ข้อความต้นฉบับในหน้า
ต่อจากฉบับที่แล้ว
จ. เที่ยวที่ใหม่
วั
ของ
นนี้แมวมีนัดที่บ้านถนนสุขุมวิท
พี่สาวชอบเที่ยวคนเดิม และการนัดกัน
ทุกครั้ง หมายความว่าจะต้องมีการชัก-
ชวนกันไปเที่ยวที่ไหนสักแห่ง
"ดีเหมือนกัน” แมวคิด จะได้สบายใจขึ้น
กว่าเดิม เพราะนับแต่การไปเที่ยวไร่ครั้งนั้นแล้ว
แมวก็เว้นว่างการไปไหนต่อไหนกับพี่ใหญ่มาได้
สักสองเดือนแล้ว แว่ว ๆ แต่เสียงเล่าอ้างจาก
เพื่อน ๆ ในกลุ่มว่าพากันไปที่ไหนมาบ้างและสนุก
66
เป็นไปได้อย่างไร...
แมวต้องตาแทบไม่กระพริบ
ไปที่ภาพจากเครื่องฉายสไลด์
ที่สะท้อนอยู่ บนแผ่นพีวี
สีขาว
เป็นไปได้อย่างไร...
แมวย่าถามตัวเอง
อีกหลายครั้ง
99
อย่างไร เพียงแต่แมวยังแลกเวรไม่ได้เท่านั้นเอง
แต่วันนี้ แมวตั้งใจว่าจะไปตามคำชวน
เพราะได้ข่าวว่ามีแหล่งเที่ยวใหม่ที่สวยนักหนา เธอว่าแมวจะช่วยเธอได้อย่างไร...
สถานที่ก็โอ่อ่าไม่แพ้ที่พักแถวพัทยา หรือหัวหิน
นักหนาว่าทำไมเธอถึงไม่ไปไหน... ทำไมเธอถึงได้
ฝังหัวใจและวิญญาณไว้ที่นั่น... จำได้ว่าได้ถาม
หรือครั้งนี้ จะเป็นโอกาสดีที่แมวจะได้ช่วย
ซ้ำยังเป็นที่ที่มีธรรมชาติบริสุทธิ์รอบล้อมเสียด้วย เหลือเธอได้มากขึ้น
ยังไง ๆ คราวนี้แมวต้องแลกเวรให้ได้ซิน่า....
เอาเถอะ... แมวตัดสินใจ... แม้เหตุการณ์
ชักจะเขียนกรุงเทพฯขึ้นมาตะหงิด ๆ แล้ว ข้างหน้าจะเป็นอย่างไร... แมวตัดสินใจลงชื่อ
เป็นไปได้อย่างไร... แมวจ้องตาแทบไม่ ร่วมไปกับขบวนนำเที่ยวเที่ยวนี้ ซึ่งมีการวางยอด
กระพริบไปที่ภาพจากเครื่องฉายสไลด์ที่สะท้อนอยู่ จำนวนคนไว้เพียง ๒๐ คนเท่านั้น
บนแผ่นพีวีซีสีขาว เป็นไปได้อย่างไร... แมว
ถามตัวเองอีกหลายครั้ง
ภาพนั้นช่างละม้ายกับโรงเรียนในความฝัน
ของแมวกับสายสุรีย์ เหมือนกันไปหมดแม้กระทั่ง
สระน้ำ ธารน้ำไหล เนินเขียวขจี และกอไม่ไหวลม
"ไปแน่... เจ้าแมว” ...พี่สาวเจ้าของบ้าน
เย้าแมวอย่างสนิทสนม...
“แน่ใจนะว่าจะไม่หอบผ้ามานอนกะเค้าอีก”
พี่ผู้ชายอีกสองสามคนตรงนั้นแหย่แมวต่ออย่าง
สนุกสนาน เพราะทุกคนจำภาพความกลัว กับ
สไลด์ยังคงฉายต่อไป ทีละภาพ ทีละภาพ ภาพที่แมว น้องป๊อป และคุณแม่ของน้องป๊อป
ทุกภาพราวกับสะท้อนออกมาจากความฝันของ
ช่วยกันหอบหมอนผ้าห่ม เดินแหวกความมืดจาก
แมวเมื่อหลายคืนก่อน แมวแทบไม่ได้ยินคำอธิบาย: เรือนแถวต้นเรื่องมาถึงเรือนหลังเล็กที่พักกันแน่น
ที่เพื่อนผู้ชายที่ทำหน้าที่ฉายสไลด์กำลังบรรยาย อยู่แล้ว ให้ยิ่งอบอุ่นขึ้น
ให้ทุกคนฟัง ถึงบรรยากาศ แนวลมผ่านและ "ไม่สนดอกค่ะ... แมวจะไปซะอย่าง
เสียงร้องเพลงของธรรมชาติที่นั่น
เช่นนี้
แต่ในใจแล้ว
แมวตอบพี่ ๆ ไปอย่างนั้นเอง
แล้วแมวค่อยกระซิบบอก
แมวคิดไม่ถึงจริง ๆ ว่าเหตุการณ์จะเป็น หวั่นไหวอยู่เหมือนกัน
ไม่เป็นไร
"โธ่...สายสุรีย์...เธอคงพยายามทุกวิถีทาง พี่สาวใหญ่ที่หลังก็ได้ ให้จัดห้องให้แมวอยู่กัน
ที่จะชักนำ ชักชวนให้แมวกลับไปหาเธอให้จงได้ แน่น ๆ หน่อยก็แล้วกัน ข้อสำคัญขอคนที่ไม่กลัวผี
1
หรือว่าเธออยากจะบอกสิ่งที่แมวยังไม่รู้เกี่ยวกับ และนอนไวมานอนด้วยกันกับแมว.... เผื่ออย่างไร
ตัวเธอ” แมวคิดต่อไป เพราะจำได้ว่าแมวสงสัย จะได้พอมีเพื่อนตื่นมาเป็นเพื่อนกลางดึกบ้าง
๑๐๖ ก ล ย ๆ ณ มิตร
Kalyanamitra.org