การสนทนากับช้างสีเงิน : หน้า 88/124

ช้างธรรมดานั้น มีประกายที่แจ่มใส อย่างยิ่ง และช้างตัวนั้นพูดเป็นภาษา ฝรั่งเศส เป็นสำนวนที่ไพเราะและคุ้นหู ฉันอย่างยิ่งว่า “คุณผู้หญิงสบายดีหรือครับ” แต่เป็นเรื่องที่แปลกที่ฉันรู้สึกว่าฉันมีความ คุ้นเคยกับช้างตัวนี้เป็นอย่างยิ่ง แล้วก็ นึกตอบออกไป "ก็สบายดี และขอบใจที่ได้มา ช่วยไว้ขณะที่เครื่องบินกำลังตกเมื่อบ่าย วันนั้น” ช้างสีเงินตัวนั้นก็ตอบด้วย เสียงที่ไพเราะและแจ่มใสออกมาว่า "คุณผู้หญิงมีงานที่ต้องทำร่วมกับ แอนดรูว์อีกหลายอย่าง ช่วยทำหน้าที่ ในชีวิตนี้ให้สมบูรณ์ และขอให้คุณ ผู้หญิงจงตั้งมั่นในความตั้งใจของตัวเอง ที่จะช่วยเหลือเด็ก ๆ และประชาชนที่ อยู่ในเบลฟาสต์ และตั้งใจที่จะอยู่โดย ไม่มีคู่ครอง เพื่อประโยชน์ในการทำงาน ชิ้นนี้ให้สำเร็จ เพราะชีวิตคนนั้นสั้นนักและ ไม่แน่นอน แต่ความดีที่แต่ละท่านทำไว้ จะเป็นเครื่องสร้างคุณค่าให้แก่ชีวิตที่แท้ จริง” ฉันจำคำพูดเกือบทุกคำของไอร่า ได้อย่างมั่นคง เหมือนคำทุกคำนั้น เข้าไปจารึกอยู่ในใจของฉัน จึงทำให้รู้สึก สำนึกผิด ความไม่ดีต่าง ๆ ที่ฉันเองได้ กระทำมา ฉันไม่รู้ว่าทำไมไอร่าถึงได้รู้ใจ ของฉันได้ มันอาจจะเป็นภาพสะท้อน ของความละอายที่เคยทำบาปของฉัน ๔๖ กัลยาณมิตร ฉันรู้สึกว่ามันไม่ใช่ ความฝันแน่ ๆ แต่มันเป็นความจริง ที่ไอร่ามาปรากฏ กระมัง ขณะนั้นฉันเกิดสงสัยขึ้นมาว่า ที่ แอนดรูว์ต้องได้รับบาดเจ็บขนาดนี้ เป็น เพราะอุบัติเหตุหรือว่าถูกกลั่นแกล้งอย่างที่ เด็กชายผู้น่ารักผู้นี้ได้พูดไว้ พอนึกขึ้นนั้น ในบัดคน ไอร่าก็หายวับไป เกือบเป็น จุดเล็ก ๆ สว่าง ๆ ที่ค่อย ๆ โตขึ้น ๆ เหมือนกับดวงแก้วผลึกขนาดใหญ่ ที่มี ความสว่างในตัวของมันเอง และใน ดวงแก้วนั้นฉันเห็นภาพเหตุการณ์ที่เกิด ขึ้นภายในวันนั้น ฉันเห็นภาพวงคอรัส ของสาธุคุณโอทูร์ มีแอนดรูว์เป็นนักร้อง และเรียกได้ว่า เด่นกว่าเพื่อน ๆ ทีเดียว แอนดรูว์นั้นท่าทางดูเหมือนไม่พอใจใน เพลง ๆ หนึ่งซึ่งสาธุคุณเพิ่งแต่งใหม่ เขา ได้เข้าไปพูดกับสาธุคุณโอทูร์เป็นการส่วนตัว ทำให้สาธุคุณโอทูร์โกรธมาก ในขณะที่แอนดรูว์กำลังเดินลงบันได เขาก็ถูกนายจอห์นซึ่งเป็นนักเรียนที่โตกว่า และอยู่ในวงคอรัสนี้ด้วยอีกคนหนึ่ง แอบ ผลักเขาตกบันไดลงมา โดยใช้ขาตัวเอง ให้ฉันได้เห็น ขัดขาแอนดรูว์ แล้วใช้มือข้างหนึ่งผลัก ให้เด็กน้อยผู้น่าสงสารผู้นี้ตกบันได แต่ ด้วยตาของฉันเอง เหตุการณ์ขณะนั้นมีเด็กผู้ชายคนหนึ่ง รูปร่างอ้วนเล็ก เห็นเหตุการณ์โดยตลอด เด็กคนนี้ตกใจกลัวมากไม่กล้าที่จะเล่า ความจริงให้ใครฟัง ภาพที่ปรากฏขึ้นมา ในสายตาของฉันขณะนั้น เกิดขึ้นพร้อม กับความเข้าใจอย่างแจ่มชัด และแล้วฉัน ได้ตกใจตื่นเพราะว่ามีเสียงเคาะประตูดังขึ้น