ประสบการณ์การตั้งครรภ์ : หน้า 22/122

มีผู้หญิงคนหนึ่งนำลูกแก้วสวยมากเลยมาวางลง บนมือของพี่ เมื่อพี่เริ่มท้อง พี่ไปหาหมอ หมอบอกว่า ไม่มีหรอก คุณไม่ได้ท้อง พี่ก็กลับมาบ้านจน กระทั่งพี่ทนไม่ไหว ต้องกลับไปหาหมออีกครั้ง คราวนี้หมอจึงพบว่าพี่ท้อง แล้วลูกคนนี้ก็แพ้มาก ๆ เลย พี่แพ้ตลอด ๓ เดือน แต่หากวันไหนพี่ไปวัด พี่จะอธิษฐานว่า วันนี้แม่จะไปวัดนะ จะไปทำบุญ ให้หนูนะ อย่ารบกวน แล้วก็แปลกที่อยู่วัดทั้งวัน ได้โดยไม่อาเจียน ขณะที่พี่ทำบุญพี่ก็จะบอกให้ เขาทราบ และเหมือนกับว่าเขารับทราบด้วยนะ เพราะเหมือนก้อนเนื้อมันเต้นตุบ ๆ เราสัมผัสกันได้ แต่เมื่อกลับไปทำงานหน้าพี่มุดอยู่แต่ในกระโถน อาเจียนได้อาเจียนดี จนน้อง ๆ ที่ทำงานบอกว่า ไม่เคยเห็นใครแพ้เหมือนพี่หมูเลย ตอนท้องน้องออมพี่เคยพลาดตกบันไดครั้งหนึ่ง โชคดีที่ไม่เป็นอะไร พี่ไปตรวจร่างกายที่โรงพยาบาล พี่สาวของพี่ซึ่งเป็นพยาบาลอยู่ที่นั่นยังบอกกับหมอ เลยว่า "นี่ไงคนที่หมอเคยบอกว่ามีลูกไม่ได้ นี่ ๒๐ กัลยา ณ มิตร ท้องเขาโตขนาดนี้แล้ว” หมอเองยังงงเลยนะ ถามพี่ว่าท้องได้ไง พี่ก็บอกว่าไม่ทราบซิคะ ท้อง ขึ้นมาแล้วนี่ จนถึงกำหนดวันคลอดพี่ก็ได้ลูกสาว จริง ๆ และน้องออมก็เป็นเด็กที่ชอบทำบุญมาก ชอบปล่อยนกปล่อยปลา เคยพาเขาไปตลาด ตอนนั้นน้องออมยังเล็ก อายุเห็นจะสัก ๒ ขวบ เมื่อเดินผ่านร้านขายปลา มีปลาอยู่กาละมังหนึ่ง น้องออมก็เดินพูดอยู่นั่นว่า "คุณพ่อหนูสงสารปลา มันต้องตายแน่ ๆ เลย” จนคุณพ่อพาเดินรอบตลาด แกก็ยังไม่ยอมหยุดพูด พี่ก็เลยถามพี่วิศิษฐ์ว่า ทำยังไงลูกสงสารปลา ก็เลยซื้อเหมาหมดเลย แล้ว นำไปปล่อย น้องออมจึงหยุดพูด” การมีชีวิตอยู่อย่างมีทุกข์ มีกังวลจะมี ประโยชน์อันใดเล่า เราลองหันหน้ามาศึกษา พระธรรมคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า บางทีไอ้ที่ เราเป็นทุกข์อย่างมากอาจจะกลับผ่อนผันบันเทาลง หรือทุกข์น้อย ๆ ก็จะไม่ทุกข์เลยก็ได้ เรื่องแบบนี้ ใครทำใครได้ คุณคงต้องทดลองด้วยตัวของ คุณเองแล้วละค่ะ Kalyanamitra.org