ข้อความต้นฉบับในหน้า
คนเราหากรักที่จะมีความก้าวหน้า
ไม่ว่าจะทำงานอยู่ในโลก หรือมาบวช
เป็นพระอยู่ทางธรรมก็ตาม งานทุกชนิด
ถ้าไม่ผิดศีล ถือว่าเป็นงานมีเกียรติทั้งสิ้น
ia
อย่างจับใจ
หลวงพ่อเองเคารพคุณยายอาจารย์
ตั้งแต่วันแรกที่ได้พบท่าน
กตัญญูมาตลอด
ดังนั้นพอได้ข่าวว่า
ท่านบอกว่าท่านเคารพบูชาธรรมความ
หลวงพ่อวัดปากน้ำสามารถสอนคนให้
ปฏิบัติธรรม จนไปเห็นนรกสวรรค์
และเยี่ยมพ่อแม่ที่ตายแล้วได้ ท่านจึง
ตัดสินใจออกจากบ้านโดยที่ไม่มีเงินทอง
ทั้ง ๆ ที่ฐานะทางบ้าน
ติดตัวมาเลย
รองคุณยายก็อยู่ในเกณฑ์ดี
แต่ท่าน
มุ่งมั่นที่จะไปเรียนวิชาเพื่อพบพ่อที่ตาย
re
ในเป็นเงียบ
คุณยายท่านตั้งปณิธานไว้ดังกล่าว แลขวาว่าจะหาบุญอะไรได้บ้าง
ก็หัน
แล้วให้ได้ ท่านจึงคิดไปหาเงินช่วยเหลือ ท่านตัดสินใจละทิ้งความสุขความสะดวก ไปเห็นรองเท้าของคนที่มาวัดวางเกลื่อน
ตัวเองช้างหน้า
เงินจากทางบ้าน
โดยไม่ยอมรบกวนขอ
คุณยายเล่าให้ฟังต่อไปว่า ตลอด
เวลาคุณยายหมั่นสอนตัวเองว่า
เราออกจากบ้านมาครั้งนี้ เราจะ
ต้องลำบากอย่างแน่นอนเพราะไม่มีเงิน
สบายทางบ้าน เพื่อแสวงหาธรรม ท่าน ไปหมด คิดว่าคงจะเป็นบุญของเรา
ตัดใจลงไปว่า หากเงินทองขาดมือ ก็
เตรียมใจแล้วที่จะรับจ้างเทถังเมล์ ปณิธาน
อันนี้ย่อมแสดงถึงความเด็ดเดี่ยวของ
คุณยายที่จะแสวงหาธรรม
หลวงพ่อฟังคุณยายเล่าแล้วตื้น
ติดตัวมาเลย แต่ว่าเมื่อเราจะไปเอา
ดันใจ ทําให้ความถือตัวของหลวงพ่อ
หมดไปได้ ขนาดท่านเป็นผู้หญิงและ
ธรรมะแล้ว ถึงลำบากอย่างไรก็ต้องอดทน
เขากินเป็นอันขาด"
ถ้าได้จัดรองเท้าให้เป็นระเบียบ จึงตัด
สินใจรับบุญจัดรองเท้า
แต่กว่าจะหยิบรองเท้าคู่แรกมา
จัดได้นั้นยากจริง ๆ เพราะกว่าจะจัด
รองเท้าได้ต้องรอให้คนอื่นเขาหลับตา
นั่งสมาธิกันก่อน เพราะกลัวว่าหากเขา
เห็นเราจัดรองเท้าก็จะมาดูถูกเราได้ เรา
เป็นถึงนักเรียนนอก
พ่อแม่เราก็มี
หางานทำ รับจ้างเขาไป คนต้นไป สมัยนั้นท่านยังเป็นสาว ท่านยังตัดใจ
จนกว่าจะได้พบหลวงพ่อวัดปากน้ำ เพื่อธรรมะในการที่จะไปให้ถึงหลวงพ่อ ฐานะดีมีหน้ามีตา เราเองก็เป็นคนมี
และให้ท่านรับเราเป็นลูกศิษย์ ระหว่างนี้ วัดปากน้ำให้จงได้ หากจะต้องรับจ้าง ชื่อเสียง ล้วนแต่เป็นความคิดเข้าข้าง
ถึงแม้ไม่มีงานอะไรทำ รับจ้างเขาเท เทถึงเมล์ ก็ยอม หลวงพ่อจึงนึกถึง ตัวเองทั้งนั้น ความจริงแล้วไม่ได้มีใคร
หม้อเมล์ก็ยังดี เพราะเป็นอาชีพบริสุทธิ์ ตัวเองหากจะเข้าถึงธรรมะได้อย่างคุณยาย รู้จักเราเท่าไรนัก แต่ก็เข้าข้างตัวเองก่อนว่า
ไม่ได้คิดโกงใคร แต่จะไม่ยอมไปขโมย ก็จะต้องลดทิฐิมานะของตัวเราเองให้ได้ ตัวเราสำคัญนัก ถ้าใครมาเห็นเราจัด
ดังนั้นพอเวลาผ่านไปได้ระยะหนึ่ง รองเท้าก็จะดูถูกได้ หรือถ้าพ่อแม่มา
พวกเรารุ่นหลังคงจะไม่รู้จักหม้อเมล์ เวลาไปเรียนธรรมะกับคุณยายที่วัดปากน้ำ เห็นเราทำอย่างนี้ท่านคงจะเสียหน้า
สมัยก่อนในกรุงเทพฯยังไม่มีส้วมซึม มี เพื่อน ๆ ที่ไปวัดรุ่นเดียวกันมีหลายคน เพื่อนผู้หญิงของเรามาเห็นเข้าคงจะหมดรัก
แต่ส้วมถึงทำเป็นถัง แล้วมีไม้พาดไว้สำหรับ พวกที่เขามีความรู้ทางด้านการครัวก็ไป ใจคิดไปสารพัด นึกไปกระทั่งว่า เจ้า
ให้นั่งถ่ายบนถัง พอเช้าขึ้นเขาจะให้ ทำครัว พวกที่มีความสามารถจัด ของรองเท้าคู่นี้เป็นฮ่องกงฟุตหรือเปล่า
นักโทษไปรับเอาถังอุจจาระตามบ้านต่าง ๆ ดอกไม้ก็จัดดอกไม้ พวกที่มีความ เมื่อเอื้อมมือไปหยิบรองเท้าคู่แรกนั้น
ไปทิ้งและนำถังใหม่มาใส่ไว้แทน ถัง สามารถทางด้านเย็บปักถักร้อย เขาก็ มือมันหดกลับต้องจด ๆ จ้อง ๆ อยู่ถึง
อุจจาระเคลื่อนที่นี้ เขาเรียกว่า ถังเมล์
หรือหม้อเมล์
ไปทำผ้าม่าน ผ้าบังตากัน ส่วนตัวเรา
ไม่มีความรู้ทางด้านนี้เลย ก็เหลียวซ้าย
๓-๔
ครั้ง
ขึ้นมาจัดได้
กว่าจะตัดใจหยิบรองเท้า
พอหยิบคู่แรกได้มันก็ได้
๖๒ กัลยา ณ มิตร
Kalyanamitra.org