ความเชื่อมั่นในธรรม วารสารกัลยาณมิตร ปี 2533 ฉบับที่ 6 หน้า 59
หน้าที่ 59 / 124

สรุปเนื้อหา

ผู้ที่มีความเชื่อมั่นในธรรม ไม่ทอดทิ้งธรรม ธรรมย่อมตามรักษา จากนั้นจึงไปอาบน้ำชำระร่างกาย สระผม สยายผมออก แล้วซาวข้าวยกขึ้นตั้งเตา ที่ก่อไฟแล้วนั้น ในขณะนั้นเอง นางพูดพร้อมกับน้ำตาไหลอาบแก้ม อันเหี่ยวย่นด้วยความชรา สังเวชยิ่งนัก เป็นที่น่า ป่าช้าก็ตามมาจนพบ ทั้งสองหมอบกราบ ลงแทบเท้ามารดา กล่าวว่า "แม่จ๋า ยกโทษให้ลูกทั้งสองด้วย พระอินทร์ได้ พระอินทร์มีจิตใจสงสารนาง หวัง เถิด” สอดส่องทิพย์เนตรเห็นนางได้รับความ อนุเคราะห์ให้นางพ้นจากความเชื่อผิด 1 นางกัจจานตรงเข้าอุ้มหลานชาย ทุกข์ใจแสนสาหัส และคิดว่าธรรมตายแล้ว จึงคืนร่างจากพราหมณ์เป็นพระอินทร์ แล้วยกโทษให้ลูกชายลูกสะใภ้ จากนั้น ซึ่งเป็นความเชื่อที่ผิดมาก จึงคิดจะช่วย ตามเดิม แล้วตรัสว่า นางให้เห็นทุกข์ “เรานี่แหละ คือท้าวสักกะผู้ดำรง พระอินทร์

หัวข้อประเด็น

- ความเชื่อมั่นในธรรม

ข้อความต้นฉบับในหน้า

ผู้ที่มีความเชื่อมั่นในธรรม ไม่ทอดทิ้งธรรม ธรรมย่อมตามรักษา จากนั้นจึงไปอาบน้ำชำระร่างกาย สระผม สยายผมออก แล้วซาวข้าวยกขึ้นตั้งเตา ที่ก่อไฟแล้วนั้น ในขณะนั้นเอง นางพูดพร้อมกับน้ำตาไหลอาบแก้ม อันเหี่ยวย่นด้วยความชรา สังเวชยิ่งนัก เป็นที่น่า ป่าช้าก็ตามมาจนพบ ทั้งสองหมอบกราบ ลงแทบเท้ามารดา กล่าวว่า "แม่จ๋า ยกโทษให้ลูกทั้งสองด้วย พระอินทร์ได้ พระอินทร์มีจิตใจสงสารนาง หวัง เถิด” สอดส่องทิพย์เนตรเห็นนางได้รับความ อนุเคราะห์ให้นางพ้นจากความเชื่อผิด 1 นางกัจจานตรงเข้าอุ้มหลานชาย ทุกข์ใจแสนสาหัส และคิดว่าธรรมตายแล้ว จึงคืนร่างจากพราหมณ์เป็นพระอินทร์ แล้วยกโทษให้ลูกชายลูกสะใภ้ จากนั้น ซึ่งเป็นความเชื่อที่ผิดมาก จึงคิดจะช่วย ตามเดิม แล้วตรัสว่า นางให้เห็นทุกข์ “เรานี่แหละ คือท้าวสักกะผู้ดำรง พระอินทร์จึงแปลงกายเป็นพราหมณ์ ไว้ซึ่งธรรม เรายังไม่ตาย เรามาช่วยเธอ เดินเข้ามาหา แล้วทักทายกับนางว่า "นี่แน่ะแม่ เธอชื่ออะไร กำลังทำ อะไรอยู่นั่น แต่งตัวเสียสะอาดสะอ้าน แต่กลับมาหุงข้าวในป่าช้าทำไม เธอจะ กินข้าวในป่าข้าเหรอ” “พราหมณ์ ฉันชื่อกัจจานี ฉัน หุงข้าวผสมงานไม่ใช่เพื่อกินเองหรอก ฉันหุงเอามาเซ่นไหว้ธรรม เพราะธรรม ตายเสียแล้ว” ใครบอกเธอว่าธรรมตายเสียแล้ว เล่าแม่กัจจาน พระอินทร์ ซึ่งอยู่ บนสวรรค์มีอานุภาพมาก ทรงไว้ซึ่ง ธรรมอันประเสริฐ ได้ชื่อว่าเป็นผู้ทรงธรรม ยังดำรงอยู่โดยสวัสดี ยังไม่เคยตายเลย ทำไมเธอถึงว่าธรรมดาย "พราหมณ์ เราเจอมากับตัวของ เราเองว่า ธรรมตายเสียแล้วอย่างไม่มี ข้อสงสัยเลย ถ้าธรรมไม่ตาย : ทำไม โดยเฉพาะ กัจจาน หญิงใดทำให้เธอเจ็บช้ำน้ำใจแล้ว ได้บุตร เราจะทำให้หญิงนั้นป่นปี้พร้อม ด้วยบุตรเดี๋ยวนี้แหละ!” "อย่าท่าน อย่าทําร้ายหลานเรา อย่าทำร้ายลูกสะใภ้เรา อย่าให้ครอบครัว ของเราต้องพิการเลย ถึงเราจะเป็นทุกข์ จะต้องตายก็ช่างเถิด เราตัวคนเดียว ให้เขาอยู่เป็นสุข ๆ เถิด” ทั้งสี่คนจึงพากันเดินทางกลับบ้านเรือน ของตน และอยู่กันอย่างอบอุ่นตลอดไป ด้วยอานุภาพของพระอินทร์ เรื่องนี้เป็นอดีตชาติครั้งหนึ่งของ พระสัมมาสัมพุทธเจ้า เมื่อครั้งที่ พระองค์ถือกำเนิดเป็นพระอินทร์ ส่วน มารดา บุตรชาย และบุตรสะใภ้ในชาติ นั้น ก็ได้มาเป็นมารดา บุตรชาย และ บุตรสะใภ้ในชาตินี้อีก หลาน ๆ คะ ผู้ที่มีความเชื่อมั่น ในธรรม ไม่ทอดทิ้งธรรม ธรรมย่อม ตามรักษา และอีกประการหนึ่งอย่าลืมว่า แม่ซึ่งอาจจะแก่เฒ่า มีอายุมากแล้ว ท่านอาจจะหลง ๆ ลืม ๆ จุกจิกจู้จี้ขี้บ่น หรือทำอะไรไม่ถูกใจเรา แต่ท่านเป็นผู้ที่ รักเราที่สุด รักยิ่งกว่าตัวของท่านเอง "ดูก่อนแม่กัจจานี ดูซิ ท่านถูก เบียดเบียนขนาดนี้ท่านยังไม่ทิ้งธรรม แสดงว่าธรรมยังไม่ตาย จริงไหมเล่า เราจะให้พรท่านให้ท่าน บุตร สะใภ้ และหลานอยู่ครองเรือนร่วมกันด้วย เสียอีก หลาน ๆ อย่าทอดทิ้งแม่นะคะ เอาใจใส่ดูแลท่านให้ดี แล้วหลานจะมี พระอินทร์เหาะขึ้นไปบนอากาศ แต่ความสุขความเจริญด้วยธรรมที่ตาม รักษาค่ะ "เธออย่ากลัวเลย แม่กัจจาน ความบันเทิงใจ แล้วกล่าวว่า คนทำชั่วถึงได้ดีเล่า!.... ลูกสะใภ้ของเรา แต่งงานมาตั้งนานไม่มีลูก พอนางให้ตัว บุตรและสะใภ้ของเธอจะมาขอขมาเธอ” ตรัสดังนั้นแล้ว พระอินทร์ก็เสด็จ ขับไล่เราออกจากบ้าน นางกลับมีลูกขึ้น กลับสวรรค์ มา เวลานี้นางครองความเป็นใหญ่ในบ้าน แต่เรากลับถูกทอดทิ้งเป็นคนอนาถาอยู่ และสะใภ้ระลึกถึงความดีของนางกัจจาน อย่างนี้!” นายด พระอินทร์บันดาลใจให้บุตรชาย พากันสืบถามหา เมื่อทราบว่านางอยู่ที่ กัลยาณมิตร ๕๗ Kalyanamitra.org
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More