ข้อความต้นฉบับในหน้า
๗. เป็นผู้ถูกกล่าวอย่าง
"พ่อครับ แม่ครับ ญาติ นั้นแล้วตรัสว่า “ภิกษุทั้งหลาย ราชการ
ของเราที่เมืองโน้นเขาอยากจะพบ โมคคัลลานะทำกรรมประมาณนี้ จึง
อยากจะเห็นหน้าพ่อและแม่ เดี่ยว ตกนรกหลายแสนปี ด้วยวิบากที่ ร้ายแรง
ผมจะพาไปน่ะ” พ่อเฒ่า แม่เฒ่า เหลือ จึงถูกทุบตีอย่างนั้นจนละเอียด
ตาบอดพยักหน้ารับ แล้วลูกชายก็ ทุกชาติ ๆ ๑๐๐ อัตภาพ, โมค ญาติ คือใครที่จะเป็นที่พึ่งที่พักพิง
พาพ่อแม่ที่งกเงินขึ้นเกวียน เดิน คัลลานะได้มรณะอย่างนี้ ก็พอสม ให้ได้ล้วนแต่มีอันเป็นไป
ทางไปพอถึงกลางป่า "พ่อ ๆ พ่อถือ แก่กรรมของตนโดยแท้
และพวก
4.ถึงความย่อยยับแห่งเครือ
ศ.
ทรัพย์สมบัติที่มีอยู่เดิม
เชือกคุมเกวียนเอาไว้ประเดี๋ยว แถวนี้ เดียรถีย์ที่ประทุษร้ายต่อบุตรของเรา เสื่อมสูญไปสิ้น เช่น ถูกคดโกง ถูก
โจรมีมาก ผมจะลงไปดูลาดเลาสัก ผู้ไม่ประทุษร้าย ก็ได้มรณะเหมาะ โจรปล้น เรือสินค้าอับปางลง ฯลฯ
หน่อย”
๑๐. ไฟไหม้ เช่น ไฟไหม้
แล้วแผนอันอุบาทว์ก็ดำเนิน บุคคลผู้ประทุษร้ายต่อบุคคลผู้ไม่ บ้าน เป็นต้น
ปล้น”
แก่กรรมของเขาเหมือนกันด้วยว่า
กรรมหนัก
ขึ้น ลูกชายได้เปลี่ยนเสียงทำเป็น ประทุษร้าย ย่อมถึงความพินาศฉิบ นี้เป็นผลกรรมทันตาเห็นใน
เสียงของพวกโจรซุ่มอยู่ "ฮ่า ๆ ๆ หายด้วยเหตุ ๑๐ ประการเป็นแท้” ปัจจุบัน และเมื่อละโลกนี้ไปแล้ว
หยุดเกวียนเดี๋ยวนี้น่ะไอ้แก่นี่คือการ
ผู้นั้นย่อมเข้าถึงนรกโดยอย่างเดียว
และด้วยเหตุที่มารดาบิดา
พ่อเฒ่าแม่เฒ่าตาบอด สัน- ผู้ใดประทุษร้ายในท่านผู้ไม่ เป็นผู้มีพระคุณอย่างสูงนี่เอง หาก
เทาด้วยความกลัว เพราะไม่รู้จะทำ ประทุษร้ายทั้งหลาย ผู้ไม่มีอาชญา ใครไปทำพลาดพลั้งกับท่านจึงมีบาป
อย่างไร แต่ว่าแม้ภัยพิบัติมาอยู่ต่อ ด้วยอาชญา ย่อมถึงฐานะ
หน้าแม้ความตายที่กำลังจะเผชิญอยู่ อย่างใดอย่างหนึ่งพลันทีเดียว คือ
แต่ในใจของพ่อแม่นั้นยังพะวงห่วงหา
แต่ลูกอยู่ไม่รู้วาย
“ลูก ๆ
...
๑๐ อย่าง
๑. มีเวทนากล้า เช่น อยู่
ดี ๆ ก็เกิดเจ็บปวด เจ็บป่วยอย่าง
หนีไปให้ไกล แสนสาหัส โดยไม่มีสาเหตุอะไร
อย่าห่วงพ่อและแม่ พ่อและแม่แก่แล้ว
มาก ดังมีหมวดธรรมที่พระสัมมา
สัมพุทธเจ้าตรัสไว้ในหัวข้อ อนัน
ตริยกรรม ๕ เป็นกรรม ๕ อย่างที่
เป็นบาปหนักที่สุด คือ
๑. มาตุฆาต ฆ่ามารดา
๒.ทรัพย์สมบัติ ที่เคยมีเคย
๒. ปิตุฆาต ฆ่าบิดา
๓. อรหันตฆาต ฆ่าพระ
อรหันต์
เจ้าจงหนีไปให้ไกล” พ่อเฒ่าแม่เฒ่า ได้ ก็เกิดเหตุขัดข้องทำให้เสื่อมไป
ตะโกนอย่างสุดเสียงจนเสียงแหบแห้ง กะทันหัน
ทำไม... ทำไม... ทำไมพ่อแม่จึงรัก
๓. ถึงความสลายแห่งสรีระ
ลูกถึงปานนี้ แต่เหตุการณ์ที่ไม่คาด เช่น ต้องพิการด้วยอุบัติเหตุ บางที พระพุทธเจ้าจนห้อพระโลหิต
คิดเกิดขึ้น โจรปลอมนั้นไม่ฟังเสียง ก็ถึงกับตายกะทันหัน
เข้าทุบตี พ่อแม่ตัวเองด้วยความ
โลหิตุปบาท ทำร้าย
๕. สังฆเภท ยังสงฆ์ให้
๔.อาพาธหนัก คือเจ็บป่วย แตกจากกัน
ดังนั้นเราจึงไม่ควรดูถูก
หน้ามืดตามัว จนตายคามือ ทิ้งศพ ด้วยโรคร้ายแรง
ไว้กลางป่านั่นเอง
พระบรมศาสดา ครั้งตรัส
บุรพกรรมของพระมหาโมคคัลลานะ พระราชา
๕. มีจิตฟุ้งซ่าน คือเป็นบ้า ดูหมิ่น กระทำผิดด้วยคำพูด ด้วย
5.ได้รับการดูหมิ่นจาก การกระทำ และแม้ด้วยใจต่อผู้มี
หรือได้รับโทษจากทาง พระคุณแม้นิดเดียว
ก ล ย า ณ ม ต ร ea