การตื่นขึ้นในความจริง วารสารกัลยาณมิตร ปี 2533 ฉบับที่ 6 หน้า 107
หน้าที่ 107 / 124

สรุปเนื้อหา

หลักฐานที่น่าเชื่อถือร่วมเหตุการณ์อยู่ด้วยถึงสามคน ทำให้ แมวเล่าได้อย่างถึงอกถึงใจ บรรยายได้อย่างเต็มที่ นี่ถ้าหากว่าไม่มีพี่สาวคนใหญ่... ไม่มีน้องป๊อปกับคุณแม่.... แล้วแมวจะกล้าเล่าได้เป็นกุ้งเป็นแควอย่างนี้หรือไม่หนอ...? คนอย่างแมวจะทำได้ นนี้เช่นเดียวกับทุกคืนที่ผ่านมา เพียงแต่แมวรู้สึกนึก ถึงเธอมากเป็นพิเศษ จนเมื่อก่อนจะเอนหลังลงนอน แมวถึงกับรำพึงในใจขอให้เธอมาบอกชื่อเสียงเรียงนาม ความ เป็นไปให้ชัดเจนกว่านี้สักหน่อย อย่างน้อยแมวจะได้ง่ายขึ้น สะดวกขึ้นที่จะอุทิศส่วนกุศลให้ หรือง่ายที่จะนึกถึงได้ทันทีที่แมวได้ ทำความดี เพราะอาชีพของแมวนั้นมีโอกาสอยู่เสมอที่จะได้ช่วยชีวิต ช่วยชี้แนะหนทางที่ถูกต้องให้กับคนอยู่ในภาวะสิ้นหวัง หรือ เกือบจะสิ้นหวัง และทุกครั้ง แมวจะคิดถึงเธอ... อยากช่วยเธอเหมือน

หัวข้อประเด็น

- การตื่นขึ้นในความจริง

ข้อความต้นฉบับในหน้า

หลักฐานที่น่าเชื่อถือร่วมเหตุการณ์อยู่ด้วยถึงสามคน ทำให้ แมวเล่าได้อย่างถึงอกถึงใจ บรรยายได้อย่างเต็มที่ นี่ถ้าหากว่าไม่มีพี่สาวคนใหญ่... ไม่มีน้องป๊อปกับคุณแม่.... แล้วแมวจะกล้าเล่าได้เป็นกุ้งเป็นแควอย่างนี้หรือไม่หนอ...? คนอย่างแมวจะทำได้ นนี้เช่นเดียวกับทุกคืนที่ผ่านมา เพียงแต่แมวรู้สึกนึก ถึงเธอมากเป็นพิเศษ จนเมื่อก่อนจะเอนหลังลงนอน แมวถึงกับรำพึงในใจขอให้เธอมาบอกชื่อเสียงเรียงนาม ความ เป็นไปให้ชัดเจนกว่านี้สักหน่อย อย่างน้อยแมวจะได้ง่ายขึ้น สะดวกขึ้นที่จะอุทิศส่วนกุศลให้ หรือง่ายที่จะนึกถึงได้ทันทีที่แมวได้ ทำความดี เพราะอาชีพของแมวนั้นมีโอกาสอยู่เสมอที่จะได้ช่วยชีวิต ช่วยชี้แนะหนทางที่ถูกต้องให้กับคนอยู่ในภาวะสิ้นหวัง หรือ เกือบจะสิ้นหวัง และทุกครั้ง แมวจะคิดถึงเธอ... อยากช่วยเธอเหมือนที่ แมวได้ช่วยใครต่อใคร แมวหลับไปเมื่อไหร่ไม่รู้ตัว.... จำได้ว่าตกใจตื่นขึ้นมา กลางดึก... ด้วยความรู้สึกเดิมที่แมวเริ่มรู้เท่าทัน ว่าไม่ใช่ความฝัน.... ไม่ใช่ความจริง... ไม่ใช่ขณะกำลังหลับ และไม่ใช่ขณะกำลังตื่น แมวอยู่ที่ไหน... มองไม่ออก รู้แต่ว่าแมวยืนอยู่ท่ามกลาง แสงเรืองรอง แสงนั้นอ่อนมากแต่ก็เบาสบาย ไม่น่ากลัว ไม่อึดอัด และไม่น่าตกใจ นั่นไง... นั่นไง เธออยู่ที่นั่น... กำลังค่อย ๆ เดินเข้า 16 มวกลับจากเที่ยวครั้งสำคัญนั้นได้ประมาณเกือบสอง มาสู่ความสว่างที่แมวกำลังยืนคอยอยู่ ยิ้มแย้มสดใสเหมือนที่ อาทิตย์ แต่ความคิดถึง ความตั้งใจของแมวไม่ได้ แมวเคยพบ ทวงที่การเดินยังคงเนิบนาบ ผมเส้นเล็ก ๆ ยัง จางหายไป กลับทำให้แมวมีกำลังใจที่จะตื่นขึ้นมาใส่บาตรได้ คงปลิวไสวทั้งที่ไม่มีลม เสื้อผ้ายังเป็นชุดเดิม แต่ดูสะอาดขึ้น... สม่ำเสมอกว่าปกติ นอกจากวันที่แมวอยู่เวรดึกไม่สามารถกลับ มาทันเท่านั้น ถึงจะเว้นไป แต่แมวก็จะไม่ลืมที่จะสวดมนต์ และทำสมาธิสัก ๑๕-๒๐ นาทีก่อนนอนเสมอ อย่างนี้เป็น กิจวัตร ทำให้ตัวเองใช่หรือไม่... แมวชักไม่แน่ใจเสียแล้ว หอม กลิ่นหอมอ่อน ๆ โชยมา... ไม่อับเหมือนที่เคย สัมผัสเมื่อครั้งอยู่ในไร่ครั้งก่อน หอมจริง.... คล้ายน้ำหอม โบราณที่แมวเคยได้กลิ่นจากขวดเก่า ๆ ของคุณป้าบนโต๊ะ เครื่องแป้งที่บ้านหลังเก่า สมัยแมวยังเล็ก ๆ แมวดีใจ... เธอกิดใจ แต่ทั้งสองไม่ได้โผเข้าหากัน เพราะทุกครั้งแมวจะนึกถึงเธอคนสวย เพื่อนเก่าได้ทุกครั้ง เหมือนแรงขับของความตื่นเต้นระคนดีใจภายใน นอกจากเดิน และจะตั้งใจสวดมนต์ ทำสมาธิ อย่างเต็มไปด้วยความหวังที่ หน้าเข้าหากัน แล้วหยุดอยู่ในระยะห่างพอสมควร พอที่จะ จะให้ ที่จะช่วยเพื่อนต่างภพภูมิให้เต็มที่เท่าที่ปัญญาของ มองเห็นสีหน้า และแววตากันได้ชัด ๆ แมวมองตรงเข้าไปใน Kalyanamitra.org กัลยาณมิตร ๑๐๕
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More