การทำอาหารที่บ้าน : หน้า 101/112

"พ่อครัวออกไปซื้อมา "เขาอยู่ที่ไหน” "กลับขึ้นไปนอนต่อข้างบน “แล้วเด็กผู้หญิงสองคนนี่ล่ะ นอนที่ไหน” “นอนข้างบนด้วยกัน เขาเป็นพี่น้องกัน” “ทั้งสามคนเลยเหรอ” "ใช่" พร้อมศรียกถุงเห็ดฟางและถุงต้นหอมขึ้น มาวางบนโต๊ะ จากนั้นก็หยิบมีดเล็ก ๆ มาสองอัน เราสองคนช่วยกันติดรากต้นหอม ปอกคราบ สีดาติดโคนเห็ดออก ไหลล้น ต่างคนต่างยกผักเป็นมัด ๆ จุ่มลงแล้วเอา ขึ้นวางบนแคร่ไม้ไผ่ ฉันถาม "ทำไมไม่แกะเชือกออก จะได้ล้างสะอาด ๆ "เสียเวลา ขึ้นทำอย่างนั้นมือฉันสองคน เน่าหมดไปนานแล้ว พี่ดูซิ นี่เล็บก็จะหลุดหมดอยู่ แล้ว” สิบนิ้วที่ทางออกให้ดูมีสภาพอย่างที่พูดจริง ๆ เล็บเป็นสีเหลืองปนน้ำตาล หดรุ่นลงมาเกือบครึ่ง คนที่ฝากปากท้องไว้กับร้านอาหาร เพื่อ ความสะดวกสบายและความอร่อย เงินที่จ่ายไป ส่วนหนึ่งเป็นการซื้อความตายให้ตัวเองแท้ ๆ แม่ถอดปลักจากหม้อหุงข้าวไฟฟ้า คนข้าว ด้วยไม้ด้ามยาวแล้วตักใส่ถุงพลาสติกเอายางยืดเส้น พี่สาวต้มหม้อน้ำชงกาแฟใบใหญ่ พ่อจัดโต๊ะ แม่หุงข้าว เด็กผู้หญิงสองคนช่วยกันยกเข่งใส่ผักเข้า เล็กรัดไว้แน่น ไปข้างใน กลิ่นกับข้าวในกระทะที่พ่อกำลังผัดฉุนไปทั่ว หันกลับมาสบตากับพร้อมศรีซึ่งมองอยู่ก่อน "เป็นอย่างนี้ทุกวันแหละกรรม ฉันเบื่อเบื่อ” "เอาไปล้างเลยนะพร้อม” ฉันยกถุงใส่เห็ด บ้าน ปรุงเสร็จแล้วพ่อก็ตักใส่จานส่งให้แม่ ผัดทั้ง จานแม่ตักใส่ถุงจนหมด เอายางรัดปากถุงเสร็จก็ยก ไปวางข้าง ๆ ถุงใส่ข้าว พร้อมศรีถือถาดใบเล็กออกมา ยกข้าว และกับสองถุงใส่ลงในถาด ยกไปตั้งไว้ที่โต๊ะตัวแรก แก้วน้ำชาสีเหลืองจัดส่งให้พ่อ “เอ้อ มาพอดี” พระภิกษุชราเดินมาหยุดที่หน้าประตู ฟางขึ้น "ล้างไม่ได้กรอม เดี๋ยวเน่าหมด มา ส่งมานี่ ใกล้ประตู ฉันจะเอาไปเก็บในตู้เย็น” พี่สาวยกถ้วยกาแฟซึ่งขงใหม่ ๆ พร้อมด้วย ๆ "เวลาจะใช้ค่อยล้างใช่ไหม" ฉันยกถุงเห็ด ฟางยื่นส่งให้เธอ "ไม่เคยเห็นเขาล้าง ฉันอ้าปากค้าง พร้อมศรีไม่เห็นเพราะกำลัง เปิดตู้เย็น “แล้วต้นหอมล่ะ ไม่ล้างเหมือนกันเหรอ” ฉันพูดประชด “ผักพวกนี้โดนน้ำจะเน่าง่าย แขวนไว้ า แห้ง อย่างนี้ใช้ได้ถึงเย็น” ฉันมองดูต้นหอมที่พร้อมศรีแขวนไว้ในตู้กระจก นึกสงสารคนกิน เข้าไปล้างมือหลังบ้าน เห็นวิธีการล้างผัก ของเด็กทั้งสองได้แต่ถอนใจ น้ำจากก๊อกเปิดใส่อ่าง "นิมนต์ก่อนครับหลวงตา” พ่อนิมนต์พระ ท่านส่งบาตรให้ลูกศิษย์ที่มาด้วย นั่งที่เก้าอี้ พ่อยกถาดกาแฟและน้ำชาถวาย ฉันทรุดตัวลงนั่งคุกเข่าไหว้ “เพื่อนของอ พร้อมเขาขอรับ” พ่อบอกท่าน เมื่อท่านวางถ้วยน้ำชาลง ลูกศิษย์ก็ส่ง บาตรคืนให้ท่าน แม่ถอดรองเท้า นั่งลง ยกถาดข้าวและกับ ชูขึ้นระดับศีรษะ ลดถาดลงแล้วหยิบถุงข้าวตาม ด้วยถุงใส่กับใส่ลงในบาตร ๙๙ ก ล ย า ณ ม ต ร