ข้อความต้นฉบับในหน้า
ครั้นมันนอนหลับ
ถึงขับเท่าขับ
มันบ่มิไหว
เหมือนดั่งคนชั่ว
เมามัวหลับไหล
จอกแหน ไผ่ผง
ด้วยน้ำกระเพื่อม
ปลุกขับไม่ไหว
ไม่ใคร่ไปเลยๆ
น้ำนั้นจึงใส
ผู้มีปัญญา
อย่าละเชิงลา
อย่ามาท่าเฉย
เอาหม้อใส่ลง
ลงเลื่อนเคลื่อนไคล้
เหลื่อมล้นกันไป
จ้วงตักเร็วรา
จอกแหนเป็นหย่อม รุ่นล้อมเข้ามา
เมื่อยกกระออม
แต่มันยังอ่อน
อย่าหย่อนให้เคย
อย่าฟังมันเลย
มันจะเคยตัว
ปกปิดน้ำไว้
ผู้นั้นกลับมา
.
ไม่มีช่องท่า
เห็นแหนปกบัง
เกิดขึ้นใหม่ ๆ
ตักใหม่กวาดใหม่
ระงับลงไว้
อย่าให้เมามัว
เวียนกวาดเวียนใส
ให้เหมือนหนหลัง
หักด้วยปัญญา
ศึกษาจงทั่ว
รู้อายรู้กลัว
แก่บาปทั้งหลาย
ผู้มีปัญญา
ได้ชื่อตะทัง
บาปท่าภายใน
เกิดด้วยน้ำใจ
แห่งเรากลับกลาย
มันปกมันแผ่
เร่งมาครับฟัง
คะประหารแถนา
บาปนี้ดัง
บาป คงแห
แก่คนพาลา
บ้างดีบ้างชั่ว
ด้วยไม่กลัวอาย
กําจัดเสียได้
เมื่อใจสัทธา
น้ำจิตคิดร้าย
สารพัดเป็นกรรม
จ่าศีลภาวนา
ทำบุญให้ทาน
จิตบาปเกิดไซร้
มันหลีกออกไป
จะระงับลงได้
ด้วยจิตเป็นธรรม
มันอยู่ไม่ได้
ด้วยใจกล้าหาญ
เปือกตม าเนิด เกิดมาแต่น้ำ
เป็นการกุศล
เป็นต้นว่าทาน
เหมือนด้วยบาปกรรม เกิดด้วยน้ำใจ
ครั้นอยู่ไปนาน
มันกลับเข้ามา
มติดกายา
ด้วยประมาทลง
จะเอาวันมา
จะล้างไม่ได้
โมหะพาหลง
ไม่ปลงปัญญา
ตมเกิดแต่น่า
น้ำล้างจึงใส
มักกลับมาได้
อย่าให้อยู่ช้า
ผ่องแผ้วออกไป
ที่ในรูปกาย
เร่งเอาปัญญา
ข่มเหงลงไว้
ใจบาปเกิดบาป
ใจบาปเข้ามา
ใจบุญราบคาบ
ล้างบาปจึงหาย
ใจบุญอันกล้า
ฆ่าบาปเสียได้
เหยียบผมหมั่นล้าง ตามทางธิบาย
ครั้นเมื่อมันกลับ
เร่งขับออกไป
บาปจึงจะหาย
เพราะด้วยปัญญา
มันจึงจะได้
ห่างไปแถนา
ยังเป็นโลกีย์
จิตเป็นโลกีย
จะว่าตัวดี
ยังไม่ได้นา
ให้ทำอย่างนี้
ด้วยมีกิริยา
ดี ๆ ร้าย ๆ
กลับกลายไปมา
ถึงรู้เท่ารู้
มิสู้อุตส่าห์
ต่อถึงอรหา
จึงว่าตัวดี
พระเจ้าเทศนา
ว่าไม่เป้นผล
บาปกรรมนี้ไซร้
อ่านต่อฉบับหน้า
ระงับเสียได้
แล้วกลับคืนดี
เหมือนคนตักน้ำ
ในสระยาวรี
จอกแหนมากมี
ปกปิดน้ำไว้
๗๔ ก ล ย า ณ มิตร
Kalyanamitra.org