ข้อความต้นฉบับในหน้า
ชีวิตคู่เป็นชีวิตที่ต้องอาศัยความเข้าใจ
ความมีเหตุผลเป็นอย่างมาก เหมือนลิ้นกับฟัน
ซึ่งมีโอกาสกระทบกันได้ตลอดเวลา มีคนเป็น
จำนวนไม่น้อยที่ต้องขมขื่นกับสภาพครอบครัวที่
แตกร้าว
เราต้องรู้จักคิดมีสติ
"คนเราอยู่ด้วยกันแน่นอนว่าต้องมีปัญหา
เมื่อเขาร้อนเราควรจะเย็น
เมื่อถึงคราวที่เราร้อนบ้าง เขาก็ต้องเป็นฝ่ายเย็นบ้าง
เมื่อมีปัญหาก็ต้องช่วยกัน ปัญหาทุกปัญหามีทาง
แก้เสมอ ไม่ว่าปัญหานั้นจะยากหรือจะง่ายก็ตาม
ปัญหาบางปัญหาอาจใช้เวลาไม่มากในการแก้ไข
แต่บางปัญหาอาจต้องใช้เวลามาก ใช้ความระมัด
ระวัง ต้องค่อย ๆ ประคับประคองกันไป อย่างพี่
เป็นคนใจร้อน พี่ก็ต้องค่อย ๆ ปรับในส่วนที่เสีย
ของพี่ การทะเลาะเบาะแว้งไม่มีประโยชน์อะไร
ระหว่างพี่กับพี่วิศิษฐ์ไม่เคยทะเลาะกันข้ามวันเลย
ยิ่งถ้าอยู่ต่อหน้าลูก เราจะไม่เถียงกันให้ลูกเห็น
ถ้ามีปัญหาเราจะมาคุยกันด้วยเหตุผล หรือแม้
เรื่องการทำบุญก็จะปรึกษากันว่าจะทำบุญเกี่ยวกับ
อะไรดี เราจะปรึกษากันเสมอ ๆ ค่ะ”
ลูกเปรียบเสมือนสายสร้อยร้อยใจของพ่อแม่
เป็นทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิตของพ่อแม่ ดังนั้นลูกจึง
เป็นความหวังอันยิ่งใหญ่ ทำอย่างไรลูกจึงจะ
เติบโตขึ้นมาด้วยความพร้อมทั้งร่างกายและจิตใจ
ทำอย่างไรลูกจึงจะรู้จักการใช้ชีวิตอยู่ในสังคมปัจจุบัน
ได้อย่างไม่มีทุกข์จนเกินไป
"สำหรับลูก ๆ พี่จะสอนไม่ให้เขาโกหก
ให้รู้จักบาปบุญ แต่เวลานี้เขายังเด็กนักจึงยังไม่
ค่อยเข้าใจเรื่องนี้เท่าใด พี่พยายามย้ำเตือนลูกให้
รู้จักเมตตา รู้จักสงสาร รู้จักการให้อภัย อะไรดี
ไม่ดีพี่จะฝึกให้เขามองดูด้วยสายตาของเขาเองและ
ที่สำคัญพ่อแม่คือเบ้าหลอมที่สำคัญของลูก หาก
ต้องการให้ลูกเป็นคนดี พ่อแม่ก็ควรประพฤติตัว
เป็นคนดี เพื่อเป็นแบบอย่างให้กับลูก ๆ ด้วย
ธรรมะเป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่งที่ควรจะได้รับการปลูกฝัง
ตั้งแต่ลูกยังเล็ก พี่เองก็พยายามให้ลูกรู้จักการสวดมนต์
พาเขาไปวัดและนั่งสมาธิ สำหรับอิฐลูกชายคนโต
ของพี่ พี่อธิษฐานว่า "ขอให้ลูกได้บวชตลอดชีวิต
เหมือนหลวงพ่อ หลวงพี่ที่วัด” หลวงพ่อทัตตชีโว
เคยพูดว่า "โยมพ่อโยมแม่ของหลวงพ่อมีลูกชาย
คนเดียว และตระกูลนี้ก็ดีนะ มีลูกบวชตลอดชีวิต”
พี่อยากให้ลูกของพี่ได้บวชตลอดชีวิตมากที่สุดเลย
สำหรับลูกสาวคนเล็ก ที่จริงจากการผ่าตัด
ครั้งนั้นหมอบอกพี่ว่า พี่ไม่สามารถมีลูกได้แล้ว
แต่พี่ก็อธิษฐานกับพระประธานในโบสถ์ว่า
ลูกสาวอีกคน ก่อนที่พี่จะท้องน้องออม พี่ฝันไปว่า
Kalyanamitra.org
ขอ
กัลยาณมิตร ๑๙