ข้อความต้นฉบับในหน้า
ความสุข
คนเราที่กำลังวุ่นวายกันอยู่ทุกวันนี้ ถ้าพิจารณาให้ดีทุกชีวิตต่างก็กำลังแสวง
หาความสุขกันทั้งนั้น ส่วนใครจะได้ความสุขที่แท้จริง หรือความสุขจอมปลอมนั้น
เป็นอีกเรื่องหนึ่ง
ละครเรื่องนี้เริ่มที่มหาเศรษฐี ที่มีสมบัติมากกว่าพันล้าน กำลังเดินทางไป
ท่องเที่ยวในชนบท เพื่อหลีกหนีความวุ่นวายในเมืองสังคมธุรกิจ เขาได้พบชายกลางคน
ผู้หนึ่งกำลังนั่งอยู่โคนต้นไม้ใหญ่ชายป่า ดูการแต่งเนื้อแต่งตัวแล้วคงจะเป็นชาวบ้านธรรมดา
เศรษฐี - "นี่คุณ มัวมานั่งทอดอาลัยอะไรอยู่ ไม่เร่งทำงานทำการเหมือนกับคนอื่น
เขาเล่า!”
ชายผู้นั้น : “เร่งทำงาน เพื่ออะไรละครับ”
เศรษฐี : "อ้าว! แกก็จะได้มีบ้าน มีรถ มีเงินเยอะ ๆ ไงล่ะ”
ชายผู้นั้น : "มีบ้าน มีเงินเยอะ ๆ แล้วยังไง”
เศรษฐี - "ปัทโธ่! มีเงินเก็บไว้เยอะ ๆ ก็ได้ไม่ต้องทำงาน อยากไปเที่ยวชมนก
ชมไม้ที่ไหนก็ได้นะ!”
ชายผู้นั้น : “แล้วคุณไม่เห็นหรือ ว่าผมกำลังชมธรรมชาติหาความสุขอยู่นี่ไง”
เศรษฐี : อือม...
เรื่องของเด็ก
สมัยเด็ก ๆ นั้นเราคงเคยมีความอยากรู้ อยากเข้าใจอะไร 1 หลายสิ่ง
หลายอย่าง จึงมักจะตั้งคำถามกับคนรอบข้าง หลังจากที่นึกหาคำตอบเองไม่ได้
ผู้ใหญ่ที่ฉลาดจึงควรตอบปัญหาของเด็กอย่างใจเย็น ไม่ดุ หรือแสดงอาการเบื่อหน่าย
ซึ่งถือว่าเป็นการปิดกั้นความเจริญเติบโตทางความคิด และสติปัญญากันเลยทีเดียว
ละครฉากนี้เริ่มต้นกันที่โต๊ะอาหารในช่วงมื้อเย็น ด.ช.ป๋อง แก้มยุ้ยนั่งอยู่ใกล้ ๆ
ด.ช.ป่อง
คุณแม่
ด.ช.ป๋อง
คุณแม่
ๆ
: "คุณแม่ฮับ ๆ ตอนเล็ก ๆ หนูอยู่ในท้องคุณแม่ใช่ไหมฮับ”
: "ใช่สิลูก”
: "แล้วหนูออกมาได้ยังไงฮับ”
"ก็ออกมาทางสะดือสิลูก”
คนข้างบ้าน : "ด.ช.ป๋องหนูออกมาทางไหน”
ด.ช.ป่อง - ยิ้มก่อนตอบว่า “ทางสะดือฮับ”
กัลยาณมิตร ๓๕
Kalyanamitra.org