ความรักและความเสียสละของพระนางเจ้าเวเทห์ : หน้า 116/124

ปรากฏอย่างชัดเจน พระนางทรง จินตนาการว่า ร่างกายสังขารที่ยังเหลืออยู่ อย่างทรุดโทรมนี้ พอจะทำประโยชน์ อะไรกับพระราชสวามีได้อีกบ้าง ทันใด นั้นดวงปัญญาก็พลุ่งโพลงขึ้น ระนางเจ้าทรงสนาน ชำระ พ พระวรกายให้สะอาดประพรม น้ำหอมแล้วนำพระกระยาหารอันประณีต ละเอียดอ่อนลูบไล้ทาพระกายทรงพระ ภูษาใหม่ เสด็จเยี่ยมพระราชสวามี พระเจ้าพิมพิสารทรงเสียพระกระยาหาร ซึ่งติดพระกายพระมเหสีไป และดำรง พระชนมชีพอยู่โดยวิธีนี้หลายเพลา พระเจ้าอชาตศัตรูทรงทราบเรื่องนี้ จึงสั่งห้ามมิให้พระมารดาเข้าเยี่ยมพระราช บิดาอีกเลย เย็นวันนั้นพระนางเจ้า เวเทห์จึงตัดสินพระทัยเข้าเฝ้าพระราชา พระองค์ใหม่ "ทำไมลูกจึงทำกับสมเด็จพระ ราชบิดารุนแรงถึงปานนี้?” พระนาง ตรัสถาม พระอัสสุชลคลอเบ้าพระเนตรอยู่ ลูกทำเพื่อความปลอดภัยของ ลูกเอง” พระเจ้าอชาตศัตรูตรัสตอบ “สมเด็จพระราชบิดา ทรงทำ อะไรให้ลูกไม่ไว้วางใจ เมื่อสมเด็จพระราช บิดาทรงครองราชย์อยู่ ลูกไม่ปลอดภัย หรือ?” "เสด็จแม่อย่าทรงกังวลวุ่นวาย อะไรไปเลย นี่เป็นเรื่องของลูก แม่เป็น ผู้หญิงอย่ามายุ่งกับเรื่องอย่างนี้ "แม่เป็นผู้หญิง” พระนางทวน พระดำรัสของอชาตศัตรู “ผู้หญิงนั้นมี หน้าที่มาก เมื่อลูกอยู่ในท้องก็ต้อง ทะนุบำรุงครรภ์ของตัวอย่างสุดถนอมไม่มี อะไรเปรียบได้ เมื่อลูกคลอดแล้วก็ระวัง คุ้มครองรักษาและเลี้ยงดู รักยิ่งกว่า ตนเอง แม่ได้ทำหน้าที่นี้มาอย่างดีแล้ว แม่เป็นทั้งแม่ของลูกและเป็นเมียของพ่อเจ้า ๑๑๔ กัลยาณมิตร แม่ต้องทำหน้าที่ของเมียที่ดีด้วย มิใช่ทำ หน้าที่ของแม่อย่างเดียว” "เรื่องอะไร แม่จะต้องมาลำเลิก บุญคุณของแม่ให้ลูกฟังเวลานี้ สำหรับ เสด็จแม่นั้น ถึงเสด็จพ่อไม่อยู่ ลูกก็ เลี้ยงเสด็จแม่ได้ เวลานี้แม่ก็แก่มาก แล้วจะกังวลทำไมว่าเสด็จพ่อจะอยู่หรือ ตาย” พระเจ้าอชาตศัตรูตรัสอย่างหนัก แน่น แล้วตรัสต่อไปว่า "แม่กลับ ตำหนักเสียเถิดอย่าทรงกังวลกับเรื่องนี้เลย แม่ประทับเสียให้สบาย เรื่องต่าง ๆ เป็นเรื่องของลูก เวลานี้ลูกเป็นผู้ใหญ่ พอแล้ว” "อชาตศัตรู!” พระนางตรัส "แล้วลูกจะเสียใจภายหลัง แม่จะไม่ขอ พบลูกอีกตั้งแต่บัดนี้ไป ลูกกับแม่ไม่ต้อง พบกันอีก แต่แม่จะขอเยี่ยมพระราช บิดาเป็นครั้งสุดท้ายเจ้าจะยินยอมไหม?” "ครั้งเดียวเสด็จแม่ ครั้งเดียว เท่านั้น และขอให้เป็นครั้งสุดท้าย แล้ว ลูกจะไม่อนุญาตอีก พระนางเสด็จเยี่ยมพระสวามี ด้วยพระทัยเศร้าหมอง เมื่อได้ทัศนา การจอมจตุรงค์แห่งแคว้นมคธซึ่งทรงซูบ ผอมลงเป็นอันมากแล้ว พระนางไม่ อาจอดกลั้นอัสสุชลธาราไว้ได้ มันหลั่ง ไหลลงอาบพระปรางประดุจหยาดน้ำบน ใบพฤกษ์ในวัสสานฤดู พระนางจ้อง พระเนตรดูพระเจ้าพิมพิสารนิ่งและนาน เหมือนจะฝังภาพทั้งหมดลงในส่วนลึก แห่งดวงหทัย แล้วตรัสว่า - "พระองค์ผู้ประเสริฐ บัดนี้เป็น ปัจฉิมทัศนาแห่งเราทั้งสองแล้ว ครั้งนี้ เป็นครั้งสุดท้ายที่หม่อมฉันจะพึงเห็นพระ องค์ได้ อชาตศัตรูใจโหดอนุญาตให้ หม่อมฉันเยี่ยมพระองค์ผู้ประเสริฐได้ครั้งนี้ อีกครั้งเดียว เป็นความผิดของเราทั้งสอง ที่ถนอมเด็กคนนี้ไว้ พระผ่านเกล้าผู้ ประเสริฐ บัดนี้ดวงจิตของหม่อมฉัน Kalyanamitra.org