การสำนึกผิดของพระเจ้าอชาตศัตรู : หน้า 105/122

เหลือประมาณ สมเด็จพระราชบิดาทรง ใช้พระโอษฐ์ดูดเอาหนองจากหัวฝีที่แขน ของเจ้าได้ โดยมิได้ทรงรังเกียจเลย "เมื่อเจ้ายังอยู่ในครรภ์แม่ โหรา จารย์ทำนายว่าเจ้าจะเป็นผู้ปลงพระชนม์ สมเด็จพระราชบิดา แม่และพระประยูร ญาติหวั่นใจยิ่งนัก นึกอยากจะทำลายเจ้า เสียเพื่อมิให้เหตุการณ์อันน่าสยองทำนอง นี้เกิดขึ้น แต่สมเด็จพระราชบิดาทรงห้ามไว้ เจ้าจึงรอดชีวิตมา เราอุตส่าห์ตั้งนามเจ้า ว่า “อชาตศัตรู” หมายความว่า “มิได้ เกิดมาเป็นศัตรู” แต่เจ้าก็เป็นจนได้ ชีวิต หนีกฎของกรรมไม่พ้น อะไรเล่าจะทรมาน จิตใจมนุษย์ผิดไปกว่า มันเป็นแผลใจ un a ความเป็นมาแห่งผู้สร้าง นครปาฏลีบุตร ตอน อ้ายรายงานั การล่านักผิด วยความสำนึกผิดอย่างใหญ่หลวง โดยไม่มีทาณแก้ ด พระเจ้าอชาตศัตรูจึงกลับพระทัย และทรงมีปณิธานอันแน่วแน่ว่า จะทรงเป็นกษัตริย์ที่ดีของประชาชน จะ ที่ยากจะลบเลือนหาย ทะนุบำรุงสมณพราหมณาอาจารย์ ใน ขอบขัณฑสีมาของพระองค์ให้อยู่เย็นเป็นสุข แต่จงอภัยเถิด ทรงทราบด้วยพระองค์เองแล้วว่าคำสอน ของพระเทวทัตเป็นเสมือนยาพิษซึ่งเคลือบ ไว้ด้วยน้ำตาล เมื่ออมเข้าไปใหม่ ๆ ก็ดู หวานดีอยู่ แต่เมื่อยาพิษออกฤทธิ์จึง แต่เจ้าหาฟังไม่ เห็นพระเทวทัตเป็น นานนัก ทราบว่าเป็นอันตรายเพียงใด คราวนี้ พระเจ้าอชาตศัตรู "ลูกเลย! แม่เคยห้ามเจ้าหนัก หนาแล้วว่า อย่าคบกับเทวทัตพระอลัชชี ผู้ประเสริฐเลิศมนุษย์ บัดนี้พระเทวทัต ผู้มีพระภาคเจ้าแล้ว พระองค์ได้ประจักษ์ชัดว่าบาปนั้น จำเดิมแต่พระเจ้าพิมพิสาร เองก็ถูกขับไล่ออกจากคณะสงฆ์ของพระ ต้องประสบความวิปโยคอย่างใหญ่หลวง จะไม่มีตัวตนมองไม่เห็น แต่เป็นสิ่งที่มี ทรงสำนึกพระองค์ว่าได้ก่อบาปอันน่าสยอง อยู่จริง ให้ผลเผ็ดร้อนจริง พระองค์ทรง "ลูกได้ก่อกรรมหนักไว้ แต่ใน 1 ให้แก่สมเด็จพระราชบิดา และทรมาน ทราบด้วยพระองค์เองแล้ว ชีวิตคน เมื่อล้มแล้วก็ต้องพยายามลุก พระราชมารดาให้สิ้นพระชนม์ไปอีกด้วย เจ้าจงลุกขึ้น หมั่นสร้างบุญกุศล เข้าหา อะไรเล่าจะทรมานจิตใจมนุษย์ และพระนางเจ้าเวเทนพระราชมารดาสิ้น สมณะผู้สงบ ไม่มีบาป พระผู้มีพระ ยิ่งไปกว่าการสำนึกผิดโดยไม่มีทางแก่ พระชนม์แล้ว พระเจ้าอชาตศัตรูมิอาจ ภาคเจ้ายังประทับอยู่ในแคว้นของเรา มันเป็นแผลใจที่ยากจะลบเลือนหาย บรรทมหลับให้สนิทได้ ทรงรู้สึกร้อนรน พระองค์ทรงเป็นผู้ประเสริฐแท้จริง เป็น แต่จงอภัยเถิด คนที่เคยสำนึกอย่าง เหมือนเปลวเพลิงโหมอยู่ ณ แท่นบรรทม ที่เลื่อมใสแห่งสมเด็จพระราชบิดา การคบ ลึกซึ้งในบาปชนิดใดมาแล้ว เขาจะไม่ | ใครเล่าจะทราบความรุ่มร้อนแห่งพระองค์ คนพาลให้ผลร้ายอย่างนี้ ขอให้เจ้าถือ ทำบาปชนิดนั้นอีก ไม่ว่าจะถูกยั่วยวน ยิ่งกว่าพระองค์เอง ใครหนอจะสามารถ เอาเรื่องนี้เป็นบทเรียนชีวิตที่แพงที่สุดซึ่ง สักปานใด ทั้งนี้เพราะความสำนึกบาป ดับความรุ่มร้อนแห่งพระองค์ได้ เจ้าไม่ควรลงทุน แต่เจ้าได้ทำไปแล้ว” นั้นคอยกระตุ้นเตือนจิตอยู่เสมอ ไม่มี ดังนั้นคืนหนึ่งเป็นคืนที่มีพระจันทร์ "ราตรีที่มีพระจันทร์เต็มดวง พระเจ้าอชาตศัตรู ทรงสำนึก อะไรอีกแล้วในโลกนี้ที่จะทรมานจิตใจ เต็มดวงแห่งเดือนซึ่งตอกโกมุทบาน พระเจ้า บาปอย่างลึกซึ้ง ถวายบังคมพระราชมารดา ของยิ่งกว่าผลแห่งบาป มนุษย์เกิดมาจะ อชาตศัตรูประทับท่ามกลางมุขอำมาตย์ ด้วยความเคารพรักอย่างแท้จริง ทรงถวาย ต้องทำบาปกรรมอยู่บ้างไม่มากก็น้อย | ราชบริพารมากหลายพระองค์ทรงปรารภ ปฏิญาณกับพระมารดาว่า จะไม่ทรงคบ แต่เมื่อสำนึกบาปแล้วน่าจะต้องพยายามขึ้นว่า กับพระเทวทัตอีก แล้วทูลลาพระราช | ละเสีย และไม่คิดจะทำอีก ไม่มีอะไร มารดากลับสู่พระตำหนักของพระองค์ สายเกินแก้ ขอให้เริ่มใหม่ตั้งต้นใหม่ อย่างนี้ ช่างน่ารื่นรมย์จริง น่าเบิกบานใจ พระนางเจ้าเวเทห์ ไม่สามารถ แล้วข้างหน้าจะดีเอง อย่าท้อใจเลย แม้ รักษาแผลในพระทัยได้ ทรงตรอมตรม จะสูญเสียอะไรไปหมดแล้ว แต่อนาคต ขมขื่นอยู่ตลอดเวลา ในที่สุดก็สิ้น ยังมีให้อยู่เสมอ อนาคตยังเป็นของคน พระชนม์ตามพระราชสวามีไปในระยะไม่ ทุกคน Kalyahamitra.org จริง ในราตรีเช่นนี้เราควรเข้าไปหาสมณะ ตรัสแล้ว หรือพราหมณ์คนไหนหนอ เพื่อสนทนา ให้เป็นที่เบิกบานใจยิ่งขึ้น ประทับเฉยอยู่ กัลยาณมิตร ๑๐๓