพระธรรมวินัยอีกหนึ่งเดือน เพื่ออานิสงส์นี้จะได้ กับตนเองและพ่อแม่ผู้สนับสนุนการบวชของทุกคน หลังจากที่ได้เริ่มมีการบวชมาไม่นาน จำนวนผู้เข้ารับการอบรมก็เพิ่มมากขึ้นจากจำนวนร้อยเป็น จำนวนพัน ปัญหาที่คาดไม่ถึงก็เกิดขึ้น คือ เมื่อผู้รับการอบรมมีจำนวนมากๆ เข้า การเรียกรวมกลุ่มทำ กิจกรรมสงฆ์แต่ละครั้ง กว่าจะให้เป็นระเบียบเรียบร้อยได้ต้องใช้เวลามาก แรกๆ ก็มองปัญหาไม่ออกเพราะ คนน้อย แต่พอเป็นร้อยเป็นพัน ไม่ง่ายอย่างที่คิด เพราะฉะนั้น เลยต้องส่งไปให้ทหารเขาช่วยฝึกระเบียบวินัยให้ ใช้เวลาประมาณ ๓ - ๔ วัน ธรรมทายาทก็มีระเบียบวินัยดีขึ้น การรวมตัวทำกิจกรรมสงฆ์ เช่น การบิณฑบาต การตื่นมาสวดมนต์ก็เร็วขึ้น ต่อมาในปี พ.ศ. ๒๕๒๙ การอบรมรุ่นที่ ๑๔ นับเป็นรุ่นแรกที่มีการเดินธุดงค์ วัตถุประสงค์ใหญ่ที่ สำคัญของการเดินธุดงค์ประการแรกก็คือ ต้องการให้ผู้ที่เข้ามาบวชธรรมทายาท ได้รู้จักผืนแผ่นดินไทยตาม ความเป็นจริง ประการที่สอง ต้องการให้ธรรมทายาทได้เห็น และสัมผัสด้วยตนเองว่า พระพุทธศาสนาที่ปู่ย่าตา ยายของเราเลือกเป็นศาสนาประจำชาติมาแต่โบราณกาลนั้น มีอิทธิพลต่อจิตใจของชนชาวไทย มีอิทธิพล ต่อสังคมอย่างไร ที่ทำให้ประเทศชาติของเรามีความร่มเย็น มีความสงบสุขมาได้จนถึงปัจจุบัน เขาจะเห็น เป็นรูปธรรมมากขึ้น โดยเฉพาะตอนหยุดพักเดินธุดงค์เพื่อฉันภัตตาหารเช้า - เพล ในแต่ละสถานที่ที่หยุด พัก ทั้งๆ ที่ต่างก็ไม่รู้จักกันมาก่อนเลย แต่สิ่งที่ปรากฏกับเขาก็คือ ญาติโยมทุกเพศทุกวัยคอยต้อนรับปฏิสันถาร เตรียมข้าวปลาอาหารถวายอย่างแข็งขัน ด้วยความปรารถนาที่จะสร้างสมบุญกุศล ๓๘ | กัลยาณมิตร มีนาคม ๒๕๔๗