พุทธกาลทางตะวันตก : หน้า 71/122

๑๐. ปัจจาละ ๑๑. มัจฉะ ๑๒. สุรเสนะ ๑๓. อัสสกะ ๑๔. อวันที่ ๑๕. คันธาระ และ ๑๖. กัมโพชะ ประเด็นของกระผมที่ต้องกล่าวอ้าง ถึงเขตแคว้นเหล่านี้ ก็เพื่อจะอ้างถึงข้อ มูลต่าง ๆ ที่ทางตะวันตกได้ค้นคว้าไว้ ถึงความสำคัญของเมืองต่าง ๆ บางเมือง บางแคว้นก็เรียกกันไปตามพระนามของ กษัตริย์ หรือของราชวงศ์บ้าง หรือตาม การจัดตั้งของบุคคลที่มีตัวมีตนทางประวัติ ศาสตร์ทั้งสิ้น พุทธศาสนานั้นรุ่งเรืองไม่ใช่แต่ทาง มคธเท่านั้น แต่อินเดียทางตะวันตกเป็น คลังแห่งประวัติศาสตร์ของชาวพุทธมา เนิ่นนาน หินสลักจารึกตำนานพุทธ ศาสนาและความสำคัญด้านโบราณวัตถุ ที่เป็นหลักฐานโบราณคดีและประวัติ ศาสตร์นั้น กว่า ๔๐๐ แห่งหรือเกือบ ๗๐ เปอร์เซ็นต์ ปรากฏอยู่ทางอินเดียตะวันตก ความเชื่อจากคัมภีร์บาลี ซึ่งว่า และโบราณคดี คัมภีร์แรกที่สุดเท่าที่ถือว่ามีการ จารึกไว้คือ การร้อยกรองโดยปกรณ์เป็น ภาษาสันสกฤต โดยหลักฐานนี้ในบันทึก ของสมณะเฮียงจัง กล่าวว่ามีการทำ สังคายนาและเกิดนิกายสราวาสติวาทขึ้น คัมภีร์ทางอินเดียตะวันตกนั้นถือว่า ร้อยกรองอรรถกถาพระวินัยปิฎกชื่อวินัย ภาษามีจำนวนถึงหนึ่งแสนโฉลก และมี ร้อยกรองพระสุตตันตปิฎกชื่อ อุปเทศ ศาสตร์อีกแสนโฉลกและมีพระอภิธรรม วิภาษาศาสตร์อีกหนึ่งแสนโฉลก มีหลักฐานที่ระบุว่าได้บันทึกจาร ปกรณ์เหล่านี้ไว้ และพระเจ้ากนิษกะ มหาราชได้ส่งทูตไปทำการเผยแพร่ศาสนา พุทธยังที่ต่าง ๆ รวมทั้งที่ในภูมิภาคเอเชีย กลางอีกด้วย การเผยแพร่อิทธิพลของศาสนาพุทธ ทางตะวันตกยังปรากฏอยู่ในคัมภีร์เถร คาถากล่าวถึงพระปัณณะ (PUNNA) อิสติณณะ (ISIDINNA) และวัฒธะ (VADDHA) ทั้งหมดมาจากอินเดีย ตะวันตก โดยปัณณะมาจากมหาราชสถาน ต่อ ๆ กันมาระบุว่า พระพุทธองค์ได้เคย ชีวประวัติที่ Plutarch และอีกหลาย ๆ เสด็จไปทางอินเดียตะวันตก เพื่อโปรด คนบันทึกไว้ เวไนยสัตว์นั้น ยังมีปัญหา เพราะข้อ พระเจ้าอเล็กซานเดอร์บุกเข้ามา เป็นพุทธบริษัทที่เมืองสาวัตถีขณะที่เดิน เท็จจริงขัดต่อหลักฐานทางประวัติศาสตร์ ในอินเดียก็หลังพระพุทธเจ้าปรินิพพาน ทางมาพร้อมกับคาราวานพ่อค้า หลังจาก ไม่เท่าไร และเป็นข้อน่าสังเกตว่า ประ- นั้นพระปัณณะก็เดินทางกลับถิ่นทางอินเดีย หากกล่าวว่าพระพุทธองค์ไม่ได้ วัติศาสตร์ส่วนนี้ไม่มีการทำบันทึกไว้เลย ตะวันตก พระอิสติณณะนั้นเป็นเศรษฐี เผยแพร่คำเทศนาไปสู่ดินแดนซีกตะวันตก ในคัมภีร์ใด ๆ ทำให้เกิดข้อกังขาขึ้นมาว่า และพระวัฒธะก็มาจากเมืองบรอช นัก เหนือแล้วก็เท่ากับว่า ประวัติศาสตร์ การที่เหตุการณ์ใหญ่ในอินเดียไม่ได้มีการ วิชาการบางพวกจึงให้ความเห็นว่า พระ พุทธศาสนามาเริ่มการเผยแพร่ในยุคพระ บันทึกเอาไว้ มีสาเหตุมาจากอะไร และ ปัณณะนั้นเข้ามาเป็นพุทธบริษัทตั้งแต่ เจ้าอโศกมหาราชเท่านั้นหรือ? ตามหลักฐานทางประวัติศาสตร์นั้น ทำไมพระเจ้าอโศกมหาราชกลับได้มีการ ทำบันทึกไว้มากมาย ต้นราชวงศ์ของพระเจ้าอโศกคือ พระเจ้า บางคนกล่าวว่าก่อนหน้านั้นไม่ จันทรคุปต์ได้ไปเรื่องอำนาจ เพราะไป ปรากฏว่า ประวัติศาสตร์มีการบันทึกเอาไว้ สมคบกับพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราช ซึ่งเข้ามาทางอินเดียตะวันตกเฉียงเหนือ จนกว่าชาวต่างชาติคือ พวกกรีกจะเข้า มา แต่กรีกเข้ามาเพราะอิทธิพลของ หลักฐานเรื่องพระเจ้าจันทรคุปต์ไปพบ พระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราช แต่ก็ไม่ ๔๘๖ B.C. เป็นต้นมา การติดต่อที่เมืองท่าบรอช ดินแดน ที่บรอช ซึ่งเป็นดินแดนที่อิทธิพลทางพุทธ ยังแผ่ขยายไปถึงนั้น เป็นเมืองท่าติดต่อ ที่สำคัญทางทะเล เชื่อมโยงระหว่างอินเดีย กับคาปเมืองต่างในในอ่าวเปอร์เซีย พระวัฒธะจะมีบทบาทสำคัญ พระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชได้ง่าย มีการบันทึกหลักฐานอะไรไว้เป็นชิ้นเป็นอัน อย่างไร แต่สถานะความเป็นเศรษฐีและ มาก และเป็นที่ยอมรับในหมู่นักประวัติ เว้นแต่หลักฐานซึ่งทางกรีกนำไปเขียนไว้ มีกิจการด้านการค้า ก็ยิ่งทำให้เห็น ศาสตร์ทั่วโลก เนื่องจากพบหลักฐานใน ดังที่ได้กล่าวไว้ตอนต้นของบทความ Kalyanamitra.org ความชัดเจนถึงการเผยแพร่ศาสนาพุทธ กัลยาณมิตร ๖๙