การระงับโทสะ : หน้า 78/122

มุมหนังสือเก่า บอกอ......เรื่อง พระปรมัตถ์ ดากลอน ต่อจากฉบับที่แล้ว ผู้ใดใจโกรธ ถ้าความโกรธน้อย อาศัยด้วยโทษ จริตเป็นมูล พลันถดพลันถอย คล้อยด้วยปัญญา อาโปธาตุ ค้ำชูอุดหนุน ระงับลงได้ ด้วยใจพิจารณา ให้ทำทารุณ หนุนโกรธออกมา ด้วยอโมหา ไม่หลงกลัวผิด น้ำเลี้ยงหัวใจ ที่โทโสกล้า เมื่ออยู่ไซร้ ใสดั่งน้ำท่า โมโหตั้งหน้า มากลุ้มดวงจิต ครั้นโกรธกล้าแข็ง แปลงกลับออกมา ทําไปยับย่อย ไม่ถอยหลังคิด คำดั่งปีกกา เดือดฟูมกลุ้มไป ไม่กลัวความผิด คิดแต่กล้าหาญ คำทั่วกายา ลางที่ตัวตาย คล้ำจับสีหน้า ดำมาแต่ไหน ถึงความฉิบหาย วุ่นวายเสียการ โทโสอัดอั้น ดันอกตกใจ ระงับไม่ได้ ด้วยใจ โมหาร บ้างน้ำตาไหล ใจเดือดเลือดฟูมฯ ถึงความรำคาญ เสียทรัพย์ยับไป หน้าบ้าตาเขียว ขบฟันเข่นเขี้ยว ปากเบี้ยวกันดุง อันการแต่งโอ่ กลุ้มด้วยโทโส อาโปให้ฟุ้ง เดินเหินกินอยู่ จิตกายสะดุ้ง พลุ่งซ่านออกมา จะทำสิ่งใด จริต โทโส ไม่สู้พอใจ ดูปลุ่มพล่ามไป ว่องไวใจพลัน ๗๖ กัลยาณมิตร Kalyanamitra.org