ประสบการณ์การเข้าวัดและการเปลี่ยนแปลงในชีวิต : หน้า 20/122

วลาที่ลูกจะต้องกลับแล้วล่ะ พวกข้างล่างเขาเรียก กันใหญ่แล้ว” หลวงปู่มาส่งพี่แค่ปากทาง แล้วพี่ก็เดินลง มาเรื่อย ๆ จนถึงทางแยกได้พบกับผู้ชายรูปร่าง ใหญ่โต ตัวดำทะมึนนุ่งผ้าแดงยืนอยู่ด้วยกันสามคน พวกเขาพยายามจะเข้ามาฉุดพี่ไปด้วย พี่ดิ้นจน สุดแรง รีบวิ่งหนีขึ้นไปหาหลวงปู่ หลวงปู่เลยถีบ พีลงมา เมื่อพี่มาถึงห้องผ่าตัด พี่ไม่รู้ว่าจะเข้า ร่างอย่างไร พี่ได้ยินหมอพูดว่า "สงสัยจะไม่ฟื้น ให้เขานอนอย่างนี้อีกสักพัก แล้วค่อยเอาเข้าห้อง ดับจิต” พี่ล่ะวิ่งรอบเตียงเลย ตะโกนบอกหมอว่า พี่ยังไม่ตาย ไม่มีใครได้ยินเสียงพี่ พี่เห็นพี่สาว ของพี่บีบนวดตามแขนตามขา ช่วยตบหน้าแล้ว เรียกหมู หมู พี่จึงตัดสินใจวิ่งขึ้นไปหาหลวงปู่อีก คราวนี้หลวงปู่ลงมาส่งถึงที่แล้วถีบพี่โครมเบ้อเร้อเลย เมื่อพี่รู้สึกตัวคอมันแย้ง แห้ง แล้วก็รู้สึกเหนื่อยมาก พี่รู้สึกเหมือนกับว่าเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริง ๆ แต่พี่ก็ไม่ได้เล่าให้ใครฟัง คงไม่มีใครเชื่อเรา ดีไม่ดี หาว่าเราเพ้อเจ้อ หลังจากที่แข็งแรงดีแล้ว พี่มีความรู้สึกว่า ไม่อยากอยู่บ้าน พี่อยากไปวัดวันอาทิตย์ ซึ่งปกติ จะเป็นวันของครอบครัว พี่ไม่อยากไปเที่ยว พี่ อยากไปทําบุญ พี่กับพี่วิศิษฐ์ก็ตระเวนไปวัดจนทั่ว แต่ไม่ถูกใจพี่เลย จนกระทั่งมีพี่ที่ทำงานคนหนึ่ง เขาชวนพี่ไปวัดพระธรรมกาย ตอนนั้นแม้แต่ชื่อวัด พี่ยังไม่เคยได้ยินเลยนะ จึงนัดกันว่าวันอาทิตย์ที่ จะถึงนี้จะไปวัดกัน ๆ ทั้ง ที่พี่ไม่เคยไปวัดพระธรรมกายเลย แต่ก้าวแรกที่พี่ย่างกรายเข้าไป พี่ถึงกับตกตลึง ขนลุกซู่ไปทั้งตัว เพราะภาพที่ปรากฏอยู่เบื้องหน้า คือ ภาพที่พี่เคยเห็นในขณะที่พี่สลบไปตอนที่ผ่าตัด าลาจาตุมหาราชิกา ภาพสาธุชนชาย-หญิง นั่ง ปฏิบัติธรรมล้วนแต่งชุดขาว หรือแม้แต่ภาพ พระประธานในโบสถ์ไม่ได้ผิดเพี้ยนไปจากที่พี่เห็น ในความฝันเลย พี่เองไม่เคยเชื่อเรื่องแบบนี้ ตั้งแต่ เล็กมาพี่เรียนโรงเรียนคริสต์มาตลอด สวดมนต์พี่ก็ สวดไม่เป็น แต่เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทั้งหมดนี้ หมายความว่าอย่างไรกัน พี่วิศิษฐ์และพี่ชอบไปวัดมาก โดยเฉพาะที่ วัดพระธรรมกาย เพราะอะไรหลาย ๆ อย่างที่นี่ ถูกใจเรา แล้วเราก็รักและศรัทธาหลวงพ่อมาก หลังจากเข้าวัดแล้วอะไร ๆ ก็รู้สึกดีขึ้น ปกติพี่ เป็นคนใจร้อน เดี๋ยวนี้ใจเย็นขึ้น พูดง่าย ๆ ว่า นิสัยดีขึ้น ทุกอย่างดีขึ้นหมด ไม่ว่าจะเป็นครอบครัว หน้าที่การงาน การเงิน เมื่อก่อนพี่คิดว่า เรื่องโชค เรื่องลาภอะไรนี่ไม่มี เราทำมาหากินเงินทองก็จะ งอกเงยขึ้นมาเอง สวดมนต์ก็เพิ่งจะมาสวดเป็น เมื่อเข้าวัดนี่ ที่สวดเป็นก็เพราะเห็นเด็กอายุ ขวบสวดมนต์เสียงแจ๋วเชียว พี่ละอ้าย อาย เรา อายุจนป่านนี้แล้วยังสวดมนต์ไม่เป็นเลย พี่จึงเริ่ม หัดสวดมนต์ เดี๋ยวนี้พี่สวดคล่องแล้วนะ Kalyanamitra.org