ตลอด : หน้า 65/124

ตลอด ที่เหลืออีกเป็นร้อย คู่ก็จัด จนเรียบ จัดไปใจก็ฟูว่า วันนี้เราหมด ทิฐิมานะแล้ว แต่ถึงกระนั้นก็ตามก็รีบจัดให้ เสร็จก่อนที่เขาจะลืมตาขึ้น กลัวใคร เขาจะรู้ว่าเราจัด จะเป็นการเสียเหลี่ยม จน จัดเสร็จเรียบร้อยไม่กล้าให้ใครรู้ กระทั่งเขาเลิกนั่งสมาธิกันลงมาจากบ้าน เห็นรองเท้าวางเป็นระเบียบ ได้ยินเสียง เขาพูดกันว่า "แหม..ดีจังเลยวันนี้รองเท้าไม่ เกลื่อน ไม่รู้ใครจัดของนุโมทนาด้วยนะ” พอหลวงพ่อได้ยินเขาอนุโมทนา กับ ข้อการ ศีล ต้องถือว่างานนั้นมีเกียรติ ถึงแม้ ช่วย ก็รู้สึกใจฟูขึ้นมาทันที ตระหนักว่าเรา งานใดที่บริสุทธิ์ไม่ได้โกงเขา ไม่ได้ผิด แม่ก็ไม่อยู่วันนี้ต้องล้างเอง” ทำถูกแล้ว แต่ก็ไม่กล้าแสดงตัวให้ใคร ขนาดหลวงพ่อพูดอย่างนี้ แกก็ รู้ว่าเป็นฝีมือเราเอง การหักมานะลด จะเป็นงานขัดส้วมขัดห้องน้ำก็ตาม ยังไม่ยอมล้าง หลวงพ่อจึงบอกไปว่า ความถือตัวได้สำเร็จในคราวนั้น เป็น เมื่อปีก่อน มีนักเรียนโรงเรียน "ถ้าอย่างนั้นไม่เป็นไร ไม่ล้างก็ ความภูมิใจของหลวงพ่อตลอดมา สาธิตแห่งหนึ่ง ซึ่งส่วนใหญ่เป็นลูกผู้มี ได้แต่หลวงพ่อขอแรงอีกนิดเดียว การที่คนเราจะไม่เลือกว่างานต่ำ อันจะกิน อาจารย์เขาส่งมาอบรมที่วัด เอาจานที่กินแล้วไปวางเรียงไว้ริมข้างถนน หรือสูงโดยอาศัยความบริสุทธิ์เป็นเกณฑ์ พวกนี้มาวันแรกอบรมยากจนหลวงพ่อ เรียงไว้เป็นตับเลยนะหนู ขอแรงหน่อย นั้นเป็นสิ่งที่ทำได้ยาก ข้อนี้เป็นความ ต้องขอใช้คำว่า "ดัดสันดาน" คือ อีกสักพักเดี่ยวหมามันก็มาเสียเองแหละ แตกต่างระหว่างคนไทยกับคนอินเดีย เมื่อมาถึงวัดกินข้าวเสร็จเรียบร้อยแล้ว พอหมามันเสียเกลี้ยงแล้ว พวกหนูก็ คนอินเดียแม้เป็นขอทานแต่จะไม่ยอมขโมย ไม่มีใครสักคนที่จะยอมล้างจาน หลวง เพราะกลัวบาป ตรงกันข้ามคนไทย ยินดี พ่อจึงถามเขาว่า “หนูทำไมไม่ล้างจานกันล่ะ” “หนูล้างไม่เป็น” จะปล้นเขากินแต่ไม่ยอมเป็นขอทาน อาชญากรในเมืองไทยจึงมีมากกว่าใน อินเดีย โดยเฉพาะอาชญากรวัยรุ่น ที่ไปทำโจรกรรมกันนั้น ไม่ใช่เป็น "อ้าว! อยู่บ้านไม่เคยล้างเลยหรือ” "ไม่เคยเลย" เพราะความยากจน แต่เป็นเพราะ ความฟุ่มเฟือย เลือกงาน ดูถูกว่า งานนั้นไม่มีเกียรติ แต่ที่ไปขโมยเขากิน กลับไม่ดูถูกตัวเอง ความมีทิฐิมานะ ถือตัวอย่างไม่เข้าท่าด้วยการดูถูกงานเช่นนี้ ไม่มีงานทำ แต่เลือกงานเกินไป แล้วจะ ทำให้คนไทยต้องตกงานกันมาก ไม่ใช่ “แล้วใครล้างล่ะ” “คนใช้ล้างให้” “แล้วถ้าคนใช้ไม่อยู่ ใครล้าง” “แม่ล้าง” หลวงพ่อเลยนึกในใจว่า มันเห็น แม่เป็นคนใช้จึงถามต่อไปว่า “แล้วถ้าคนใช้ไม่อยู่แม่ก็ไม่อยู่ มาโยนความผิดให้รัฐบาลก็ไม่ถูก ต้อง จะทําอย่างไรล่ะ” ตำหนิว่าขณะนี้ คนไทยสอนลูกไม่เป็น "ไม่เคยเลย ถ้าแม่ไม่อยู่ก็ต้องมี สอนให้ลูกมีมิจฉาทิฐิ ดูถูกงานนับว่า คนใช้ ถ้าคนใช้ไม่อยู่ก็ต้องมีแม่” ไม่ถูกต้อง ควรแก้ไขค่านิยมกันเสียใหม่ว่า "งันดีแล้ว วันนี้คนใช้ก็ไม่อยู่ Kalyanamitra.org เอาไปใช้ต่อก็แล้วกันนะ” คราวนี้จึงยอมล้างจานได้ ขนาด จานข้าวที่ตัวกินเองยังดูถูกไม่ยอมล้าง เห็นว่างานล้างจานเป็นงานต่ำ แล้วต่อ ไปจะไปทำอะไรได้ เด็กพวกนี้เกิดมา เพื่อดูถูกคน ดูถูกงาน เป็นเทวดามา จากไหนกัน เด็กเหล่านี้จะเอาดีไม่ได้ ถ้าไม่แก้นิสัย หลวงพ่อจึงต้องดัดสันดาน โดยวิธีนี้ ถ้าไม่ยอมล้างจาน มื้อต่อไป ก็ต้องกินข้าวจากจานที่หมาเลีย เดี๋ยว เดียวก็เห็นเขาล้างกันเสร็จเรียบร้อย จ๋าไว้ว่า อย่าสอนให้ลูกหลาน หรือตัวเองเป็นคนดูถูกงาน เลือกงาน งานใดที่เป็นงานบริสุทธิ์ ถือว่าเป็นงาน มีเกียรติทั้งสิ้น ใครจะว่าค่อนขอดอย่างไร ไม่ต้องสนใจ ขอให้ตั้งใจทำไป แล้ว เราจะประสบความสำเร็จก้าวหน้าในที่สุด กัลยาณมิตร ๖๓