การฝึกฝนและการเรียนรู้จากผู้ใหญ่ : หน้า 88/122

มีเรื่องที่เขาวิจัยกันว่า ผู้ที่จะเป็น อธิบดีกรมกองใดก็ตาม ผู้นั้นเมื่อเริ่ม ทำงานจะต้องเป็นผู้ติดตามรับใช้อธิบดี อย่างใกล้ชิดมาก่อน จึงได้รับถ่ายทอด ประสบการณ์มามาก แต่ผู้นั้นก็จะต้อง ทำงานหนักชนิดที่เรียกว่าเหนื่อยแทบ ขาดใจ เพราะในฐานะเป็นข้าราชการ ชั้นผู้น้อยเข้ามาใหม่ เมื่อต้องมีหน้าที่รับ ใช้ใกล้ชิดท่านอธิบดีซึ่งมีข่ายงานครอบคลุม ไปทั่วเมือง จึงทำให้ต้องตรากตรำมาก สุดท้ายผลจะออกมา ๒ ประการคือ คุณยาย ๑. ผู้นั้นทนไม่ไหว ถูกไล่ออก ๒. ผู้นั้นถูกโขลกถูกเคี่ยวจนกระทั่ง เตรียมใจที่จะรับการฝึกหนักโดยยอมให้ เก่งตั้งแต่อายุยังน้อย และได้ดีไปในที่สุด ท่านโขลกสับ หลวงพ่อก็เช่นกัน ถ้าไม่ได้มาพบ หลวงพ่อวัดปากน้ำเคยกล่าวไว้ว่า ถึงแม้ได้จบการศึกษามาสูง คนที่จะเจริญก้าวหน้าได้นั้นจะต้องอดทน เพียงใด ก็ไม่สามารถสร้างวัดได้ดังที่เป็นอยู่ ให้ครูบาอาจารย์ก็ดี พี่เลี้ยงที่ฝึกเราก็ดี แต่เพราะได้ใกล้ชิดคุณยายซึ่งเป็นผู้มี หรือผู้บังคับบัญชาของเราก็ดี ฝึกเรา ประสบการณ์มาก ด้วยถูกหลวงพ่อ โขลกเราให้เต็มที่ โดยปฏิบัติดังนี้ วัดปากน้ำฝึกมาอย่างหนัก ฉะนัน เพียงระยะเวลา ๑-๒ ปี ที่หลวงพ่อ มาอยู่กับคุณยาย ก็สามารถรับการ ถ่ายทอดประสบการณ์ทางด้านการงาน ๑. ทำตัวให้เหมือนผ้าเช็ดเท้า ๒. ทำใจให้เหมือนแผ่นดิน ๓. ทำตาให้เหมือนตาไม้ไผ่ ๔. ทำหูให้เหมือนกับหูกะทะ ต่าง ๆ จากคุณยายซึ่งได้เรียนรู้มาตลอด ข้อที่ ๑ ทำตัวให้เหมือนผ้าเช็ดเท้า ชีวิต จากหลวงพ่อวัดปากน้ำ และนำสิ่ง ผู้เช็ดเท้าที่เราวางไว้หน้าบ้าน ใครเข้า ที่ได้เรียนรู้จากคุณยายมาสร้างวัดให้ บ้านก็ต้องใช้เท้าเขี่ย ๆ เช็ดแล้วเช็ดอีก พวกเราได้มาอยู่กันอย่างสะดวกสบาย เราก็เช่นกันเจ้านายจะเรียกเราใช้งานบ่อย นอกจากหลวงพ่อได้รับการฝึกหนัก เพียงใดก็ไม่ควรปริปากบ่น ยินดีรับใช้ จากคุณยายแล้ว หลวงพ่อธัมมชโยซึ่ง ท่านเหมือนผ้าเช็ดเท้า ยิ่งท่านใช้เรามาก ท่านเข้าวัดมาก่อนได้รับการฝึกหนักโดย แสดงว่าท่านเห็นว่าเรามีประโยชน์มาก คุณยายมาก่อนเช่นกัน ได้มาฝึก ข้อที่ ๒ ทำใจให้เหมือนแผ่นดิน หลวงพ่อต่อจากคุณยาย เพราะบางอย่าง ไม่ว่าจะมีเรื่องอันใดมากระทบขอให้ทำ คุณยายท่านเหนื่อยท่านไม่พูดแล้ว ท่าน ใจให้หนักแน่นเหมือนแผ่นดิน แผ่นดิน | - ข้อที่ ๓ ทำตาให้เหมือนตาไม้ไผ่ ไม้ไผ่นั้นเป็นลำยาว มีแขนงยื่นออกมา จากตา แขนงที่ยาวปล่อยไว้ไม่มี ประโยชน์ ต้องตัดให้แขนงสั้น ๆ เรียก ๆ ไม้ไผ่ที่มีตาพะองนี้เขาเรียก ตาพะอง โดยย่อว่า “พะอง” ใช้รัดติดกับต้น มะพร้าว หรือต้นตาลใช้เหยียบแทนบันได คนเรามีตา ควรทำตาเหมือนตา ไม้ไผ่ มองในสิ่งที่ควรมอง บางอย่าง ที่รู้เห็นแล้วก็เฉยไว้ อย่าไปรับเข้ามาให้ กระเทือนใจ รักที่จะทำงานใหญ่ บาง อย่างต้องทำโง่ทำฉลาดให้เป็น มิฉะนั้น จะทำงานไม่ได้ ข้อที่ ๔ ทำหูให้เหมือนหูกะทะ หูกะทะมีไว้สำหรับยก ไม่ใช่มีไว้สำหรับไป ตะแคงฟังเสียงนินทา ใครนินทาหูกะทะ ก็เฉย ใครจะชมหูกะทะก็เฉย ดังนั้น หูของเราควรเลือกฟังในสิ่งที่ควรฟัง ได้ยิน ได้ฟังอะไรมาก็ให้เพียงแค่รู้ แต่อย่าไป รับมาให้กังวล หากใครทำได้เช่นที่หลวงพ่อวัด ยอมอดทนรับใช้ ปากน้ำสอนไว้ดังที่กล่าวมา จึงจะอยู่ ใกล้ชิดกับผู้ใหญ่ได้ ท่านไปเถิด จะเป็นการเพิ่มพูนประสบ การณ์ ถึงแม้บางครั้งจะต้องเป็นที่ รองรับอารมณ์ของท่านบ้างก็ต้องทน เพราะเมื่อท่านมีเรื่องขัดข้องใจจึงต้อง มาระบายกับคนใกล้ชิด พยายามนึกถึง พระคุณที่ท่านมีแก่เรา อย่าไปคิดโกรธ แค้นท่าน เพราะต่อไปภายหน้า ตราบใด ที่เรายังไม่หมดกิเลส เราอาจจะเป็น เช่นท่านได้ ความรู้หลายอย่างเป็นสิ่งที่ ไม่สามารถเรียนรู้ได้จากตำรา นอกจาก ให้หลวงพ่อธัมมชโยรับหน้าที่ต่อ ถ้าให้ นั้นใครจะเอาของสะอาดของหอมไปราด เรียนรู้จากประสบการณ์ในการติดตาม หลวงพ่อไปเรียนรู้เองโดยลำพัง จะไม่ มันก็เฉย ใครจะถ่ายของปฏิกูลลงไป มีทางทำได้ จึงได้ช่วยกันสร้างวัดมาได้ มันก็เฉย คนที่จะได้ดีนั้นต้องไม่หวั่นไหว เพราะเหตุนี้ ในคำสรรเสริญและนินทา ตั้งใจทำงาน เป็นแผ่นดิน รับใช้ผู้ใหญ่ เมื่อเราพร้อมไปด้วย ความสามารถและประสบการณ์ ต่อไป ภายหน้าเราจะทำงานใหญ่ได้ คนเราถ้ารักที่จะก้าวหน้า ต้อง และรักษาใจให้ผ่องใสและหนักแน่นเหมือน ข้อที่สําคัญที่สุดในการรับใช้ใกล้ชิด เรียนรู้ประสบการณ์โดยการใกล้ชิดผู้ใหญ่ ผู้ใหญ่คือ "ห้ามบ่น” เมื่อเราถูกเรียก ๔๖ กัลยา ณ มิตร Kalyanamitra.org