คุณค่าของป่าและต้นไม้ในพระพุทธศาสนา : หน้า 92/112

ทรงประกาศโอวาท ปาฏิโมกข์ หลักการของ พระพุทธศาสนา แก่ เหล่าพระอรหันตสาวก จำนวน ๑,๒๕๐ รูป ที่มาประชุมโดยพร้อม เพรียงกัน ก็ทรงแสดง พระธรรมนั้น ในสวน อุทยานป่าไผ่เวฬุวันมหาวิหาร เมื่อพระองค์เสด็จสู่ พระนิพพาน ทรงเลือกต้นทั้งคู่สองต้น เป็นที่เอน พระวรกาย ละจากกายเนื้อ ฝากไว้กับต้นไม้แข็งแรง ให้โอบอ้อมดูแลกายหยาบของพระองค์ - องค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงรู้ถึงคุณค่า ของป่าและต้นไม้ทุกต้น เพราะเป็นที่ซึ่งสาวกของ พระองค์และมนุษย์ทุกรูปนาม พากันมาแสวงหา ความสุขภายในใจ... ความเย็นฉ่ำของต้นไม้เปรียบ ประดุจประตูด่านแรกที่ทำหน้าที่เปิดใจ ให้รับสัมผัส ความสุขที่ชุ่มชื่นฉ่ำเย็น.... ความวิเวกของป่าเฉกพี่ เลี้ยงที่ประคับประคองใจให้เข้าใจและรู้ซึ้งถึงใจตนเอง... ความเย็นสบายที่เกิดจากร่มเงาไม้และความวิเวกของ ป่า จึงเสมือนพระหัตถ์ขององค์พระศาสดาที่ประคับ ประคองใจทุกดวงให้เข้าสู่ธรรมะภายใน ให้ได้รู้รส แห่งความสุขที่เป็นนิรันดร... วัดทุกวัดในสมัย พุทธกาลจึงเป็นวัดที่มีบรรยากาศของป่า หนาทึบ ด้วยต้นไม้ ร่มรื่นด้วยพันธุ์ไม้ดอก หรือสวยงาม สมบูรณ์ด้วยน้ำตกสาดกระเซ็น เป็นวัดในอุทยาน ป่าที่เอื้ออำนวยให้ผู้ปฏิบัติธรรมได้บรรลุถึงเป้าหมาย จากพุทธกาลจนถึงวันนี้ ต้นไม้ใหญ่น้อย ๙๐ ก ล ย า ณ ม ต ร ผลัดเปลี่ยนกันเติบโต ให้ความร่มเย็นต่อกาย ใจมนุษยชน... ต้นไม้ ทุกต้นได้รับความทนุ ถนอมรักใคร่ จากมือ ผู้ปลูกมาหลายร้อยกว่า ปีฝากเป็นมรดกให้ชน รุ่นหลังได้รู้ซึ้งถึงบุญคุณ ของพงไพรที่มีต่อพระพุทธศาสนา และการดำรงอยู่ เป็นปึกแผ่นแดนดินไทย คราใดที่พุทธศาสนิกชน พึงรำลึกถึงพระคุณขององค์พระศาสดาป่าทุกแห่งหน จะเป็นตัวแทนของพระองค์ให้ชาวพุทธทุกคนได้ ทะนุบำรุงรักษาเปรียบประดุจได้ถวายการปฏิบัติบูชา ไม้ต้นน้อยที่บรรจงปลูกเพิ่มป่า เป็นสิ่งสืบ ทอดเจตนารมณ์ให้สืบสานต่อจากบรรพบุรุษไทย สู่ คนรุ่นใหม่ได้มีแผ่นดินที่เขียวชอุ่มชุ่มชื่นใจ กายที่ แข็งแรงด้วยปราศจากมลสภาวะบ้านเมืองที่สะอาด เป็นระเบียบแทรกแซมด้วยต้นไม้เขียวและดอกไม้สี แด่องค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า สันงดงามตา ทำให้ใจสดใสด้วยความสดชื่นของร่ม พฤกษชาติ และใจที่สบายเป็นสุขด้วยร่มธรรม ขององค์พระศาสดา