การวิเคราะห์ความปลอดภัยของพระเจ้าอชาตศัตรู : หน้า 114/124

“ทรงสำราญดี พระคุณเจ้า พระเจ้าอชาตศัตรูตอบ "พระองค์ได้จัดการกับสมเด็จ พระราชบิดาประการใด?” "มิได้ทำอะไรเลย พระคุณเจ้า ปล่อยพระองค์ให้ทรงสำราญตามพระราช อัธยาศัย พระองค์ก็ทรงชรามากแล้ว ๔๒ เทวทัตได้สดับพระดำรัสของ เยาวกษัตริย์ดังนี้ จึงนิ่งเฉยอยู่ แล้ว แสร้งทำกิริยาเศร้าหมองเหมือนทุกข์หนัก พระเจ้าอชาตศัตรูไม่ประจักษ์ในกิริยานั้น จึงตรัสถามว่า “พระอาจารย์ดูมีอาการเศร้าหมอง เมื่อได้ฟังข้าพเจ้ากล่าวดังนั้น มีอันใด เป็นที่หนักใจของท่านอาจารย์อยู่หรือ?” พระเทวทัตจึงทูลว่า "ขอถวาย พระพร การที่พระองค์ทรงปล่อยให้ สมเด็จพระราชบิดาทรงสำราญอยู่อย่างนั้น อาตมภาพเห็นว่าหาควรไม่ ประหนึ่ง ปล่อยจระเข้ไว้ในห้วงน้ำลึก ปล่อยเสือ เข้าป่ากว้าง จับช้างได้แล้วไม่นำเข้า พะเนียด ปล่อยให้กลับไปคลุกคลีอยู่ใน โขลง หรืออีกอุปมาหนึ่งเหมือนพระองค์ หมั่นเดี๋ยวนารี อยู่แรมเดือนแรมวรรษา เมื่อนางนั้นมีทีท่าว่ารับรัก แล้วพระองค์ ไม่รีบบอกรักเสียโดยพลันเหตุเหล่านี้วัน คืนล่วงไป มีแต่จะปรวนแปรเป็นอื่น อนึ่งสมเด็จพระราชบิดาของพระองค์นั้น มีกฤษฎาภินิหารแผ่ทั่วไม่เพียงแต่ใน แคว้นมคธ แม้แคว้นใกล้เคียงก็ยัง ยำเกรงพระบารมี ถ้าจะอุปมาก็เหมือน กระทิงเจ้าป่า ครองความเป็นใหญ่ใน อรัญประเทศมาเป็นเวลานาน มีหรือที่ จะยอมให้ใครมาลูบเขาเล่นง่าย ๆ ที่ทรง ยินยอมด้วยดีนั่นเห็นจะเป็นเพราะทรงมี อุบายอย่างใดอย่างหนึ่งหลอกให้พระองค์ ตกหลุมพรางเป็นแม่นมั่น “อีกประการหนึ่งรัฐสมบัตินั้น เหมือนอาหารอันเอมโอชเป็นที่โปรดปราน ๑๑๒ กัลยา ณ มิตร ของบุคคลทั่วไปผู้ยังไฝ่ใจในรส แต่ที่ ผลักไสไปชั่วคราวก็เพราะอิ่มดอก เมื่อใด หิวขึ้นมาอีกก็ย่อมจะต้องแสวงหา พระ องค์ทรงปล่อยสมเด็จพระราชบิดาไว้ดังนี้ ไม่ชอบด้วยเหตุผล จะเป็นภัยแก่พระองค์ เอง ที่ถวายพระพรนี้ก็ด้วยความหวังดี ต่อพระองค์อันเปี่ยมล้นอยู่ในดวงใจของ อาตมภาพ” un al ความเป็นมาแห่ง ผู้สร้างนครปาฏลีบุตร ตอบ ภายในพันธนาคาร แท่งแบบจดีรันดร พระเจ้าอชาตศัตรูสดับถ้อยคำของ พระเทวทัตแล้ว ตรองตามก็ทรง เห็นจริง ครั้นจะสั่งปลงพระชนม์สมเด็จ พระราชบิดาเสียก็เป็นการรุนแรงเกินไป น้ำพระทัยของพระองค์ยังไม่เหี้ยมโหด และแข็งพอที่จะกระทำเช่นนั้นได้ จึงรับ สั่งให้นำพระเจ้าพิมพิสารเข้าจองจำ ณ พันธนาคาร พระองค์ทรงกระทำเพียง เพื่อความปลอดภัยของพระองค์เอง มนุษย์ส่วนใหญ่ยังมีความเห็น แก่ตัวผนึกแน่นอยู่ในส่วนลึกของดวงจิต การกระทำใด ๆ ที่จะนำภัยพิบัติมาสู่ ตนเองหรือเสี่ยงต่อภัยเช่นนั้น แม้จะเป็น ประโยชน์แก่ส่วนรวมเพียงใด แต่ถ้าขัด กับผลประโยชน์ของตน ก็มีคนน้อยนัก ที่จะยอมสละประโยชน์ส่วนตนนั้น โดย เฉพาะผู้ที่ก้าวเข้าสู่ความยิ่งใหญ่แล้ว ย่อมพยายามทุกวิถีทางที่จะรักษาความ ยิ่งใหญ่ไว้ แม้ในการพยายามรักษา ความยิ่งใหญ่ของเขาจะก่อความเดือดร้อน แก่ผู้อื่น เขาก็ทำเป็นเพิกเฉยเสีย พระเจ้า อชาตศัตรูเป็นเด็กหนุ่มธรรมดาที่เกิดใน ตระกูลกษัตริย์ เมื่อก้าวขึ้นมาสู่ความ ' Kalyanamitra.org