การอดทนและความพยายาม : หน้า 86/122

โดย ปาสกถาธรรม หลวงพ่อทัตตชีโว ตำรับ ๓๓ อย่าประพฤติดังภาษิตว่า "ปลาพูดเอาเบ็ดหย่อน” "อีกอย่างหนึ่งนายก็ยังไม่ถึง ล่มจมทรุดโทรมกระไรนัก เป็นเพียงแต่ทรง ๆ อยู่ แต่ไม่ใคร่มี ความสามารถและผาดโผน ยอด ปราดเปรื่องเช่นนายเขาทั้งหลายในชั้นเดียวกัน ถ้าเป็นบ่าวที่ใจคอ ไม่หนักแน่น ก็คิดถอนหัวหานายใหม่ที่มีความสามารถ และผาดโผนต่อไปด้วยใจไม่ดี และไม่มีความหนักแน่น ประดุจ 'พรานเบ็ดเห็นปลาผุดที่ไหน ก็เที่ยวเอาเบ็ดหย่อน” ฤาได้รับผลที่เพ่งหมาย ช้าไปหน่อย ก็มีจิตร้อนรนกระสับกระส่าย เลขาฯ คิดจะหานายใหม่เหมือนกัน อาการเช่นนี้มักจะมีชุม เพราะปรารถนาจะดีเร็วเกินไป การที่ดีเร็วเกินไปนั้น ก็ไม่รู้หลักฐาน มั่นคงนัก การที่จะดีและชั่วย่อมจะเป็นไปได้ตามคราวตามสมัย ประเดี๋ยวเลยชั่วกว่าเก่าก็มีถมไป เช่นกับเราจะหาผลประโยชน์ อันใดที่มีกำไรมากให้รวยเร็ว แต่ผลอันนั้นย่อมคลอนแคลนไม่สู้หลักฐานอันใด ผลที่ได้น้อยพอควร ผลอันนั้นย่อมมั่นคง หลักฐานกว่าเช่นนี้เป็นธรรมดา เพราะฉะนั้นเห็นว่าควรจะมีใจหนักแน่นและมีความพยายามอดทน เช่น คนโบราณกล่าวเปรียบ ไว้ว่า "ฝนทั่งเป็นเข็ม" จนได้ตั้งวงศ์ตระกูลยืดยาวมาเช่นนี้จึงจะควร และคนชั้นเก่าเขามีความพากเพียรมาก ตกทุกข์ได้ยากก็ ไม่ใคร่จะทิ้งมูลนาย ล่มหัวจมท้ายมาด้วยตลอดบุตรและนัดดา ความอุสาหะก็น่าชมเชย ถึงกับหัดเป็นเสมียนเขียนหนังสือ ด้วยใบพาย และถือหีบหมากถือร่มตามนายเป็นต้น เขายังไม่ทอดทิ้ง สู้ทนทานเอาเป็นการเป็นงานดิบดีไปได้ก็มีเป็นอันมาก มี จนบัดนี้ก็มีด้วยความอุสาหะ ฉะนั้นเหตุใดเราก็เป็นคน ควรจะกระทำเช่นเขาได้เหมือนกัน" ๘๔ กัลยา ณ มิตร Kalyanamitra.org