ข้อความต้นฉบับในหน้า
ตำรับ
ยอด
เลขาฯ
ปาลูกถาธรรม
ผู้จัดms
โดย หลวงพ่อทัตตชีโว
๓๐. อย่าคิดว่าการที่ตนต้องทำเป็นของเลวทราม
"อนึ่ง อย่าถือตัวเกินไป สิ่งใดควรทำต้องทำ อย่าเลือกว่าสิ่งนั้นเป็นของที่หยาบ เลวทรามทำไม่ได้
- (เขาจะว่าขี้ข้า) ฤาอายหน้าแก่เพื่อนทั้งหลาย ซึ่งจะติเตียนว่าทำการที่เลวนั้นเลย ควรคิดว่าการงานของเจ้านายที่
จำเป็นฤาผู้ที่ควรทำสิ่งนั้นบกพร่อง ถ้าไม่สามารถ ไม่พอทันการ เราก็ควรทำให้สำเร็จ ประโยชน์ของนาย ไม่
ควรถือเกียรติยศอันเกินการไปนัก
*
เมื่อเราลงมือทำการเช่นนั้นได้ นายเราก็คงมีความยินดีและเห็นอกเห็นใจ เห็นความภักดีของเราเป็นอันมาก
ฤากำลังการงานก็ดี แขกเหรื่อทั้งหลาย และเพื่อน ฤาคนเสมอชั้นเราก็ดี เมื่อได้เห็นเราทำการที่ต่ำเลว อันไม่ควร
ที่เราจะพึงทำเช่นนั้นแล้ว ฝ่ายแผนกท่านผู้ดี หรือท่านผู้มีบรรดาศักดิ์ ก็จะสรรเสริญชมเชยเราว่ามีความจงภักดี
และมีความอุสาหะรักเจ้าขุนมูลนาย ฝ่ายแผนกคนชั่วคนสำรวยผิวเผิน ก็จะดิฉันว่าเราทำการงานเลวทรามยกโต๊ะ
เก้าอี้และอะไรๆ ซึ่งเป็นของอันมิควรที่เราจะกระทำ เป็นไพร่ทาสเต็มที่ คนที่กล่าวเช่นนี้และนึกเช่นนี้ เป็นคนเลวเอง
เพราะฉะนั้นเราไม่ควรจะถือเอาถ้อยคำคนเลวติเตียนมาเป็นอารมณ์ และจะเปรียบความให้เห็นได้ว่า คือเช่น
ทำงานการอะไรก็ดี ท่านเจ้าของงาน และพวกท่านผู้ดี ๆ ออกรับแขกยิ้มแย้มแจ่มใส ยกโต๊ะเก้าอี้น้ำร้อนหมากบุหรี่
ต่าง ๆ ซึ่งไม่จำเป็นแก่ตัว ท่านต้องกระทำ ท่านทำให้ไม่มีความรังเกียจ อันเป็นที่สนิทชิดชมเช่นนั้น แขกผู้ที่ได้
- รับปฏิบัติความเอื้อเฟื้อเป็นอันดีเช่นนั้น คนใดเลยจะปฏิเสธได้ว่าจะไม่มีความยินดีและชื่นชมโสมนัสเล่า ขอให้คิด
ดูเถิด ถึงแม้ว่าสิ่งของที่เลี้ยงนั้นตลอดกระทั่งอาหาร จะเลวทรามสักหน่อย ท่านผู้เป็นแขกรับเชิญทั้งหลายก็กลืนลง
- ฤาบางทีทำให้อาหารนั้นโอชารสเป็นการพิเศษไปเสียอีก โดยความรับรองอันดีของเจ้าของงานฉะนั้นไม่ใช่ฤา"
Kalyanamitra.org
กัลยาณมิตร ๖๑