ชีวิตที่มีธรรมะ : หน้า 31/122

พวกเราทุกคนอยู่ในพุทธบริษัทที่ ก็ต้องแหวกว่าย อยู่ในทะเลฉันใด อยู่ในทะเลแห่งวัฏสงสาร อย่างไม่รู้จบ ฉันนั้น ยิ่งใหญ่ และก่อตั้งมายาวนาน ซึ่งมี บุคคลที่ไม่เห็นสัจธรรม ก็ย่อมเวียนว่าย หน้าที่รักษาธรรมะ ธรรมะมีค่าสูงส่งกว่า ชีวิต ชีวิตที่มีธรรมะย่อมเป็นประโยชน์ต่อ ทุก ๆ ชีวิต อย่าปล่อยให้อุปสรรคเพียงเล็กน้อย ชนเหล่าใดไม่รู้จักธรรม ไม่รู้จักศีล มาขวางกั้นหนทางแห่งการสร้างสมบุญ ไม่รู้จักสำรวมอินทรีย์ เป็นบุคคลที่ประมาท ถือว่าผู้นั้นเป็นผู้ที่หลับอยู่ ส่วนชนใดหน่ายราคะ โทสะ เพราะอุปสรรคใด ๆ ก็ไม่ร้ายเท่ากับ เราหมดโอกาสในการสร้างสมบุญของ เราเอง ภาพแห่งความชื่นใจ ปีติใจมิใช่ และอวิชชาแล้ว ชนเหล่านั้นได้ชื่อว่าตื่น หรือที่ต้องการ ภาพแห่งความสุขมิใช่ อยู่เสมอ เมื่อจะทำอะไร ก็เสียเวลาเท่ากัน แล้ว ทำไมเราไม่เลือกทำ สิ่งที่ดีที่สุด เลิศที่สุด และได้บุญกุศลสูงสุด ผู้ที่ยังไม่เห็นฝั่ง เมื่อตกในทะเล หรือที่ปรารถนา ตะวันขึ้นแล้ว ดอกไม้บาน จุด กำเนิดของชีวิตใหม่ ได้งอกงามขึ้นแล้ว ยังความปีติเบิกบานใจ ให้สำนึก ในหน้าที่ของชีวิต ชีวิตใหม่ที่เกิดขึ้นใต้ ร่มใบบุญแห่งพุทธศาสนา ก้าวเถิดเท้าทั้ง ๒ ข้าง ก้าวอย่าง ไม่สะทกสะท้าน ด้วยรู้หน้าที่ ให้ถึง เป้าหมาย กัลยาณมิตรที่รัก มนุษย์ใดมีความรู้ ความสามารถ ใช่ฉลาดสงบสุข หมดทุกข์หนอ มีชีวิตที่สมบูรณ์ ไม่รั้งรอ ไม่ย่อท้อถากถางทางนิพพาน ชีวิตที่ไม่เปลือย เป็นเช่นนี้ ตามได้บอกกล่าวขาน แถลงไข ชีวิตมีอาภรณ์ ประดับใจ แต่งเติมไว้ ชีวิตใหม่ ไม่เปล่าเปลือย กัลยาณมิตร ๒๙