การให้และการอุปการะ : หน้า 11/112

ๆ ในที่นั้น ไม่ใช่น้อย เรียกว่า อนุน ปาน ให้น้ำ พอไม่มีน้ำใช้ เขาเอาน้ำมาให้ก็ดี หรือเวลาเรา ต้องการ เขาเอาน้ำมาให้ก็ดี หรือ เขาให้เป็นแท้งค์ ๆ เป็นถัง ๆ เป็น สระ ๆ เข้าไว้ เขาจะมีอุปการะคุณ แก่เราเพียงแค่ไหน เราต้องเอื้อเฟื้อ เผื่อแผ่เขาอยู่เหมือนกัน เขาให้น้ำ - วตถ์ ให้ผ้าสำหรับนุ่งห่ม ใช้สอยต่าง ๆ นี่จะขอบพระเดช พระคุณเขาเท่าไร ให้ผ้า ยาน เราจะไปในทาง เหนือทางใต้ เวลานี้เรารู้สึกทีเดียว ค่ารถค่าเรือเป็นข้อสำคัญนัก ต่อ เท้าต่อมือให้ทีเดียว ต่อหนทางให้ที่ หรือว่าเขานับถือเรา thaimas อย่างนี้ต้องจำเป็นตำรับ ตำราไว้ อยู่ในโลกต้องประพฤติ อย่างนี้ ถ้าว่าหญิงก็ดีชายก็ดีประพฤติ อย่างนี้แล้ว หญิงคนนั้นชายคน นั้นแหละจะได้ชื่อว่าเป็นที่พึ่งของตน จะได้ชื่อว่าเป็นแม่ของตน หากว่า ชายก็เป็นพ่อของตนคนให้นั่นแหละ เป็นแม่เป็นพ่อทีเดียว เหมือน อย่างกับพ่อแม่ให้ลูก คนอื่นให้ไม่ได้ ให้ได้แต่ลูก ให้ได้แต่ลูก ลูกก็เรียก พ่อเรียกแม่ คนอื่นเขาก็ไม่เรียกพ่อ เรียกแม่ ถ้าให้ได้เหมือนลูกอย่าง นั้นหมดทุก ๆ คน คนอื่นก็เรียก - เป็นพ่อเป็นแม่เหมือนลูกกันทุกคน เดียว ให้เครื่องอุปการะแก่การไปมา สู้มากนัก เขาเรียกว่า เครื่องลูบไล้ นั่นแน่ะ การให้สูงอย่างนี้ ให้ถึง รถ หรือยวดยานพาหนะใด ๆ ให้เกิดชื่นอกชื่นใจ ให้เกิดเย็นกาย กับเป็นพ่อเป็นแม่ เพราะฉะนั้นการ เหล่านี้เรียกว่า ยาน ทั้งนั้น ถ้าเขา เย็นใจ เขาเรียกว่าเครื่องลูบไล้ ให้เป็นตัวสำคัญ ทั้งสิบอย่างนี้แหละ ให้ละจงขอบพระเดชพระคุณแกเถิด เครื่องลูบไล้อย่างจีน เขาเล่นละคร จำไว้เป็นตำรับตำรา เราเป็นมนุษย์ มาลา ให้ระเบียบดอกไม้ จีน เล่นงิ้วนะ เขาเอาสีไม้หน้า ยังไม่ถึงชาติที่สุดแล้วต้องให้ ถ้าไม่ อ้ายระเบียบดอกไม้ดูก็ไม่สู้กระไรนัก เครื่องได้เขามี แต่งเป็นรูปขึงขังขึ้น ให้แล้ว ไปในภายภาคข้างหน้ามัน ให้ระเบียบดอกไม้ หอมหรือไม่หอม หรือให้เป็นรูปแปลกประหลาดลวง กันดาร ไม่สมบูรณ์บริบูรณ์ด้วย มีกลิ่นหรือไม่มีกลิ่นนั่นแหละ ให้ ตาขึ้น นั่นมันก็เครื่องลูบไล้เหมือน เครื่องกินเครื่องใช้มันขาดตกบกพร่อง ดอกไม้ ก็คิดดูซี เวลาเราต้องการ กัน แต่ว่าหนาขึ้นไม่ใช่บาง แต่ว่า ถ้าว่าให้เป็นเนือง ๆ ให้เป็นเนืองนิจ ดอกไม้ เขาให้น่ะ เราจะขอบพระเดช สิ่งเหล่านี้ เมื่อเขาต้องการแล้วใคร อัตราแล้ว ไม่ขาดตกบกพร่อง ไม่ พระคุณเขาเพียงแค่ไหน เวลาเรา เอาไปให้ เขาก็ขอบพระเดชพระคุณ ทุกข์ไม่ยากในระหว่างนั้น ๆ ต้องการ ถ้าไม่ต้องการ ดูก็อย่าง มากมายทีเดียว นั้นแหละ เวลาต้องการก็ดี นั่น มาลา เสยยาวสถ์ เสยยา ที่นอน คนธ์ ให้ของหอม นี่น่ะ ที่อยู่พักพาอาศัย ตลอดทั้งชาติก็ดี เป็นที่ชอบใจละ เข้ามาใกล้ละก็ชื่น ชั่วครั้งชั่วคราวก็ดีหรืออาสนะสำหรับ อกชื่นใจ สบายอกสบายใจ ขอบ นั่งพักพาอาศัยก็ดี เหล่านี้ใครให้ก็ พระเดชพระคุณท่านมากทีเดียว เป็นอันขอบใจมากทีเดียว เสยยาวสถ์ เรียกว่า คนธ์ นี้ วิเลปน์ เครื่องลูบไล้น่ะ ปที่เปยย์ ที่มืด ตาม สำหรับร้อน เมื่อลูบไล้เข้าแล้วเย็น ประทีปไว้ให้ เราไปเห็นเช่นนั้น พอใช้ พอสอยทีเดียว เพราะการให้เป็นตัว สำคัญ ท่านจึงวางเป็นตำรับตำรา เนติแบบแผนไว้ว่า อนุนโท พลโท โหติ ผู้ให้ข้าว ข้าวสวยหรือข้าวต้มก็ช่าง ของอิ่มนี้ ผู้ให้ข้าวได้ชื่อว่า ให้กำลัง อนุนโท พลโท โหติ ผู้ให้ข้าวได้ ชื่อว่าให้กำลัง แต่ว่าในที่นี้น่ะบอก แต่กำลังอย่างเดียว ในที่อื่นให้ข้าว กายสบายใจหมดทั้งร่างกาย เขา หรือว่าเขาให้เรา เราก็ต้องรักใคร่ อย่างเดียว ให้โภชนาหารอย่างเดียว เรียกเครื่องลูบไล้ หอมน้อย ๆ ไม่ เขาทีเดียวเรียกว่านับถือเขาทีเดียว ได้ชื่อว่าให้อายุ วรรณะ สุขะ พละ กั ล ย า ณ ม ต ร ๙