ความรักของบิดา : หน้า 102/122

นอกจากพระองค์เอง แผนการปลงพระชนม์พระราชา พระชนม์ชีพด้วยประการฉะนี้ ประสบการณ์ด้วยตนเอง ตราบนั้น ขณะเดียวกับที่สายใยแห่งกาย | คำสอนต่าง ๆ ที่เคยได้ยินได้ฟังมาดู นอกราชบัลลังก์ก็เกิดขึ้น พระเจ้าอชาต | ทิพย์และกายเนื้อจะขาดจากกันนั่นเอง ช่างจืดชืดแห้งแล้งเสียเหลือเกิน แต่เมื่อ ศัตรูให้จับพระเจ้าพิมพิสาร ให้เตรียม ท้องฟ้าซึ่งแจ่มใสได้กลายเป็นมืดครึ้ม มีประสบการณ์ด้วยตนเองคำสอนคำเตือน มีดโกนอันคมกริบ เตรียมน้ำเกลือ และ โดยฉับพลัน กลุ่มเมฆซึ่งปลิวกระจาย | แม้เล็ก ๆ น้อย ๆ ก็ดูมีค่าควรแก่การ หลุมถ่านเพลิงแห่งไม้ตะเคียน อยู่ได้หมุนตัวเข้ารวมกัน แล้วแผ่กระจาย | ยกย่องเทิดทูน “ความ เพชฌฆาตมีหน้านองด้วยน้ำตา ออกปกคลุมทั่วเบญจคีรีนคร น่านฟ้า ใครเล่าจะซึ้งในคำว่า เข้าไปเฝ้าพระเจ้าพิมพิสารทูลว่า ทางทิศตะวันตกสีแดงฉานคู่ขนานกับ ไม่มีโรคเป็นลาภอันประเสริฐ” ยิ่งไป "เทวะ! วาระสุดท้ายแห่ง เส้นขาวทาบยาวจากทักษิณสู่อุดร ฝน กว่าผู้ถูกทรมานด้วยโรคร้าย พระองค์มาถึงแล้ว ข้าพระพุทธเจ้า | โปรยลงมาทีละห้าเม็ด แล้วเสียงครื้น ใครเล่าจะกินใจใน พระพุทธ ต้องทำตามพระกระแสรับสั่งแห่งพระเจ้า ครั้นบนท้องนภากาศก็ดังสนั่นหวั่นไหว ดำรัสที่ว่า "ผลแห่งความชั่ว ย่อมติด อชาตศัตรู โทษอันใดจะพึงมีเพราะ อสนีบาตฟาดเปรี้ยงปร้างลง ณ มุมห้อง ตามแผดเผาในภายหลังได้” ยิ่งไปกว่า การกระทำครั้งนี้ ขอพระองค์ผู้ประเสริฐ | ต่าง ๆ ของนครราชคฤห์ ก่อความตื่น พึ่งอภัยโทษอันนั้นแก่ข้าพระพุทธเจ้าด้วย ตระหนกแก่ทวยขนยิ่งนัก "ทําเถิด ทําตามพระกระแส วันเดียวกับที่พระเจ้าพิมพิสาร พระโอรสแห่ง รับสั่งแห่งพระเจ้าแผ่นดินของท่านและ สิ้นพระชนม์นั่นเอง ผู้เคยกระทำชั่วร้ายแล้วเกิดความสำนึกผิด ด้วยความสังเวชสลดใจ เมื่อผลแห่ง ความชั่วนั้นตามมาแผดเผาเข้าจริง ๆ ใครเล่าจะซาบซึ้งในพระพุทธ ตามหน้าที่ของท่าน” กษัตริย์ชราตรัส พระเจ้าอชาตศัตรูก็ประสูติ อุทัยภัทร | วจนะที่ว่า "ผลแห่งสุจริตกรรม ย่อม พระกระแสเสียงแผ่วเบาแต่ก็ยังมีความ | กุมารทรงลืมพระเนตรขึ้นดูโลกพร้อม ๆ อำนวยสุขสดชื่นทั้งกลางคืนและกลางวัน” กังวานอยู่ "ไม่มีโทษอะไรที่เราจะพึง กับสมเด็จพระอัยกาได้หลับพระเนตรสนิท ยิ่งไปกว่าผู้ได้ตั้งใจประกอบกุศลกรรมอยู่ อภัยท่าน เรื่องนี้มิใช่เป็นโทษของท่าน ละทิ้งโลกนี้ไว้เบื้องหลังนั่นแล เจ้าพนักงานเข้าเฝ้าพระเจ้า มิใช่โทษของเรา และมิใช่โทษของใคร ๆ เลย แต่มันเป็นโทษของสังสารวัฏคือการ | อชาตศัตรู กราบทูลให้ทรงทราบว่า เวียนเกิดเวียนตายต่างหาก ถ้าไม่มีการ บัดนี้พระองค์ทรงมีพระราชโอรสเป็นองค์ เวียนว่ายตายเกิด เรื่องเช่นนี้ก็ไม่เกิดขึ้น แรกแล้ว ทันใดนั้นความรักบุตรซึ่งเป็น ความตายเป็นเรื่องธรรมดาของสัตว์ ความรู้สึกทั่วไปของบิดาเกิดขึ้นท่วมท้น เราพร้อมแล้วที่จะตายเชิญท่านทำตาม พระทัยของกษัตริย์แห่งเบญจคีรีนคร หน้าที่เถิด” ตรัสจบ ประทับนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง | "โอ ลูก ลูก ช่างเป็นคำไพเราะและ แล้วบรรทมในท่าหงาย คณะเพชฌฆาต กินใจสำหรับพ่อเสียนี่กระไร!” พระองค์ ซึ่งเตรียมเครื่องมือพร้อมแล้วเริ่มดำเนินการ จับมีดโกนขึ้นกรีดพระบาททั้งสองข้าง ทรงอุทานเบา ๆ ขณะนั้นเอง จินตนาการของ เป็นทางยาว พระโลหิตไหลทะลักออกมา พระองค์ก็ย้อนไปถึงอดีต อดีตที่เคยเกิด เหมือนเทน้ำสีแดงในลำราง พระวรกาย ขึ้นในทำนองเดียวกัน ของพระเจ้าพิมพิสารสั่นเทิ้มด้วยความ คณะ พรมยาต ซึ่งเตรียมเครื่องมือพร้อมแล้ว เริ่มดำเนินการ จับมีดโกนขึ้นกรีดพระบาท ทั้งสองข้างเป็นทางยาว พระโลหิตไหลทะลักออกมา เมื่อพระองค์ เหมือนเทน้าสีแดงในสาราง พระวรกายของพระเจ้าพิมพิสาร สั่นเทิ้มด้วยความเจ็บปวด เป็นอย่างนี้เอง คนส่วนใหญ่ก็ ประสูติสมเด็จพระราชบิดาคงจะทรงมี เจ็บปวด พระองค์ทรงกัดพระทนต์แน่น | ความรู้สึกเช่นเดียวกับที่พระองค์ทรงรู้สึก บิดพระวรกายไปมาประดุจงูพิษถูกกด อยู่เวลานี้ พระองค์มาประจักษ์ความรัก ด้วยไม้ง่าม เพชฌฆาตอีกคนหนึ่ง ของพระบิดาเมื่อพระองค์ทรงมีพระโอรส ราดรดน้ำเกลือลง ราดแล้วราดอีก แล้ว แล้วนำไปย่างที่หลุมถ่านเพลิง อดีต กษัตริย์แห่งแคว้นมคธก็ถึงความวิบัติแห่ง มักจะเป็นเช่นนี้ ตราบใดที่ยังไม่มี ๑๐๐ กัลยา ณ มิตร Kalyanamitra.org