ข้อความต้นฉบับในหน้า
หลักฐานที่น่าเชื่อถือร่วมเหตุการณ์อยู่ด้วยถึงสามคน ทำให้
แมวเล่าได้อย่างถึงอกถึงใจ บรรยายได้อย่างเต็มที่
นี่ถ้าหากว่าไม่มีพี่สาวคนใหญ่... ไม่มีน้องป๊อปกับคุณแม่....
แล้วแมวจะกล้าเล่าได้เป็นกุ้งเป็นแควอย่างนี้หรือไม่หนอ...?
คนอย่างแมวจะทำได้
นนี้เช่นเดียวกับทุกคืนที่ผ่านมา เพียงแต่แมวรู้สึกนึก
ถึงเธอมากเป็นพิเศษ จนเมื่อก่อนจะเอนหลังลงนอน
แมวถึงกับรำพึงในใจขอให้เธอมาบอกชื่อเสียงเรียงนาม ความ
เป็นไปให้ชัดเจนกว่านี้สักหน่อย อย่างน้อยแมวจะได้ง่ายขึ้น
สะดวกขึ้นที่จะอุทิศส่วนกุศลให้ หรือง่ายที่จะนึกถึงได้ทันทีที่แมวได้
ทำความดี
เพราะอาชีพของแมวนั้นมีโอกาสอยู่เสมอที่จะได้ช่วยชีวิต
ช่วยชี้แนะหนทางที่ถูกต้องให้กับคนอยู่ในภาวะสิ้นหวัง หรือ
เกือบจะสิ้นหวัง
และทุกครั้ง แมวจะคิดถึงเธอ... อยากช่วยเธอเหมือนที่
แมวได้ช่วยใครต่อใคร
แมวหลับไปเมื่อไหร่ไม่รู้ตัว.... จำได้ว่าตกใจตื่นขึ้นมา
กลางดึก... ด้วยความรู้สึกเดิมที่แมวเริ่มรู้เท่าทัน ว่าไม่ใช่ความฝัน....
ไม่ใช่ความจริง... ไม่ใช่ขณะกำลังหลับ และไม่ใช่ขณะกำลังตื่น
แมวอยู่ที่ไหน... มองไม่ออก รู้แต่ว่าแมวยืนอยู่ท่ามกลาง
แสงเรืองรอง แสงนั้นอ่อนมากแต่ก็เบาสบาย ไม่น่ากลัว ไม่อึดอัด
และไม่น่าตกใจ
นั่นไง... นั่นไง เธออยู่ที่นั่น... กำลังค่อย ๆ เดินเข้า
16 มวกลับจากเที่ยวครั้งสำคัญนั้นได้ประมาณเกือบสอง มาสู่ความสว่างที่แมวกำลังยืนคอยอยู่ ยิ้มแย้มสดใสเหมือนที่
อาทิตย์ แต่ความคิดถึง ความตั้งใจของแมวไม่ได้
แมวเคยพบ ทวงที่การเดินยังคงเนิบนาบ ผมเส้นเล็ก ๆ ยัง
จางหายไป กลับทำให้แมวมีกำลังใจที่จะตื่นขึ้นมาใส่บาตรได้ คงปลิวไสวทั้งที่ไม่มีลม เสื้อผ้ายังเป็นชุดเดิม แต่ดูสะอาดขึ้น...
สม่ำเสมอกว่าปกติ นอกจากวันที่แมวอยู่เวรดึกไม่สามารถกลับ
มาทันเท่านั้น ถึงจะเว้นไป แต่แมวก็จะไม่ลืมที่จะสวดมนต์
และทำสมาธิสัก ๑๕-๒๐ นาทีก่อนนอนเสมอ อย่างนี้เป็น
กิจวัตร
ทำให้ตัวเองใช่หรือไม่... แมวชักไม่แน่ใจเสียแล้ว
หอม กลิ่นหอมอ่อน ๆ โชยมา... ไม่อับเหมือนที่เคย
สัมผัสเมื่อครั้งอยู่ในไร่ครั้งก่อน หอมจริง.... คล้ายน้ำหอม
โบราณที่แมวเคยได้กลิ่นจากขวดเก่า ๆ ของคุณป้าบนโต๊ะ
เครื่องแป้งที่บ้านหลังเก่า สมัยแมวยังเล็ก ๆ
แมวดีใจ... เธอกิดใจ แต่ทั้งสองไม่ได้โผเข้าหากัน
เพราะทุกครั้งแมวจะนึกถึงเธอคนสวย เพื่อนเก่าได้ทุกครั้ง เหมือนแรงขับของความตื่นเต้นระคนดีใจภายใน นอกจากเดิน
และจะตั้งใจสวดมนต์ ทำสมาธิ อย่างเต็มไปด้วยความหวังที่ หน้าเข้าหากัน แล้วหยุดอยู่ในระยะห่างพอสมควร พอที่จะ
จะให้ ที่จะช่วยเพื่อนต่างภพภูมิให้เต็มที่เท่าที่ปัญญาของ มองเห็นสีหน้า และแววตากันได้ชัด ๆ แมวมองตรงเข้าไปใน
Kalyanamitra.org
กัลยาณมิตร ๑๐๕