ข้อความต้นฉบับในหน้า
ปรากฏการณ์ครั้งนี้ทำให้มาร์ค
หัวเสียทันที เขายกกำปั้นขึ้นชู ตะโกน
เรียกม้า ตัวให้กลับมา ทิ้งฉันไว้
อย่างไม่แยแสตาของเขาแสดงความโกรธ
ลึกเป็นประกาย แสดงธาตุแท้บางอย่าง
๒
ไม่ปล่อยจากฉัน กลับยิ่งกระชับแน่นเข้า
ไปอีก เขาก้มหน้าลงมาใกล้ ตาของเขา
ก็ประสานกับตาของฉันอีกครั้งหนึ่ง
มาร์คนั้นก้มหน้าของเขาเข้ามาใกล้
กับหน้าฉัน ทันใดนั้นเอง ลมก็กรรโชกขึ้น
วูบหนึ่ง ผลซึ่งเกิดจากกระแสลมนี่เอง ในตัวของเขาเองออกมา ซึ่งแตกต่าง
ทำให้ม้าทั้งคู่นั้นตกใจแตกตื่น ม้าทั้งคู่ จากเมื่อกี้นี้อย่างมาก เขาส่งเสียงคำราม
ทั้งเจ้าวินดี้และแคนดี้คืบเข้ามาประหนึ่ง ในลำคอวิ่งไล่ตามไปอย่างไม่คิดชีวิต
เห็นอะไรที่น่ากลัวสักอย่างหนึ่ง และ ฉันทรุดตัวลงนั่งกับพื้น พิจารณา
แล้วก็เริ่มวิ่งออกไปจนสุดกำลัง ฉันเอง เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้น และรู้สึกสำนึกได้
ใจหายวาบ คำพูดของไอร่าเมื่อคืนนี้ ว่าเกือบจะพลาดไปเสียแล้ว จะไม่เตลิด
และความตั้งใจของตนเอง จะเลิกนิสัย เปิดเปิงไปมากกว่านี้ จะทำให้สิ่งที่ฉันตั้ง
เดิม ตั้งใจทำความดีให้มากที่สุด ให้กับ ใจไว้ประสบความสำเร็จ ไอร่าคอยช่วย
เด็กที่ฉันมุ่งหวัง นี่ก็คงเป็นผลงานของ
ไอร่าอย่างแน่นอน
white
ดูแลฉันอยู่เป็นแน่ ฉันก็ตั้งหน้าเดินกลับ
คฤหาสถ์นั้นตามลำพัง
เมื่อกลับถึงคฤหาสถ์ นายไซมอน
ค่อนข้างจะแปลกใจ เมื่อเห็นฉันเดินคน
เดียว ไม่พบมาร์คและม้า ๒ ตัวนั้นด้วย
“เกิดอะไรขึ้นหรือจ๊ะ”
"มีอุบัติเหตุนิดหน่อยค่ะ”
"มาสองตัวเกิดตื่นวิ่งหนีไป ฉันก็
เลยเดินชมธรรมชาติ ตอนนี้คุณมาร์คก็
คงกำลังเดินหาม้าอยู่กระมัง ดิฉันคิดว่า
คงไม่มีอะไรที่เป็นอันตรายเกิดขึ้นหรอก
นะคะ”
“ผมก็คิดว่าอย่างนั้นเหมือนกัน”
คุณไซมอนกล่าวขึ้น
“คุณหมอบราวน์ เพิ่งดูอาการ
ของแอนดูรว์เสร็จ เมื่อสักครู่นี่เอง
"คุณแน่ใจหรือครับ ว่าเขาได้รับ
อุบัติเหตุ ที่ศีรษะและแขนข้างขวา”
"แน่ใจซิคะ เพราะว่าฉันเป็นคน
เขาอยู่”
และหลอดลมแล้วกลิก! ไปเยี่ยมแอนดรูว์ที่ตึกพยาบาลช่วยดูแล
Enfancerles
"เมื่อเช้านี้ คุณหมอมาดูอาการ
ปรากฏว่า แอนดรูว์ไม่ได้รับบาดเจ็บ
" อะไรเลย ที่ศีรษะไม่มีรอยฟกช้ำ หรือ
บาดแผลแม้แต่น้อย แขนของแอนดรูว์
ใช้ได้ดีทุกประการ”
1. "จริงหรือคะ ไม่น่าเชื่อเลย” ฉัน
อุทานขึ้น พร้อมกับรีบก้าวเข้าไปดูในห้อง
ชายวัยกลางคนกำลังยืนดู มือข้างหนึ่ง
ไขว้ไว้ด้านหลัง
อีกข้างหนึ่งกำลังจับ
ที่คางของเขา กำลังใช้ความคิดพิจารณา
อย่างลึกซึ้ง
Kalyanamitra.org
กัลยาณมิตร ๙๑