กำไรชีวิต : หน้า 100/122

ทุกคนมองด้วยความพิศวงแต่ไม่อาจรู้ได้ ไปคลุกเคล้ากับโลกียารมณ์ อบายมุข ก็เป็นกำไรชีวิตอย่างมาก ปัญหาจึงอยู่ที่ ว่ามันคืออะไร เมื่อทรงทราบประจักษ์ดัง และหายนวิถีนานาประการเท่าที่โอกาส ว่าใครจะหากำไรชีวิตทางด้านใดเท่านั้น นี้ ความหนักพระทัยในการที่จะต้อง อำนาจ และเงินตราจะอำนวยให้ ทั้งนี้ เบื้องหน้าโน้น ณ ชะง่อนผา ประคับประคองหวงแหนชีวิตไว้ก็มลายลง เพียงเพื่อจะให้ได้มาซึ่งสิ่ง ๆ เดียวที่เขา แห่งคิชฌกูฏบรรพต พระตถาคตเจ้าผู้มี ทรงวางเฉยต่อชีวิตนั้นเสมือนทรงมองดู พากันเข้าใจว่ามันเป็น "กำไรแห่งชีวิต” พระมหากรุณหาที่สุดมิได้ จะเสด็จมา พระกระยาหารในภาชนะที่เหลือเสวย เขาได้เคยตั้งปัญหาถามตัวเอง ประทับยืนรับลมพร้อม ๆ กับร่มเงาแห่ง มนุษย์ที่เกิดมาควรบำเพ็ญกรณีย์อันใด บ้างละหรือว่า “ชีวิตคืออะไร?” “มีชีวิต สายัณหกาล ชายพระสุคตจีวรปลิวสะบัด กรณีย์นั้นพระองค์ได้ทรงกระทำแล้ว ทั้ง อยู่เพื่ออะไร?" "กำไรชีวิตคืออะไร?” น้อย ๆ เมื่อพระพายรำเพยพระฉัพ ทางคดีโลกและคดีธรรม พระองค์ไม่เสีย ถ้าเขาตั้งจุดมุ่งหมายของชีวิตไว้ที่ความ พรรณรังสีแห่งพระพุทธองค์เปล่งออก พระชาติที่ทรงอุบัติมาในโลกนี้ ชีวิต เลวทรามต่ำช้าแล้ว การกระทำอะไร จากพระเศียร ขับพระฉวีส่วนที่อยู่ ของพระองค์มีกำไร มีกำไรอย่างมาก ตามใจตัวโดยไม่ต้องคำนึงถึงศีลธรรม ภายนอกผ้ากาสาวพัสตร์ ดูผุดผ่อง เมื่อ พระองค์ทรงเป็นโสดาบัน ชีวิตไม่มี มโนธรรม ไม่ต้องคำนึงถึงเวลาที่ต้อง ทั้งสามประการคือ พระฉัพพรรณรังสี ๑ ตกต่ำกว่านี้อีกเป็นอันขาด เสียไปเปล่าในการหมกมุ่นด้วยเรื่อง กาสาวพัสตร์สีเหลืองหม่น ๑ พระฉวี ชีวิตมีกำไร! กำไรแห่งชีวิต!! อบายมุขก็เป็นกำไรชีวิตในทางเสื่อม ของพระพุทธองค์ ๑ มารวมกัน จึง ช่างเป็นความเข้าใจผิดของมนุษย์บางพวก อย่างมาก แต่ถ้าจุดมุ่งหมายแห่งชีวิต | บันดาลให้เป็นภาพที่ทรงสิริวิลาสควรแก่ อะไรเช่นนั้น! ที่เข้าใจว่ากำไรแห่งชีวิต อยู่ที่ความดี การได้ทำความดี การ การทัศนา ปานดังว่าสุริยมณฑลเมื่อจะ อยู่ที่การตามใจตัวเองในการแสวงหา ประกอบกิจที่เป็นประโยชน์แก่ตนและสังคม ลับเหลี่ยมสิงขรยามสายัณห์ ความสุข ความสำราญตามที่ใจปรารถนา การไม่ปล่อยเวลาให้เสียไปในการหมกมุ่น แล้วเขาก็ปล่อยกาย ปล่อยใจให้จมดิ่งลง ด้วยอบายมุข พระเจ้าพิมพิสาร กษัตริย์ชรา ทอดทัศนาชายจีวรแห่งพระสุคตเจ้า แล้ว ๙๘ กัลยาณมิตร Kalyanamitra.org