ชีวิตพระและสามเณร : หน้า 36/124

เห็นมา คือสามเณรน้อยที่นี่จะแย่งกัน ทำงาน สามัคคีกันในการทำงาน เมื่อถูก ลงโทษก็คือ การถูกห้ามไม่ให้ทำงาน เป็นเวลา ๓ วันเป็นต้น ถ้าสามเณรท่าน ใดถูกลงโทษอย่างนี้ก็ถึงกับร้องไห้ทีเดียว ๒๘ มีนาคม ๒๕๓๓ วันแรกที่เข้ามาวัดพระธรรมกาย หลวงพี่ก็แจกบ้านคนละหลัง ให้อยู่บ้าน หลังนี้ไม่เหมือนบ้านธรรมดาสามัญทั่วไป บ้านที่ว่านี้ถ้าใครได้มาพักอาศัย ร่ม ชายคาแล้ว จะทำให้เกิดความคิด ทำให้ รู้จักชีวิต รู้จักตัวเองมากขึ้น บ้านหลังนี้ ก็มี กลด มุ่ง ผ้ากันฝน แผ่นพลาสติก เสื่อ ๑ ผืน จึงไม่จำเป็นเลยที่ชีวิตมนุษย์ จะต้องมีบ้านหลังโต ๆ สวย ๆ มีทุกอย่าง ครบครัน ถึงจะมีความสุข หรืออาจจะ มีความสุขแต่ไม่ใช่ความสุขที่แท้จริง ใน ทางตรงกันข้ามการอยู่ในบ้านหลังเล็ก ๆ หรือที่เรียกว่า กลดนั้นกลับมีความสุขที่ ๒๙ มีนาคม ๒๕๓๓ ต.. ถึงก้นบาตรที่ชาวบ้านมารอตักบาตร ทำ กับตัวเองเมื่อแต่ยังเด็ก ให้ข้าพเจ้าปีติใจ น้ำตาออกมาคลอเบ้า เพราะข้าพเจ้าได้กลั้นมันไว้เต็มที่ ข้าพเจ้า แยกไม่ออกเลยว่า เป็นการดีใจแทน ชาวบ้านที่ตักบาตร หรือว่าภูมิใจ ปีติใจ เลอดระยะเวลาการอบรมทำให้ ที่เห็นว่ายังมีคนไทยศรัทธาในพระพุทธ ข้าพเจ้าทำความรู้จักกับมนุษย์ผู้มีสันดาน ศาสนา ยังมีบุคคลที่มีความเสียสละ เพื่อ จรรโลงพระพุทธศาสนา ข้าพเจ้าประทับ ที่เรียกว่า หยาบมาก ๆ คนหนึ่ง ได้ เห็นธาตุแท้ของมนุษย์คนนั้น และได้ ของมนุษย์คนนั้น นั่นคือ ตัวข้าพเจ้าเอง ไม่อาจจะบรรยายให้ใครฟังได้ นอก ใจในเด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ประมาณ ๗- รู้จักกับชีวิตที่เป็นแก่นสารที่แท้จริง จากท่านจะมาสัมผัสด้วยตัวของท่านเอง ขวบ มายืนรอตักบาตรที่หน้าบ้าน ซึ่งหลายท่านมองข้ามจุดเหล่านี้ไป แท้ที่ ดูผมยังเปียกน้ำอยู่คงเพิ่งตื่นได้ไม่นาน ทำให้ข้าพเจ้ารู้สึกว่าความเป็นมนุษย์ของ จริงแล้วมนุษย์ก็เริ่มต้นจากการไม่มีทุกคน เด็กคนนี้จะมีวิธีการตักบาตรเหมือนบ้าน ข้าพเจ้ายังไม่สมบูรณ์ ยังไร้สาระ หา แล้วท่านจะต้องการอะไรไปมากกว่านี้ นี่ก็เป็นความคิดที่ได้จากบ้านหลังน้อย น่าอยู่เป็นส่วนหนึ่งเท่านั้น พระพี่เลี้ยง ท่านบอกกระผมว่า กลดคือ ที่อยู่ของผู้ มีปัญญา ข้าพเจ้าจะจำไปจน ตายเลยทีเดียวสำหรับคำที่หลวง หลังก่อน เขาจะตักข้าวและขนมใส่ บาตรพร้อมกันโดยใช้ทั้ง ๒ มือ เห็น ความจริงให้กับตัวเองไม่เคยพบ แต่บัดนี้ ได้มีหลวงพ่อ คณะสงฆ์ที่วัดพระธรรม แล้วข้าพเจ้าปีติใจแทนเด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ กายได้ชี้ทางในการที่จะทำ ที่จะสร้างตัว คนนี้อย่างมาก ที่เขาได้สร้างบารมีให้ ของข้าพเจ้าเองให้เป็นคนโดยสมบูรณ์ และข้อคิดที่ได้ในการอบรมธรรม ทายาทขุนพลแก้วครั้งนี้คือ คน พี่สอน เมื่อข้าพเจ้าได้มาใช้ชีวิต การเป็นพระที่วัดพระธรรมกาย ข้าพเจ้าก็ได้ทราบว่า หน้าที่ของ พระอย่างหนึ่งคือ การบิณฑบาต การบิณฑบาตครั้งแรกในชีวิต ของข้าพเจ้า ข้าวเม็ดแรกที่ตก ๓๔ กัลยาณมิตร Kalyanamitra.org เราจะมีความสุขอยู่ในโลกได้ เมื่อรู้จักพอ และข้าพเจ้ามี ความประทับใจในวัดนี้มาก ได้เห็น ความมีวินัยที่เกิดจากใจของพระ ทุกรูป สามเณรทุกรูปทำให้ ข้าพเจ้าทราบข้อเท็จจริงอย่าง หนึ่งว่า วินัยไม่ใช่การแสดง