แก้วกายธรรมและการโปรดสัตว์ : หน้า 36/132

แก้วกายธรรม วันนี้ผมบิณฑบาตไปทางคลองสอง นับตั้งแต่ตื่นขึ้นมา ใจก็จรดอยู่ที่ศูนย์กลางกายเองโดย อัตโนมัติ ขณะที่ออกเดินบิณฑบาตนั้น ใจไม่ยอมเคลื่อนห่างจากศูนย์กลางกายเลย ความรู้สึกใน ขณะนั้นเต็มเปี่ยมไปด้วยความปลอดโปร่ง ไม่คับแคบ มีความรู้สึกว่าเนื้อหนังมังสาของร่างกายไม่มี แต่เปลี่ยนเป็นคล้ายกับแก้ว คือ ใส และโล่งเบา อย่างที่หลวงพ่อเปรียบไว้ว่า คล้ายฟองสบู่ มันลอยๆ อย่างไรไม่รู้ มองทุกคนคล้ายกับเพื่อนที่ดี มีความเอื้ออารีปรารถนาให้เขาเหล่านั้นเป็นเหมือนเราบ้าง กำหนดองค์พระได้ตลอดเวลา รู้แม้กระทั่งว่า ตัวเองนั้นคิดอะไร ขณะที่บิณฑบาตความคิดสิ่งหนึ่งผุด ขึ้นมาคือว่า แม้เราจะไม่ได้อาหารอะไรเลยในวันนี้ แต่ที่เราทำขณะนี้ได้ชื่อว่าโปรดสัตว์แล้ว เพราะ การที่เราออกบิณฑบาตนั้น ใจของเราจรดอยู่ในสมาธิตลอดเวลา จึงทำให้ดูมีความสงบ สำรวม น่า เลื่อมใสศรัทธา ซึ่งพวกเขาเหล่านั้นได้เห็นภาพอันงดงามเช่นนี้ ย่อมประทับภาพเหล่านี้ไว้ในความ ทรงจำตลอดเวลา และเมื่อเขาเหล่านั้นหลับตาลาโลก เชื่อเหลือเกินว่า ภาพที่เขาเห็นนั้นคงปรากฏ ให้เขาเห็นอีกในช่วงสุดท้ายแห่งชีวิต และจะเป็นปัจจัยนำเขาไปสู่สุคติภูมิ สิ่งหนึ่งที่น่าประทับใจคือ ผมเห็นคนแก่นั่งคุกเข่ายกมือไหว้พวกเรา โดยไม่ขยับเลย สิ่งนี้ เป็นเครื่องชี้บอกถึงศรัทธาที่มีต่อทายาทของพระพุทธองค์หากไม่เช่นนั้นแล้วแม้แต่การมองก็คงจะไม่มี บวชแล้วชีวิตมีค่า การได้ฟังธรรมะ ทำให้มีการพัฒนาสติปัญญา ความรู้สึกนึกคิดทำให้มองชีวิต มองโลกได้ลึกซึ้ง กว้างไกล รู้จักตัวเองและสังคมหรือปัญหาในสังคมเกิดขึ้น รู้จุดยืนที่ตัวเองยืนอยู่ เห็นช่องทางที่จะ พัฒนาตัวเองให้ดีขึ้น ทำให้บวชมาแล้วคุ้มค่า มีชีวิตอยู่อย่างมีค่า ไม่อยู่ไปวันๆ เพื่อรอวันสึก ส่วนใหญ่แล้ว คนเรามักจะคิดว่า เมื่อเราไม่ได้เบียดเบียนใคร ไม่ทำให้ใครเดือดร้อน มีการ มีงานทำ มีชีวิตอยู่อย่างสบายไปวันหนึ่งๆ ก็พอแล้ว ลองคิดให้ดีเถิด เท่านั้นไม่พอหรอก เพราะถึง แม้เราไม่เบียดเบียนใครเลยก็ตาม แต่เราอาจจะเบียดเบียนตัวเอง ด้วยการปิดกั้นหนทางในการสร้าง ความดีสร้างบุญบารมีให้ตนเอง เมื่อบวชแล้วเราจะรู้ว่า ที่เราคิดว่าเรารู้แล้วนะ เรายังไม่รู้อีกมากมายนัก ความประทับใจในการเดินธุดงค์ “ก้าวไป กลั่นใจ ใสใน สว่างนำ น้อมจิตศรัทธา นำธรรมสู่ชน” เป็นความคิดที่เกิดขึ้นระหว่าง เดินธุดงค์ไปตามถนนหลวง และได้พบเห็นสิ่งต่างๆ เป็นความประทับใจยิ่ง คือศรัทธาของญาติโยม ชาวบ้านที่อยู่ต่างจังหวัดสนใจและให้ความสำคัญกับพุทธศาสนามาก เมื่อเห็นพระภิกษุเดินธุดงค์ ผ่านมาก็กราบไหว้ด้วยจิตใจที่เลื่อมใส พร้อมกันนั้นยังได้ให้การต้อนรับอย่างดี โดยเฉพาะอย่างยิ่งมี บ้านสองสามหลังข้างทางก่อนจะถึงโรงเรียนหนองแคสรกิจพิทยา ได้นิมนต์พระภิกษุสามเณรจำนวน มากกว่า ๔๐๐ รูป เข้าไปพักเหนื่อย ถวายผ้าเย็น น้ำอัดลม และได้หาเสื่อมาปูให้ เนื่องจากพระ ภิกษุจำนวนมาก เมื่อคงจะไม่พอ พวกเขายังได้หาตาข่ายดักปลามาปูให้พอ และหาแก้วพลาสติก ๓๔ | ล๐ ณมิตร มีนาคม ๒๕๕๓