กรรมและการเกิด : หน้า 53/124

มุมหนังสือเก่า บอกอ......เรื่อง พระปรมัตถ์ ค่ากลอน อกุสะลาตกแต่งให้ เกิดยากไร้เป็นทรพล ด้วยจิตเป็นอกุศล ย่อมโลกล้น ไม่ทำทาน รู้แต่จะเบียนเขา ย่อมมัวเมาเป็นคนพาล เกิดมาจึงสาธารณ์ แต่ข้าวสาร ไม่มีกิน ๆ เงินทองก็ไม่มี จนสิ้นที่เท่าปีกลิ่น เป็นกำพร้าไม่มีกิน ย่อมจนสั่นทุกประการ ทั้งนี้จะโทษใคร ตระหนี่นัก ไม่ทำทาน กรรมซัดให้แต่โบราณ เอาแต่พาลไม่เกรงกลัว ๆ ผู้ใดไม่รักษา ศีลแปดศีลห้า ไม่ใส่ตัว เกิดมาจึงรูปชั่ว มิคเมามัวคนชิงชัง อินทรีย์จึงไม่พร้อม เป็นตั่งต่อมห้อยรุงรัง เหม็นขุย่อมผุพัง หูตึงตามืดฟาง มือตีนกางห่างรางรา ตาเอียงเสียงดั่งกา พูดเจรจาเสียงแหบเครือ หลังค่อมผอมดั่งเปรต ดูสมเพชคนเช็ดเบื่อ งียบเหงาเชาชุมเชื้อ ทั้งสันหลังก็คดโกง ๆ ผมฟันเพื่อหยิกรุงรัง ๆ เป็นหิต ให้เปื่อยบอน โกรธนักมักส่อเสียด เป็นเน่าหนอนบ่อนเป็นโพรง ย่อมเบียนเบียดเขาชิงชัง เดินนักมักกิ่งกัง จมูกเน่าหัวเข่าโกง ทั้งซี่โครงห่างซ่อมแซม หัวหูไม่เทียมคน ท้ายกำต้นผมหรอมแหรม ตาปลิ้นลิ้นแลบแพลม ทั้งปากแก้มเบี้ยวไปมา ๆ ล้วนแตกพังทุกแห่งไป เจรจาเสียงโกรกกราก จากกระชากไม่ปราศรัย ทั้งนี้จะโทษใคร กรรมซัดให้ได้ทำมา ๆ กั ล ย า ณ มิตร ๕๑ Kalyanamitra.org