การสนทนาเกี่ยวกับการบวช : หน้า 103/124

ทางพระโขนง ผมเองยังไม่เคยไป ยังไม่ ทราบว่าอยู่ที่ไหนเหมือนกัน” จินตนาทำหน้าฉงน แล้วถามว่า "ทำไมจะต้องบวชที่วัดนั้นด้วยละคะ มี เหตุผลอะไรหรือ?” “ได้ทราบว่า มีพระอาจารย์ผู้ ปฏิบัติเคร่งครัดอยู่ที่นั่นองค์หนึ่ง ถ้าได้ บวชอยู่กับท่าน คงจะทำให้การบวชได้ ผลสมบูรณ์ขึ้น บวชเรียนทั้งที ก็อยากจะ ให้ได้ประโยชน์เต็มที่ ไม่อยากบวชพอ จินต์สังหรณ์ใจ เหลือเกินว่า คุณจะบวชไม่สึก จริงตามที่เราสมมติ ให้เป็นประเพณี อย่างที่คนส่วนมากเขา ทํากัน” "จะบวชนานเท่าไรละคะ?” จินตนาถามยิ้ม ๆ คำถามของเธอทำให้อาตมาอึกอัก เธอเอียงคอถาม "คุณคงจะยังไม่แน่ใจ ไปรับประทานอาหารในคลับชั้นดีแห่งหนึ่ง ในความรักของจินต์ ถ้าคุณบวชไม่สึก ของพระมหานคร เพื่อจะเปลี่ยนบรรยา จินต์ก็จะต้องทำอะไรอย่างหนึ่ง ซึ่งจะ กาศที่หนักอึ้งมาตลอดเวลาให้เบาขึ้นบ้าง อยู่นานทีเดียว เพราะถ้าจะบอกเธอ ตามความเป็นจริงว่า จะบวชตลอดไป เธอคงจะเสียใจมาก แต่ถ้าจะบอกว่า บวชเพียงพรรษาเดียวก็ไม่ตรงกับความ พิสูจน์ให้เห็นความรักอันบริสุทธิ์ไม่เปลี่ยน ตั้งใจจริงของอาตมา "ทำไมต้องนิ่งคิดด้วยล่ะคะ” แปลงของจินต์” "จินต์จะทำอย่างไร?” อาตมาถาม จินตนาถามด้วยสีหน้าฉงน "คุณยังไม่ ด้วยความสนใจ ได้คิดใช่ไหมคะว่าจะบวชนานเท่าไร?” แต่สถานการณ์กลับทรุดหนักลงไปอีก เพราะบรรยากาศอันสลึมสลือภายในคลับ เสียงดนตรีที่เขาเล่าลือกันว่าไพเราะยิ่งนัก ภาพหนุ่มสาวสังคมชั้นสูงนั่งพะเน้าพะนอ “อย่าเพิ่งให้ตอบในเวลานี้เลย คลอเคลียกัน หรือกอดกันลอยละล่อง อาตมาผ่อนคลายบรรยากาศด้วย เพราะมันเป็นเรื่องของอนาคตที่ยังห่างไกล ไปบนฟลอร์ลีลาศ เสียงสรวลเสเฮฮา การหัวเราะอย่างใจเย็นแล้วกล่าวว่า คอยดูเอาเองก็แล้วกันว่า จินต์จะทำ ด้วยฤทธิ์สุราอย่างดี มิได้ทำให้อาตมา "นี่จินตนา ถ้าสมมติว่า อ้า นี่ อย่างไร?” เพียงแต่สมมตินะ ถ้าผมจะบวชตลอด ไปโดยไม่สึกคุณจะว่าอย่างไร?” จินตนานั่งก้มหน้านิ่งอยู่ครู่หนึ่ง เงยหน้าขึ้นจ้องดูอาตมาด้วยดวงตามีแวว 7 เศร้า ๆ แล้วกล่าวว่า “อย่าสมมติเลยค่ะ จินต์ก็ไม่อยากได้ยินเรื่องสมมติเศร้า เช่นนั้น” "ทำเป็นคนขวัญอ่อนไปได้ จินตนา ก็เราเพียงแต่สมมติพูดกันเล่นสนุก ๆ ๆ เกิดความบันเทิงใจแม้แต่น้อย ตรงกัน "ไหน ๆ เราก็ยอมรับแล้วว่ามัน ข้ามอาตมารู้สึกอึดอัดใจประดุจตกไปอยู่ เป็นแต่เพียงเรื่องสมมติ จินต์จะบอกผม ในเรือนทาสที่พวกทาสผู้น่าสงสาร กำลัง เลยเดี๋ยวนี้ไม่ได้หรือว่าจินต์จะทำอย่างไร?” ถูกนายตัณหาผู้ทารุณบังคับให้บำรุงบำเรอ "ถ้าคุณอยากทราบจริง ๆ จินต์ มันอย่างสุดเหวี่ยง ก็จะบอกให้ แต่ขอให้เป็นเพียงเรื่อง "คุณเปลี่ยนแปลงไปมาก” จินตนา สมมตินะคะ ถ้าสมมติว่าคุณบวชไม่สึก เอ่ยขึ้นก่อนที่เราจะจากกันในคืนวันนั้น จินต์ก็จะขออยู่เป็นโสดอย่างนี้จนตลอดชีวิต "จินต์สังหรณ์ใจเหลือเกินว่าคุณจะ และจะบวชเป็นชีในเมื่อถึงเวลาอันสมควร” บวชไม่สึกจริงตามที่เราสมมติ คำตอบของคู่หมั้น แทนที่จะทำ เท่านั้นเอง ไม่ถือเป็นจริงเป็นจังอะไรหรอก ให้อาตมาเกิดความปลาบปลื้มใจในความ ลองบอกมาซิว่า ถ้าสมมติว่าผมบวช รักอันเด็ดเดี่ยวของเธอ กลับทำให้รู้สึก เศร้าใจอย่างลึกซึ้ง ไม่มีกคุณจะทำอย่างไร?" "คุณอาจจะลองใจจินต์ดูใช่ไหมล่ะ” อ่านต่อฉบับหน้า เย็นวันนั้น อาตมาได้พาจินตนา กัลยาณมิตร ๑๐๑ Kalyanamitra.org