การแบ่งปันบุญ : หน้า 106/124

นไปทำบุญมานะ ไปถวายเพลพระสิบเจ็ดรูป แล้วก็ ไปปล่อยปลามาด้วย ...เธอรู้ใช่มั้ย เธอแบ่งเอาบุญ ไปจ๊ะ... นะเธอจะได้สบายบ้าง...” "แบ่งเอาไปจ๊ะ ฉันให้... เอาไปเยอะ ๆ เลยนะ จะ ได้สบาย ไม่ต้องห่วงฉันดอก เดี๋ยวฉันหาเอาใหม่ได้” แมวพูด ในใจต่อไปอีก แมวเมื่อตะกี้ พี่สาวของพวกเราถามและเล่าได้อย่างถูกต้องถึง การเดินเข้ามา การแต่งกาย และอากัปกิริยาของเธอขณะ ทรุดลงนั่งข้างหน้าของแมว จนแมวและอีกหลายคนในที่นั้นแปลกใจ "โธ่... ก็พี่ลืมตาขึ้นมาเห็นเลยแหละ... นึกไม่ถึงเลยว่า จะเห็นได้... ที่แรกตกใจมาก ๆ เลย แต่มองดูอีกที เธอก็สวยดี และดูไม่มีพิษมีภัย เลยลืมตาดูไปเรื่อย ๆ แต่ไม่ได้ชัดเหมือน ที่เราเห็นกันเองนี่นะ” พี่สาวใหญ่ขยายความต่อ เพราะ หลายคนสงสัย "บอกไม่ถูก เห็นเหมือนเป็นภาพลาง ๆ คล้ายจะมอง ทะลุผ่านไปได้ แต่ก็ชัดทั้งสี เสื้อผ้า สีหน้า แววตา สีผม เธอสวยจริง ๆ” พี่ใหญ่ของพวกเราหันไปพูดกับทุกคน "ไม่มีใครมองเห็นบ้างเลยหรือ หรือว่าไม่กล้าพูด... เธอสวยจริง ๆ นะ สวยเหมือนนางเอกในนิยายของนักเขียน... และแทบไม่น่าเชื่อว่า ภาพที่พี่สาวใหญ่ของกลุ่มเห็น ด้วยตาจริง ๆ นั้น จะเหมือนกันทุกอย่างกับภาพที่แมวเห็น ขณะแมวหลับตา เพราะแมวปล่อยให้พี่เขาพูดก่อน เล่าก่อน ถึงได้พิสูจน์ได้ว่าเหมือนกันจริง ๆ นี่แสดงว่า... แมวไม่ได้เพ้อ... ไม่ได้เพี้ยน... แสดงว่า เป็นความจริง แต่เอาเถอะ... อย่างไรเสียคืนนี้แมวกับน้องป๊อปและ คุณแม่ได้ตัดสินใจเสียแล้วที่จะหอบหมอนผ้าห่มมานอนเบียด เธอพยักหน้า ยิ้มแย้มอย่างสดสวย แม้แววเศร้า กันในห้องของพี่สาวใหญ่ของเรา ในดวงตาจะไม่หมดไป แต่ความสดใสในรอยยิ้มมากขึ้น เธอ ยิ้มกับแมวอย่างขอบคุณ รักใคร่... แล้วอย่างที่แมวไม่เคยคาดคิด... เธอยกมือขึ้นพนมไหว้ แมวอย่างซาบซึ้งในบุญคุณ พร้อม ๆ กับค่อย ๆ จางหายไป พร้อมกับความดีใจกึ่งสงสัยของแมว ก็พอดีเสียงกริ่งนาฬิกา ที่ตั้งไว้เป็นสัญญาณเลิกทำสมาธิดังขึ้น "เป็นอย่างไร” พี่สาวของกลุ่มถาม แมวได้แต่ยิ้ม แต่ก็ยังไม่ทันได้เล่าอะไร ...พี่เธอก็ถาม ๖. กลับบ้าน แมวรู้สึกสบายใจอย่างบอกไม่ถูก ที่อย่างน้อยก็ได้ช่วย เพื่อนที่คอยแมวมานานนักหนา อย่างว้าเหว่และโดดเดี่ยว ท่ามกลางขุนเขากว้างใหญ่ ความกลัวละลายหายไป ไม่ได้ติด ตามตัวแมวกลับมาเป็นของฝากกับคนที่บ้าน นอกจากเรื่องเล่า และความชื่นบานที่แมวนำกลับมาถ่ายทอดให้คนใกล้ได้รับฟัง แมวเล่าได้อย่างไม่เคลือบแคลงใจเลยทีเดียว เพราะ แมวขึ้นมาใหม่ถึงลักษณะการแต่งตัวของผู้หญิงที่เดินเข้ามาหา แมวมั่นใจว่าไม่ได้เพ้อหรือละเมอไปเองแน่ เนื่องจากมีพยาน ๑๐๔ กั ล ย า ณ มิตร Kalyanamitra.org