ชีวิตและความรักของแม่ : หน้า 54/112

- จะขอเล่าจากตัวอย่างชีวิต "แม้ชีวิตของฉันจะสั้นเหลือ เลี้ยงปล่อยให้พวกโจรทุบจนนิพพาน จริงของ... ครอบครัวหนึ่งซึ่งประกอบ เพียงไม่กี่วันก็ตาม แต่ชีวิตของลูก ซึ่งพระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ตรัสบุรพ ด้วย ๓ ชีวิต คือแม่ และลูกตัว ต้องยืนยาวต่อไป ฉันจะทำงานทั้ง กรรมของพระมหาโมคคัลลานะ มี น้อย ๆ ที่คลานตามกันอีก ๒ คน วันทั้งคืน จนถึงลมหายใจสุดท้าย เรื่องย่อดังนี้ ๆ ส่วนพ่อได้เสียชีวิตลงไปในระหว่าง เพื่อเก็บเงินทุกบาททุกสตางค์ ให้ ในอดีตกาลพระมหาโมค ที่พยานรักคนที่ ๒ อยู่ในท้อง แม่ ลูกน้อยของฉันสามารถอยู่ได้ต่อไป คัลลานะ เกิดเป็นชายหนุ่มชาวเมือง จึงรองรับภาระอันแสนหนักอึ้งนี้ทั้ง แม้ฉันจะลาละโลกนี้ไปแล้วก็ตามที พาราณสีอยู่กับพ่อแม่ซึ่งตาบอดทั้งคู่ หมดแต่เพียงผู้เดียว ฉันจะทำงาน ทำงานและทำงาน ลูกชายขยันมากทำงานทั้งในบ้านและ 1. ครั้นต่อมา ๒-๓ ปี แม่ก็ เพื่ออนาคตของลูกฉัน...” นี่คือ นอกบ้าน จนพ่อแม่สงสารลูก ป่วยกระเสาะกระแสะ เพราะความ ตรากตรำกรงาน และความอ่อนล้า ทั้งสอง วัน จากการดูแลลูกเล็ก ๆ หนึ่งแม่ป่วยมากจนคนข้างบ้านสงสาร พาแม่ไปหาหมอ หมอตรวจโรคนั้น ยามเป็นเด็กแม่ไกวเปลเฝ้าเห่กล่อม คอยถนอมลูกรักเป็นหนักหนา ยามเจ็บไข้แม่เฝ้าป้อนให้กินยา ยามศึกษาแม่สอนสั่งให้ตั้งใจ แล้ว หมอยังพบอีกว่า แม่เป็น มะเร็งขั้นรุนแรง อาจจะมีชีวิตอยู่ได้ มาบัดนี้ไม่ยินเสียงสำเนียงแล้ว ดั่งดวงแก้วลอยลับกลับฟ้าใส อีกไม่เกิน ๓ เดือน โอ้... อนิจจา แม้อยู่ห่างสุดหล้าสุดฟ้าไกล พระคุณแม่ยิ่งใหญ่ไม่รู้ลืม อะไรจะเกิดขึ้นกับแม่ และชีวิต ลูกตาดำ ๆ อีก ๒ คน... แม่คนนี้พอทราบจากหมอ แม่หน้าเซียวเล็กน้อย ใครจะล่วงรู้ ความรักแท้อันบริสุทธิ์ ความเสีย พยายามหาลูกสะใภ้มาให้ลูกชาย ได้ว่าแม่กำลังคิดอะไรอยู่ แม่ไม่มี สละอันเปรียบปานมิได้ที่แม่มีต่อลูก จนลูกชายใจอ่อนยอมตามใจพ่อแม่ เงินที่จะรักษาหรือบำรุงอะไรได้ แต่ กำลังใจของแม่ไม่เคยท้อถอย แม่ หนีเถอะลูก ออกจากโรงพยาบาล ทำงานหนัก พระมหาโมคคัลลานะ อัคร ต่อไป หามรุ่งหามค่ำ จนวันเวลา สาวกเบื้องซ้ายของพระสัมมาสัม- ล่วงไป ๒ เดือนเศษ เพื่อน ที่ พุทธเจ้า ผู้เลิศทางด้านฤทธิ์ เหาะ ลูกสะใภ้อยู่ปรนนิบัติพ่อผัว แม่ผัวได้เพียง ๒-๓ วัน ก็ชักไม่ พอใจ “ฉันไม่สามารถอยู่กับพ่อแม่ ของเธอได้” แล้วติเตียนต่าง ๆ นานา ระยะแรกลูกชายไม่เชื่อ "อย่ามาว่า ทำงานของแม่ทราบข่าวเข้า จึงเข้า เหินเดินอากาศ ไปนรกไปสวรรค์ได้ แม่ฉันน่ะ” แต่ทว่าการคบคนพาลย่อม ไปพูดคุยด้วย “ทำไมเธอไม่ไปเที่ยว ช่วงท้ายชีวิตถูกพวกโจรที่เดียรถีย์จ้าง หรือทำอะไรตามชอบใจ ทำไมมัว มาลอบสังหาร แม้ท่านจะแสดง พาเราตกต่ำ หญิงนั้นบ่นบ่อย ๆ แต่ทํางานหนักอย่างนี้อยู่ ฤทธิ์หลบหลีกอยู่หลายครั้งก็ตาม และแกล้งสารพัดจนลูกชายแตกกับ - แม่ยิ้มที่มุมปากน้อย ๆ แล้ว สุดท้ายทราบถึงกรรมที่ตนได้กระทำ บิดามารดาถึงขนาดจะหลอกไปฆ่า ตอบว่า กับบิดามารดาในอดีต จึงมิได้หลบ ที่ชายป่า ๕๒ กั ล ย า ณ ม ต ร