พระเจ้าอโศกมหาราช : หน้า 75/112

ป 5 B ญ า นิ ย า ย พระเจ้าอโศกมหาราช โดย วศิน อินทสระ ความเดิมตอนที่แล้ว หลังจากได้เจอกับเวทิสาหญิง งามแห่งเมืองเวทิส อโศกและ ศีขรินติดตามพวกนางไป จึงได้ ทราบว่าผู้หญิงที่อโศกสนใจเป็น ธิดาเศรษฐีของเมืองนี้ เขาทั้งสอง ได้สมัครเป็นคนงานบ้านเศรษฐี อโศกเป็นคนเลี้ยงนกยูง ศีขรินเป็น คนทำสวน เพื่อจะได้มีโอกาสใกล้ชิด ศึกษาอุปนิสัยของนาง เวทีสาก็มี ความสนใจอโศกเช่นเดียวกัน 66 แผ่นทองคำในกล่องงา มื่อกลับสู่ห้องแล้ว เวทิสา ธิดาแห่งเศรษฐี - เมืองเวทิสก็เป็นอันทำอะไรให้ถูกต้องได้ จะนั่งจะยืน หรือเดินก็ไม่เป็นสุขไปเสียหมด เธอนึกถึงคำพูดของคนเลี้ยงนกยูงแล้วให้อัดอั้นตันใจ ทำไมเธอจึงทนให้คน ๆ นี้พูดจาถากถางเอาได้ตาม สบาย เรื่องการโต้ตอบจนเสียจรรยาแห่งกุลสตรีเป็น เรื่องเหลือวิสัยที่เธอจะทำได้ เธอไม่เคยและไม่เห็นดี เห็นงามที่จะทำ แต่ดูเหมือนจะมีเหตุผลอะไรเร้นลับอยู่ เธอรู้สึกเหมือนคน ๆ นี้มีอำนาจ มีลักษณะน่า เกรงขามอย่างบอกไม่ถูก เขาบอกว่าเมื่ออยู่บ้านเคย ทำสวน ไม่น่าเชื่อเลย บิดาของเธอเองด้วยซ้ำไปทั้ง ที่เป็นมหาเศรษฐีแห่งเมืองเวทิส มีคนรู้จักกันทั้งเมือง มีคนในบังคับบัญชาและข้าทาสบริวารมากหลาย ยัง มีลักษณะน่าเกรงขามน้อยกว่าชายหนุ่มเลี้ยงนกยูง คนนั้น เพื่อนเขาอีกเล่า เมื่อแน่ใจว่าลับสายตาคน ดูอ่อนน้อมต่อเขาจนผิดวิสัยของคนผู้อยู่ในฐานะเพื่อน เนื่องจากมีบูรพูปนิสัยที่เคยสร้างสมกันมาหรือ บุพเพสันนิวาสคอยกระตุ้นเตือน เวทีสาจึงมีใจจดจ่อต่อ ชายหนุ่มเลี้ยงนกยูงจนสุดจะห้ามหักได้ แต่เพราะ ความละอายประจำเพศสตรีดอก เธอจึงสงวนที่ท่า กั ล ย า ณ ม ต ร ๗๓