ความทุกข์ในชีวิตมนุษย์ : หน้า 96/122

66 พระบรมศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้า ครัสไว้ว่า ชีวิตมราวาสคลุกคลีอยู่ด้วยกาม มีความทุกข์มาก มิความคับแค้นมาก มีความสุขน้อย เปรียบเหมือนสุนัข ที่ถูกความหิวเบียดเบียน ประจํากาย 08 เราจึงไม่ถึงกับล้มเจ็บ แต่เมื่อใดแรงต่อต้านของ เราอ่อนแอ กองทัพข้าศึกที่มองไม่เห็นตัวจะโหม กำลังตีกระหน่ำอย่างไม่ปรานีทันที แล้วเราจะล้ม เจ็บและอาจพ่ายแพ้ถึงแก่ชีวิต ในวันหนึ่ง 1 มนุษย์ในโลกถูกข้าศึกที่มองไม่เห็นตัว เป็นจำนวนไม่น้อยไม่มีใครสามารถเอาชนะข้าศึก ฆ่าตาย เหล่านี้ได้อย่างเด็ดขาด การแพทย์เจริญเท่าไร โรคภัยไข้เจ็บก็เจริญขึ้นเท่านั้น สภาวทุกข์ความไม่สบายกายไม่สบายใจ อันเกิดจากชาติ ชรา มรณะ ความเกิดเป็นทุกข์ ความแก่เป็นทุกข์ ความตายก็เป็นทุกข์ "ท่านครับ” อาตมาถามแทรกขึ้นด้วย ความสงสัย "ความแก่ความตายที่ว่าเป็นทุกข์นั้น แต่ที่ว่าความเกิดเป็น กระผมพอจะมองเห็นได้ ความทุกข์นั้นยังมองไม่เห็นชัด เพราะคนทั่วไป อยากเกิด ดีใจเมื่อมีการเกิด ทำไมท่านถึงจัดว่า ทุกข์ด้วยละครับ?” “จริงอย่างโยมว่า ความเกิดไม่น่าจัดเป็นทุกข์ เพราะเป็นการได้มาเป็นความจริง แต่ถ้าคิดดูให้ ทุกคนทุกสัตว์ที่มีรูปกายต้องได้รับ รอบคอบก็จะเห็นว่าความเกิดเป็นทุกข์จริงอย่าง ทุกข์ชนิดนี้เท่าเทียมกัน เช่นความหิวทุกคนต้องหิว ท่านว่าไว้ โยมก็รับแล้วว่าความแก่และความตาย ไม่ว่าจะเป็นเศรษฐีหรือยาจก เมื่อถึงเวลาต้องหิว เป็นทุกข์ แต่อาตมาขอถามว่าคนเราถ้าไม่เกิดจะ หิวขึ้นมาแล้วเป็นทุกข์ ต้องรีบหายาแก้คืออาหาร มีแก่ มีตายไหม?” มากินแก้หิว คนแต่ละคนต้องกินยาแก้โรคหิว วันละตั้ง ครั้ง Lo m ครั้ง และต้องแก้กันทุกวัน | ว่าการเกิดเป็นทุกข์ จนกว่าจะตาย ไม่มีใครเคยเอาชนะโรคหิวได้เลย "ไม่มีครับ” อาตมาตอบและเริ่มมองเห็น “เพราะคนเกิดมาแล้วจึงมีการแก่การตาย "ใช่ครับ" แม้จะเป็นเศรษฐีมีทรัพย์นับไม่ถ้วน ตื่นเช้าขึ้น ใช่ไหม?” มาก็ต้องรีบกินยาแก้โรคหิวเหมือนกับยาจกคนหนึ่ง มา โรคา แปลว่า ความหิวเป็นโชคอันยิ่งใหญ่ เพราะเหตุนี้พระพุทธเจ้าจึงตรัสไว้ว่า ซิคัจฉา ปร “ถ้าอย่างนั้น ความเกิดก็เป็นต้นตอของ ทุกข์เป็นทุกข์ใหญ่ยิ่งกว่าความแก่ และความตาย พยาธิทุกข์ ความไม่สบายกายไม่สบายใจ เสียอีก เปรียบเหมือนต้นไม้มีพิษทั่วทั้งต้น รากเง่า อันเกิดจากโรคภัยไข้เจ็บต่าง ๆ โยมก็ทราบอยู่ ก็มีพิษ ลำต้นก็มีพิษ เราจะเกลียดกลัวเฉพาะ แล้วว่า มีสัตว์เล็ก ๆ ที่มองไม่เห็นตัวนับเป็นล้าน ลำต้นและกิ่งใบ ไม่เกลียดกลัวรากเน่าจะเป็นการ เป็นโกฏิอยู่ในอากาศ ในน้ำ ในเสื้อผ้า ในบ้านที่ ถ้าจะมองกันอย่างละเอียดตาม เราอยู่อาศัย ในจมูก ในปาก ในตอ ลำไส้และ ความเป็นจริงแล้วเราก็แยกไม่ออกว่าเกิดอยู่ที่ไหน ตามอวัยวะต่าง ของคนเรา ตัวเชื้อโรคเหล่านี้ ตายอยู่ที่ไหน ตามความจริงนั้น เกิดอยู่ที่ไหน มันเห็นคนเราเป็นอาหารอันโอชาของมัน มันยกทัพ แก่ก็อยู่ที่นั่น แก่อยู่ที่ไหน ตายก็อยู่ที่นั่น เข้าโจมตีตามจุดต่าง ๆ ของเราอยู่ตลอดเวลา | ตายอยู่ที่ไหนเกิดก็อยู่ที่นั่น เกิดแก่ตายอยู่ในสาย แต่เพราะทั้งสองฝ่ายยังมีกำลังพอที่จะต่อต้านกันไว้ได้ ชีวิตอันเดียวกัน การที่เราพูดว่าคนนั้นเกิดวันนั้น ๙๔ กัลยาณมิตร ถูกต้องหรือ? Kalyanamitra.org