ความรักและความเข้าใจ : หน้า 108/124

ยินก็ต้องทราบทันทีว่าเป็นสกุลผู้ดีเก่า แต่ยุคโบราณนมนานผ่านมา "แต่เธอเรียกฉันสั้น ๆ ว่าสุรีย์ อย่างไร... จำได้ไหม จนใคร ๆ มักจะถามเธอว่าฉันชื่ออะไรนะ สายสุรีย์ หรือ แสงสุรีย์” เธอพูดต่อด้วยกระแสเสียงทุ้มเย็นท่วงที่เนิบช้า แต่หล่อลื่นด้วยความรักและคุ้นเคย "แล้วฉันก็จะตอบว่า... สายสุรีย์จะ... แปลว่าผู้มีเชื้อ สายวงศ์เทวัญของพระอาทิตย์อย่างไร” แมวตอบออกไปอย่าง ไม่เข้าใจว่าอะไรทำให้ตอบไปเช่นนั้น แต่ช่างเป็นคำตอบที่ถูกใจ คุ้นใจเสียจริง ๆ ทำให้สายสุรีย์ หรือสุรีย์ของแมวหัวเราะออก มาเบา ๆ นัยน์ตาเริ่มส่งประกายสดใส เสียงพูดคล้าย ๆ จะ มีน้ำมีนวลขึ้น สายสุรีย์ค่อย ๆ "เรามาสอนหนังสือกันที่นี่ไงจ๊ะ...” หมุนตัวไปทางขวาแล้วทอดสายตาไกลออกไปเหมือนจะให้ แมวมองตาม "ที่นั่นน่ะหรือจ๊ะ” แมวถามขณะมองตามไปในทิศทาง ดวงตาคู่สวยของเธอ แมวยอมรับว่าแมวมองหาความเจิดจรัส เดียวกับเธอ เห็นเรือนไม้ชั้นเดียวใต้ถุนสูงพอประมาณ ขนาด ในดวงตานั้นอย่างแน่ใจว่าเมื่อก่อนจะต้องเคยวับไวอยู่ในดวงตาคู่นี้ เด็ก ๆ วิ่งลอดได้ ยาวเป็นแนวขนานไปกับเทือกเขาที่ทอดนอน ...ไม่มี ...นอกจากความอ่อนโยนที่สะท้อนออกมา อยู่ข้างหลัง และแนวถนนเล็ก ๆ กั้นกลางระหว่างภูเขาทั้งสอง จากความรัก ความเข้าใจ ความรู้รับในความเอื้ออาทรที่ ฟากซ้ายขวา เรือนไม้นั้นมีลักษณะกลางเก่ากลางใหม่ แต่ แมวส่งทอดไปให้... นัยน์ตาคู่สวยที่แมวชื่นชมจึงมีแต่ความ เงียบหงอยไม่มีใครอยู่เลย... ลึกล้ำที่ยังคงปราศจากความเจิดจ้าของใจที่สดใส บริสุทธิ์ แต่แมวก็ยังแน่ใจ ว่าภายในดวงตาละห้อยให้นั้น จะ ต้องซ่อนความสดชื่นแจ่มใสบริสุทธิ์ไว้ข้างใน อย่างน้อยคงเป็น ไปเรื่อย ๆ ทำให้แมวมองไกลออกไปเห็นทุ่งโล่งระหว่างภูเขา ที่ทอดทิ้งให้เธอต้องว้าเหว่มานานแสนนาน เห็นแนวเขาที่เป็นร่องลมทำให้บริเวณโรงเรียนไม่เคยอับลม แม้ เพราะกาลเวลา ความชื่นบานของเธอถึงได้เหือดหายไป ...แมวมองตรงเข้าไปในดวงตาคู่นั้น แล้วถอนใจ "เธอชื่ออะไรหรือสุรีย์” ...แมวถามออกไป โดยไม่รู้ตัว ว่าได้ถามชื่อนั้นเข้าไปได้อย่างไร แล้วไปเอาชื่อนี้มาจากไหน "ตอนนี้ปิดเทอมจะ... เราชอบมานั่งเล่นกัน มาฟังเพลงใบไม้ ฟังเสียงต้นไผ่สีซอเสียดสีกันเมื่อลมพัดผ่าน” สายสุรีย์ชี้ให้ดูต่อ จะอยู่ในช่วงฤดูร้อน... เห็นธารน้ำใสที่ไหลเลาะเลียบไปกับแนวภูผา เห็นบ่อน้ำใส ใหญ่กว้างขนาดบึงย่อม ๆ อยู่ด้านหลัง ชิดกับ บ่อน้ำ... ที่เราชอบมานั่งเล่นแกว่งขากัน ตัวโรงเรียน ป้อม"นี่ไงจ๊ะ "ชื่อ สายสุรีย์จะ สายสุรีย์...” เธอตอบคำถามของแมว บางทีก็แอบลงว่ายน้ำ ถ้าครูใหญ่ท่านไม่อยู่ เธอจำได้รึปล่าวล่ะ แมวจำได้ว่าเธอบอกนามสกุลไพเราะของเธอมาด้วย แต่น่าแปลก สนุกดีออกจะตาย” สายสุรีย์บรรยายต่อไปอย่างรู้สึกชุ่มชื่น ที่แมวจำได้เพียงคลับคล้ายคลับคลา รู้แต่ว่าเป็นนามสกุลที่ได้ สนุกสนาน ๑๐๖ ก ล ย า ณ มิตร Kalyanamitra.org