การหยุดและความสำคัญของจิตใจ : หน้า 33/122

รถดีไม่ใช่เป็นแต่วิ่งเร็วอย่างเดียว มัน ต้องหยุดเป็นด้วย ถ้ารถคันใดเป็นแต่ห้อ ตะบึงหยุดไม่เป็น ก็กลายเป็นรถไม่ดีใคร จะกล้าโดยสารรถหยุดไม่เป็น ธรรมดารถ อย่าว่าแต่หยุดไม่เป็นเลย เพียงแต่หยุด ได้ช้า เหยียบห้ามล้อแล้ว มันยังวิ่งไป อีกทั้งกิโลสองกิโล จึงหยุดได้ อย่างนี้ เราก็ว่ามันไม่ดี และมันไม่ดีจริง ๆ ด้วย รถอย่างว่านี้ไปมีอยู่ในเมืองไหนผู้คนก็แย่ คงถูกชนตายป่นปี้ และไม่ใช่ตายแต่คน ความดีชนิดที่แฝงอยู่ลึก ๆ อย่าง นักธรรมะ ต้องหัดมองให้เห็น แม้มีลูกมีเมียก็สามวันดีสี่วันร้าย ทะเลาะ กับเมียบ้าง กับพ่อตาบ้าง กับแม่ยายบ้าง หาความสุขไม่ได้ นี่เพราะขาดอย่างเดียว คือความหยุด คราวนี้ว่าถึงจุดที่เราจะหยุด ที่ว่า หยุด ๆ น่ะเราจะหยุดที่ไหน? หยุดอย่างไร? มัดเท้าไว้ไม่ให้มันเดินไปขโมย มัดมือไว้ ไม่ให้มันตีหัวเขา อุดปากไว้ไม่ให้มัน ด่าว่าโกหกตอแหลอย่างนั้นหรือ? ก็ถูก เหมือนกัน แต่มันไม่ตรงที่เหมือนเราจะ หยุดรถ เราก็หยุดได้หลายแห่ง เอา ท่อนไม้ขวางล้อไว้ก็ได้ เปลี่ยนเกียร์มัน เสียก็ได้ หักพวงมาลัย ให้มันเข้าชน กอไม้ไว้ก็ได้ มันก็เป็นการหยุดเหมือนกัน การ สู้เหยียบตรงที่ห้ามล้อมันไม่ได้ การหยุดคนหรือหยุดตัวเราต้องหยุดที่ จิตใจ ใจมันหยุดแล้ว มือเท้ามันจะไป ก็เชิญ ถ้ามันไปได้ ถูกชน แม้คนที่อยู่บนรถนั้นเองก็แย่ ในขณะนั้นรู้สึกว่าหมดที่พึ่งเอาทีเดียว ดี เรียกว่าแย่ไปตาม 7 กันนั่นแหละ รถดี ว่าเป็นถนนว่าง ถ้ามีคนพลุกพล่านจะตาย จะต้องไปได้เร็วด้วย ครั้นถึงที่ควรหยุดก็ ไปกี่ศพก็ไม่รู้ เวลาท่านนั่งรถอย่านึกว่า หยุดได้เร็วด้วย ยิ่งหยุดได้ปั๊บทันทียิ่งดี ท่านพึ่งแต่ความเร็วของมัน ที่จริงชีวิต คนขับรถก็เหมือนกัน ไม่ใช่เป็นแต่ทำให้ ของท่านฝากอยู่กับความหยุดของมัน แต่มันหยุดไม่ดี ไม่เหมาะ หยุดช้าไม่ทัน รถไป ต้องทำให้รถหยุดเป็นด้วยจึงจะ ต่างหาก แต่รถห้ามล้อเสีย แม้จะเป็น เรียกว่าขับเป็น อันตราย ก็ยังน้อยกว่าคนห้ามล้อเสีย คนเราก็เหมือนกัน มีความคิดอ่าน คือคนหยุดไม่เป็น รู้ว่าชั่วรู้ว่าผิด รู้ว่า รู้จักทำมาหากินรวดเร็ว ว่องไวดี ไม่มี ไม่ดี แต่ยังตัวยั้งใจไม่อยู่ ใครว่าไม่ดี พระพุทธองค์ก็ชมเชย ว่าทะเลาะกันไม่ดี แต่มันอดทะเลาะกัน แต่ว่าครั้นตัวจะถลำไปสู่ความชั่วความผิด ไม่ได้ รู้ - - - - - - ว่าดื่มเหล้าไม่ดี ก็ต้องหยุดเป็น ไม่ใช่รู้แต่ทำ ต้องรู้หยุดด้วย ยั้งตัวยั้งใจให้ดีจึงจะดีแท้ เล่นกึ่งหนึ่งก็ แล้ว สองทั้งก็แล้ว ทั้งสามก็แล้ว ทั้ง ๆ ก็แล้ว หยุดไม่ได้สักที คนห้ามล้อเสีย อย่างนี้จะดีได้อย่างไร? แต่ก็อดดื่มไม่ได้, รู้ ------ว่าเล่น การพนันไม่ดี แต่มันอดเล่นไม่ได้, ตกลงว่ารู้ แต่ห้ามตัวไม่ได้ หยุดตัวไม่อยู่ ทำผิดจนได้ เรียกว่าหยุดไม่เป็น ปัญหาสำคัญต่อไปอยู่ที่ว่า เรา หยุดไม่ค่อยจะทันใช่ไหม ทะเลาะกัน จนเหนื่อย แล้วจึงรู้สึกว่าทะเลาะนั้นไม่ดี ตีลูกจนเนื้อแตกแล้วจึงรู้ตัวว่า ลงโทษ แรงเกินไป หมายความว่ามันผิดไปแล้ว จึงรู้ว่าผิด จะทำอย่างไรจึงจะห้ามทัน จะพูดถึงหยุดใจ ขอแวะพูดถึงใจ สักนิด จะได้ทราบที่หยุดเหมาะ ๆ ใจ คือสภาพผู้นึกคิดอยู่ในตัวของเรานี้ เช่น คิดจะกิน คิดจะนั่ง คิดจะนอน ฯลฯ ผู้ คิดนี้เรียกว่าจิตหรือใจ ตั้งแต่ตื่นนอนขึ้น ใจเราคิดอะไร ๆ ติดต่อกันมาเรื่อยตั้ง คนที่หยุดไม่เป็นนั้นไม่ว่าจะเป็นที่ รถถ้าเบรคไม่ดี ห้ามล้อไม่อยู่ ก็ ไหน หาความราบรื่นได้ยาก อยู่บ้าน เต็มไปด้วยอันตราย ชนโน่นชนนี่ ผลที่1 กับพ่อแม่ ก็ทะเลาะกับพ่อแม่บ้าง สุดไม่มีใครชนก็ถลาลงคลองไปเอง หา ทะเลาะกับพี่บ้าง ทะเลาะกับน้องบ้าง ความปลอดภัยไม่ได้ ข้าพเจ้าเองเคยโดน หาความราบรื่นไม่ได้ ไปบวชอยู่วัดก็ไป มาแล้ว ขณะที่กำลังขับรถไปตามถนน ทะเลาะกับสมภาร สึกไปทำการทำงาน เกิดห้ามล้อเสียโดยบังเอิญ ความรู้สึก ก็ไปทะเลาะกับเพื่อนฝูงผู้บังคับบัญชา แต่ตื่นขึ้น คิดจะลืมตา คิดจะเลิกผ้าห่ม กัลยา ณ มิ ต ร ๓๑