ประเพณีการเผาศพที่วัดปทุมคงคา : หน้า 89/112

จะได้ไปสู่สรวงสวรรค์ (แต่ไม่รู้สวรรค์ชั้นไหน อีนี่แขก ไม่ได้บอกนะนายจ๋า) นี่เบญจ์เชื่อมั้ย ที่อินเดียมีโรงแรมผีด้วย คนจองเพียบเลย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำคงคา ทำไมคนเต็มรู้มั้ย ก็คนแก่ก็ดี คนป่วยหนักก็ดี ที่มีฐานะ ล้วนแต่อยาก ขึ้นสวรรค์เมื่อตายแล้วทั้งนั้น ฉะนั้นจึงให้ลูกหลาน พามาเช่าโรงแรมผีนี้กันทั้งนั้น เรียกว่ามารอคอย ความตาย พอตายปั๊บลูกหลานก็เผาศพที่ริมแม่น้ำ หน้าโรงแรมนั้นเลย แต่เราไม่จองนะบอกซะก่อน คนไทยสมัยก่อนแม้จะไม่นับถือศาสนา พราหมณ์เป็นศาสนาประจำชาติ แต่ก็รับเอาความ ของศาสนา เชื่อประเพณี และพิธีการต่าง ๆ พราหมณ์ไว้ไม่น้อยทีเดียว แม้สมัยนี้ก็เถอะ ยังมีพิธี การทางศาสนาพราหมณ์ปะปนอยู่ในความเชื่อของ ๑ พระราชทาน คนไทยอยู่อีกมาก อนึ่ง เมื่อคราวที่รัชกาลที่ เพลิงพระศพสองพระพี่นางก็ดี หรืองานพระศพ พระราชโอรสธิดาที่สิ้นพระชนม์ไปก่อนก็ดี หรอ งานพระบรมศพสมเด็จกรมพระราชวังบวรมหาสุรสิง หนาท พระราชอนุชาธิราชก็ดี และแม้ครั้งรัชกาลที่ ๒ ถวายพระเพลิงพระบรมศพรัชกาลที่ 9 สมเด็จ พระบรมชนกนาถก็ดี เมื่อเก็บพระอัฐิและพระบรม อัฐิแล้ว จะอัญเชิญพระอังคารลงเรือพระที่นั่งเข้า ขบวนแห่ไปลอยที่หน้าวัดปทุมคงคาทั้งสิ้น ทำให้ ประชาชนนิยมทำตามอย่าง เลยกลายเป็นประเพณี สมัยนั้นไปว่า เมื่อเผาศพแล้วต้องนำอังคารมาลอย ที่หน้าวัดนี้ วิญญาณจะได้ไปสู่สวรรค์ เป็นไงเหตุผล ของฉันพอจะเข้าที่มั้ยกับชื่อวัด น่าแปลกอีกอย่างหนึ่งก็คือ เมื่อช้างเผือกคู่ บารมีล้มลง (แปลว่าตายนะจะไม่ใช่หกล้ม) เจ้า พนักงานจะห่อช้างเผือกด้วยผ้าขาว นำลงเรือขบวน แห่ไปถ่วงน้ำที่หน้าวัดปทุมคงคาเช่นกัน แสดงว่า ด้านในของบานประตูระเบียงที่ล้อมเขตพุทธาวาส วัดปทุมคงคา เป็นลาย แจกันดอกไม้ตั้งบนหลังเสือ สมัยก่อนแม่น้ำเจ้าพระยาช่วงนี้คงกว้างและไหลแรง พอให้อะไร ๆ ไหลลงทะเลได้ง่าย แล้วผู้คนแถววัด ปทุมคงคาลงไปยังปากแม่น้ำ คงไม่ค่อยมีหรือไม่มี เลยก็ได้ จึงไม่มีปัญหาอะไรในการลอยพระอังคารหรือ อังคารที่นี่ และยังไม่มีปัญหา Greenhouse Effect เกิดขึ้น แต่ถ้าเป็นสมัยนี้ไม่เหมาะแน่นอน เพราะ คนมาอยู่กันยุ่บยั่บเต็มไปหมด ยังมีโรงแรมริมแม่น้ำ อีกหลายแห่ง ขึ้นยังลอยอังคารหรือถ่วงซากช้างต้น ดังแต่ก่อน แม่น้ำเจ้าพระยาช่วงนี้คงตื้นเขิน แล้ว อะไรต่อมิอะไรคงลอยไปติดบันไดหน้าบ้านชาวบ้าน สมัยนี้จึงนิยมไปลอยอังคารที่ปากอ่าวทะเลไปเลย แต่เป็นฉันนะเบญจ์ช่วยฝังดินไปเลยจะดีกว่า เป็น ปุ๋ยดินไปในตัว เบญจ์คิดว่ายังไงจ๊ะ จดหมายถึงเธอทีไรยาวทุกที เห็นจะต้อง ขอจบเสียที ก็ฉันเขียนเรื่องวัดปทุมคงคาที่เธอ อยากรู้จบแล้วนี่จ๊ะ หวังว่าเบญจ์คงสบายดี แล้วรีบตอบให้ฉัน ชื่นใจบ้างนะ ทางบ้านสบายดีทุกคน คิดถึงเบญจ์เสมอ ลักขณา ศกุนะสิงห์ กั ล ย า ณ ม ต ร ๘๗