การไม่ติดอยู่ในโลกธรรม : หน้า 84/122

เราจะไม่ติดอยู่ในโลกธรรม ๘ ประการ คือมีลาภ เสื่อมลาภ มี ศ เสื่อมยศ มีสรรเสริญ นินทา มีสุขมีทุกข์ กว่านี้มีอีกไหม? สุขยิ่งกว่านี้มีอยู่ที่ไหน? | เป็นเพียงแค่เครื่องอาศัยเท่านั้น เราอยู่ อะไรเป็นสิ่งที่เที่ยงแท้ถาวร สติและปัญญา | ในโลกนี้เจออะไรก็ต้องอาศัยกันไป แต่ ตอนนี้ จะเป็นมหาสติ มหาปัญญา เป็น ใจจริงแล้วอาศัยเพียงเพื่อที่จะได้มีโอกาส สติใหญ่ ปัญญาใหญ่ กว้างขวางใหญ่โต ฝึกฝนจิตให้เข้าถึงธรรมกายเท่านั้นเอง ทีเดียว ตอนนี้ถ้าใครได้เข้าไปถึงจะ นี่คือเป้าหมายที่แท้จริง จับหลักอันนี้ได้ ซาบซึ้งกับคำว่า มหาสติ มหาปัญญา แล้วเราจะได้ดำเนินชีวิตโดยไม่ผิดพลาด เราจะไม่ติดอยู่ในโลกธรรม ๘ ประการ สรุปย่อ ๆ คือกายที่ยังอยู่ในภพ คือมีลาภ เสื่อมลาภ มียศ เสื่อมยศ ทั้งสาม มีกายมนุษย์ กายทิพย์ กายพรหม มีสรรเสริญ นินทา มีสุขมีทุกข์ ซึ่งเป็น กายอรูปพรหม ซึ่งซ้อนกันอยู่ภายใน ธรรมประจำโลก เมื่อเราพานพบโลกธรรม เรียกขันธ์ ๕ ทั้งหมด เป็นสิ่งที่ไม่เที่ยง แล้วจะทำให้เราไม่กลุ้มไปด้วย ทนอยู่ในสภาพเดิมไม่ได้ ไม่ใช่ตัวตนที่ หวั่นไหวไปด้วย เพราะใจของเราจะไป แท้จริง ต้องปล่อยหมด เมื่อธรรมกาย ติดอยู่ที่กายธรรม ว่ามันกว้างขวางอย่างไร เข้าโลกุตตระฌานสมบัติ จิตก็ยิ่งสะอาด จะไม่ แต่ก่อนที่จะถึงกายธรรมต้องเห็น ขึ้น บริสุทธิ์ขึ้น ผ่องใสขึ้น ก็จะตัดขาด ธรรมก่อน เห็นธรรมในเบื้องต้นเสียก่อน จากสิ่งที่ไม่เป็นสาระแก่นสาร เหมือน คือเห็นทุกข์ เห็นว่าโลกนี้เต็มไปด้วย ตาลยอดด้วนที่ถูกฟ้าผ่า ย่อมไม่งอกอีก ความทุกข์เท่านั้น เห็นแล้วจะได้เบื่อหน่าย ใจก็จะไม่ติดอยู่ในอุปาทานขันธ์ทั้ง ๕ จะ คลายกำหนัด คลายกำหนัดแล้วจะได้ ไปติดอยู่ในกายธรรม เป็นกายธรรม ไม่ติดอะไรเลยในโลกนี้ แล้วก็จะหันมา ล้วน ๆ เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน เหมือน ปฏิบัติธรรม พอจิตรวมถูกส่วนก็จะเห็น ธรรมขั้นต่อไปอีก คือเห็นดวงปฐมมรรค กลืนกันไปหมดเอิบอาบซึมซาบเป็นธรรม เห็นตรงนี้แหละจะทำให้ได้เห็นตถาคต คือ กายไปหมด เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน ถึง เห็นพระพุทธเจ้า ถ้าเห็นธรรมเบื้องต้น ตอนนี้แหละจะเห็นสอุปาทิเสสนิพพาน อันนี้ไม่ได้เห็นปฐมมรรคไม่ได้ จะเห็น ดังรสเปรี้ยวในมะนาว รสหวานในน้ำตาล ตลอดก็จะติดอยู่อย่างนั้น ต้องเอากายที่ ภายในตัว และจะเห็นพระพุทธเจ้าใน | ธรรมกายไม่ได้เลย เป็นเหตุเป็นผลกันกัน ออกไปนอกภพแล้วและเห็นได้รอบตัว อายตนะนิพพาน ซึ่งมีมากกว่าเมล็ดทราย อยู่อย่างนั้น ผู้ใดเห็นธรรมผู้นั้นจึงจะ ไปพิจารณาเห็นคุณเห็นโทษ เห็นสิ่งที่ ในท้องมหาสมุทรทั้งสี่ คือมากจนนับกัน เห็นตถาคต เพราะว่าตถาคตคือธรรมกาย เที่ยงกับเห็นสิ่งที่ไม่เที่ยง เห็นจริงเห็นจัง | ไม่ไหว ล้วนเป็นพระธรรมกายทั้งสิ้น หลักมีอยู่อย่างนี้ กันไปอย่างนั้นจึงจะหลุดพ้นได้ ถ้าเห็น สวยงามกว่าธรรมกายที่อยู่ในตัวหลายร้อย ถ้าเห็นปฐมมรรคได้ ไม่ว่าจะเข้า ด้านเดียวมันไปไม่รอดก็จะติดอยู่ในขันธ์ ๕ หลายล้านเท่า งามไม่มีที่สิ้นสุด ความสุข ถึงกายธรรม เพราะแท้ที่จริงกายธรรมได้ กายธรรมนั้นจะเห็นรอบด้าน ในที่สุดก็ ก็ไม่มีขอบเขต เป็นความสุขด้วยตัวของ เปลี่ยนพระสิทธัตถะราชกุมารเป็นพระ จะปล่อยสิ่งที่ไม่เป็นสาระ ไม่เป็นแก่นสาร ตัวเอง ไม่ต้องอาศัยอะไรจากภายนอก สัพพัญญูพุทธเจ้าผู้ประเสริฐเลิศล้ำ ให้ ไม่ใช่ตัวตนที่แท้จริง ซึ่งเป็นเพียงอนัตตา มาทำให้เกิดความสุข เพราะจิตท่านล่อน พวกเราได้เคารพกราบไหว้บูชา ตัวเราก็ ปล่อยวางหมดในที่สุด ใจก็บริสุทธิ์ จากความทุกข์แล้ว เสวยสุขได้เต็มที่ จะเปลี่ยนจากปุถุชนก้าวย่างเข้าสู่ความเป็น จิตจะกลับเข้าไปสู่ภายในต่อไป ธรรมชาติ ด้วยตัวของตัวเอง เข้าถึงความเต็มเปี่ยม อริยบุคคล ก็ด้วยการที่จิตของเราดำเนิน ของจิตเมื่อบริสุทธิ์ผุดผ่องแล้ว ย่อมกลับ ของชีวิต นั่นกายธรรมเห็นอย่างนั้น เข้าไปสู่เส้นทางสายกลางภายในตัวเข้าถึง เข้าไปสู่ฐานที่ตั้ง เมื่อจิตกลับเข้าสู่ฐานที่ เกิดมากันภพหนึ่งชาติหนึ่งจะต้อง กายธรรมอันละเอียดอ่อน ก็จะเปลี่ยน ตั้งได้แล้ว ก็จะแสวงหาความรู้ยิ่ง ๆ ขึ้น ขึ้น ปฏิบัติให้เข้าถึงกายธรรมให้ได้ เพราะ แปลงจากตัวของเราเป็นพระอริยบุคคล โดยคิดว่าความบริสุทธิ์ยิ่ง กายธรรมเป็นเป้าหมายของชีวิต ส่วนอื่น คือผู้ที่มีชีวิตอันประเสริฐ ต่อไปอีก ๘๒ กัลยา ณ มิตร Kalyanamitra.org