การปลงพระชนม์ : หน้า 101/122

ไม่มีอะไรรุนแรง เลขมหาบพิตร! เป็นเรื่องธรรมดาที่สุด เมื่อตั้งตนเป็นศัตรูกัน แล้วก็ต้องทําลายกัน เพราะถ้าเราไม่ทําลายศัตรู ศัตรูก็จะต้องทําลายเรา คัต ที่ทําลายเราทีหลัง จะทําลายอย่าง สาหัสแสบเผ็ดมาก ก็เกิดโสมนัสอินทรีย์ ปีติปราโมชเอิบอาบ ตอบพร้อมด้วยถอนพระทัยใหญ่ แต่เนื่องด้วยพระบารมีที่ทรง "ก็ไม่ยากอะไรนี่ มหาบพิตร” | บำเพ็ญมาเต็มรอบบริบูรณ์ใคร ๆ ไม่อาจ พระเทวทัตทูลยิ้มน้อย ๆ อย่างผู้มีชัย ปลงพระชนม์พระตถาคตเจ้าได้ ไม่ว่า "ปลงพระชนม์เสียก็หมดเรื่อง “ท่านอาจารย์คิดว่า ควรจะ ลักษณะใด จึงบันดาลให้ศิลาใหญ่ก้อน ปลงพระชนม์ด้วยวิธีใด?” ด้วยความพยายามปานใด และโดย นั้นกลิ้งมากระทบหินใหญ่ก้อนหนึ่ง มันแตก “ที่พระเจ้าพิมพิสารทรงพระชนม์ ก้อนที่จะถึงพระตถาคตเจ้า ชีพอยู่ได้นะ พระองค์อยู่ได้อย่างไร?” | กระจาย สะเก็ดหินปลิวไปกระทบพระบาท พระเทวทัตทูลถาม แห่งพระโลกนาถเพียงพระโลหิตห้อเท่านั้น "ข้าพเจ้าได้ทราบว่า ทรงดำรง พระเทวทัตหลบหนีไป พระพุทธองค์มี พระชนม์อยู่ด้วยวิถีจงกรมพิจารณาธรรม | พระพักตร์เฉยตามแบบผู้รู้เจนจบต่อ ของพระมหาสมณโคดม และพระพุทธ ความเป็นไปของโลกและชีวิต เจ้าก็เสด็จมาที่ชะง่อนผาแห่งภูเขาคิชฌ ข่าวเรื่องนี้ทราบถึงหมอชีวก โก- กฎเสมอ เหมือนจะเสด็จมาโปรดสมเด็จ มารภัจ เขาได้มาถวายการรักษาเพียง พระราชบิดา” พระเจ้าอชาตศัตรูตรัสตอบ วันเดียวเท่านั้น พระอาการห้อพระโลหิต “ถ้าอย่างนั้น!" พระเทวทัต แห่งพระตถาคตก็หายเป็นปกติ หยุดคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็ควรจะฆ่าพระบาทเสีย ฝ่ายพระเจ้าอชาตศัตรู เมื่อ สำหรับเรื่องทางด้านพระพุทธเจ้าอาตมภาพ | พระเทวทัตกลับแล้ว ทรงดำริอย่างลึกซึ้ง จะจัดการเอง" น. แต่อีก พระทัยหนึ่งทรงปรารถนาให้พระเจ้าพิม พิสารสิ้นพระชนม์เอง ซึ่งก็คงไม่นานนัก บังเอิญเวลาที่พระเจ้าอชาตศัตรู กำลังลังเลพระทัยอยู่นั้นเอง มีข่าวเกิดขึ้นว่า มิอาจตัดสินพระทัยลงได้ว่า จะทรงทำ "จะไม่รุนแรงไปหรือ ท่าน ประการใด พระทัยหนึ่งอยากจะปลง ทั้งพระวรกายและพระหฤทัย ทรงรู้สึก อาจารย์?” พระเจ้าอชาตศัตรูทรงทักท้วง | พระชนม์สมเด็จพระราชบิดาเสีย เพื่อให้ เหมือนหนึ่งว่า พระพุทธองค์เสด็จมา "ไม่มีอะไรรุนแรงเลยมหาบพิตร ทรงหมดห่วงกังวลในเรื่องนี้ โปรดทุกวัน ๆ พระองค์ทรงมีชีวิตอยู่ เป็นเรื่องธรรมดาที่สุด เมื่อตั้งตนเป็น เยี่ยงนี้ตลอดเวลาที่ถูกตัดขาดจากพระ ศัตรูกันแล้วก็ต้องทำลายกัน เพราะถ้า กระยาหาร ๗ วันล่วงไปกษัตริย์องค์ใหม่ | เราไม่ทำลายศัตรู ศัตรูก็จะต้องทำลายเรา แห่งแคว้นมคธ ทรงทราบว่าพระราชบิดา | ศัตรูที่ทำลายเราทีหลังจะทำลายอย่าง ยังทรงพระชนม์อยู่ทรงรู้สึกอึดอัดพระทัย สาหัสแสบเผ็ดมาก เพราะฉะนั้นขึ้นชื่อ อย่างมาก แต่ไม่ทราบว่าจะทรงแก้ ว่าศัตรูแล้วต้องทำลาย ว่าแล้วพระ ปัญหานี้อย่างไร พอดีที่ปรึกษาคนสำคัญ เทวทัตก็ถวายพระพรลากลับ ทิ้งให้ ได้เข้าเฝ้าในเย็นวันหนึ่ง เขาคือพระ พระเจ้าอชาตศัตรูตัดสินพระทัยเองโดย และจะโค่นราชบัลลังก์ของกษัตริย์พระองค์ เทวทัตผู้ไม่เคยรับรู้ว่าบาปคืออะไร ล่าพัง "มหาบพิตร ทรงพระสำราญ วันรุ่งขึ้นเวลาเย็น ขณะพระ ดีอยู่หรือ?” คำแรกที่พระเทวทัตทูลถาม | ศาสดาเสด็จกลับจากทรงบำเพ็ญพุทธกิจ “มีปัญหาหนักใจมากท่าน เสด็จขึ้นสู่ภูเขาคิชฌกูฏ และตั้งพระทัย อาจารย์” พระเจ้าอชาตศัตรูทรงตอบ "เรื่องอะไรหรือ มหาบพิตร?” "สมเด็จพระราชบิดายังทรง พระชนม์อยู่ แม้จะสั่งงดพระกระยาหาร ว่าจะประทับยืนที่ชะง่อนผาอย่างที่เคย คณะนายทหาร ข้าราชการและประชาชน บางกลุ่มจะรวมกำลังกัน ยื้อแย่งพระเจ้าพิมพิสารออกจากที่คุมขัง หาอุบาย ใหม่ เพื่อถวายรัชสมบัติแก่พระเจ้าพิม พิสารดังเดิม ข่าวเรื่องนี้จะเป็นความจริง แค่ไหนหรือไม่ก็ตาม แต่มันก็ช่วยเร่งวัน สิ้นพระชนม์ของกษัตริย์ชราให้มาถึงเร็วเข้า เพราะข่าวนี้เอง พระเจ้าอชาต จะต้อง ตั้งแต่บ่าย เมื่อเห็นพระตถาคตเจ้าเสด็จ ปลงพระชนม์พระราชบิดา ทั้งนี้เพื่อมิให้ ทรงกระทำมา พระเทวทัตซึ่งซ่อนตัวอยู่ ศัตรูจึงตัดสินพระทัยทันทีว่า ขึ้นมาตามทางแคบ จึงกลิ้งศิลาก้อนใหญ่ นายทหารและประชาชนผู้คิดก่อการมี มา ๗ วันแล้ว” พระเจ้าอชาตศัตรูตรัส ลงไปหมายใจจะให้ทับพระผู้มีพระภาคเจ้า ความหวังในตัวบุคคลใดที่จะครองราชย์ Kalyanamitra.org กัลยาณมิตร ๑๙