คุณธรรมของลูก : หน้า 59/112

เข้าด้วยกัน ส่งผลให้ต้นไม้เบิกบาน พระคุณพ่อแม่บ่าว ๆ ไปเท่านั้น กาง ถึงกับกู้หนี้ยืมสินคนอื่นมาช่วย เรื่อง ร่าเริงผลิดอกออกใบแจ่มใสขึ้นอีก คุณของพ่อแม่ดูได้จากอุป- เหล่านี้ต้องคิดดูด้วยเหตุผล อย่าสัก วาระหนึ่ง เราไม่อยากให้ท่านอายุยืน การะ คือประโยชน์ที่ท่านทำแก่เรา แต่คิดด้วยอารมณ์เท่านั้น หรือ ไม่อยากให้ท่านเป็นมิ่งขวัญ มีอะไรบ้างที่แตกต่างจากคนอื่น ตา 4 ตาม พิจารณาให้เห็นคุณของพ่อแม่ด้วย ร่มโพธิ์ร่มไทรต่อไปหรือ รีบเถิด รีบ ธรรมดาของคนทั่วไป เมื่อจะอุปการะ ใจอย่างนี้แหละเรียกว่า "กตัญญู” ไปกราบท่าน ท่านจะไม่ลืมภาพ ใครเขาต้องเห็นทางได้ เช่น เห็นแก่ เป็นคุณธรรมเบื้องต้นของผู้เป็นลูก ประวัติศาสตร์นี้ไปตลอดชีวิต และ หลักทรัพย์ หรือดูนิสัยใจคอ ต่อเมื่อ ยิ่งพิจารณาเห็นคุณท่านมากเท่าไร พร้อมที่จะหลับตาลาโลกนี้ไปอย่างมี แน่ใจแล้วว่า อุปการะคุณของเขา แสดงว่าใจของเราเริ่มใสและสว่างขึ้น จะไม่สูญเปล่า จึงลงมือช่วยเหลือ มากเท่านั้น ความสุข คุณธรรมของลูก ดวงตาบอดไม่เห็นแสง ดวงใจบอดไม่เห็นคุณ กราบแม่ด้วยหทัย ขาบซึ้งใจในพระคุณ ดวงตาบอดไม่รู้ทาง ซึมซาบอาบไออุ่น แซ่ซ้องคุณล้นฟ้าดิน ดวงใจบอดไม่รู้คุณ ดวงตาบอดไม่แทนครับ กราบลงแทบเบื้องบาท ขอจงปราศโรคภัยสิ้น ดวงใจบอดไม่แทนคุณ รักมั่นยิ่งชีวิน ขอพุทธชินอำนวยชัย เมื่อพ่อแม่มีพระคุณมากมาย ปานนี้ ลูกจึงควรมีคุณธรรมต่อท่าน คุณธรรมของลูกเริ่มที่รู้จักคุณพ่อแม่ แต่ที่พ่อแม่อุปการะเรานั้นเป็นการ ๒. กตเวที หมายถึง การ ที่ต้องทำ ๒ ประการ คือ คือรู้ว่าท่านดีต่อเราอย่างไร สูงขึ้น อุปการะโดยบริสุทธิ์ใจจริง ๆ ไม่ได้ ทดแทนพระคุณของท่าน ซึ่งมีงาน ไปอีกคือตอบแทนคุณท่าน ในทาง มองถึงหลักประกันใด ๆ เลย เราเอง ศาสนาพระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัส ก็เกิดมาตัวเปล่าไม่มีหลักทรัพย์แม้ บรรยาย คุณธรรมของลูกไว้อย่าง แต่เข็มเล่มเดียวยังไม่รู้เสียด้วยซ้ำว่า สั้น ๆ แต่จับความไว้ได้อย่างครบ อวัยวะร่างกายจะใช้การได้ครบถ้วน ๑) ประกาศคุณท่าน ๒) ตอบแทนคุณท่าน Q. การประกาศคุณท่าน ถ้วน คือคำว่า “กตัญญู กตเวที” หรือไม่ ยิ่งนิสัยใจคอแล้วยิ่งรู้ไม่ได้ หมายถึง การทำให้ผู้อื่นรู้ว่า พ่อแม่ คุณค่าและศักดิ์ศรีของความเป็นลูก เอาทีเดียว โตขึ้นจะเป็นอย่างไร จะ มีคุณแก่เราอย่างไรบ้าง มากน้อย รวมอยู่ใน ๒ คำนี้ เป็นคนอกตัญญูหรือไม่ไม่รู้ทั้งนั้น เพียงใด เรื่องนี้มีคนคิดทำอยู่มาก ๑. กตัญญู หมายถึงเห็น หนังสือสัญญาการรับปากสักคำเดียว เหมือนกัน แต่ส่วนมากไปทำตอน คุณท่าน คือเห็นด้วยใจ ด้วยปัญญา ระหว่างเรากับท่านก็ไม่มี แต่ทั้ง ๆ งานศพ คือเขียนประวัติสรรเสริญ ว่าท่านเป็นผู้มีพระคุณต่อเราอย่าง ที่ไม่มี ท่านทั้งสองก็ได้โถมตัวเข้า คุณพ่อแม่ในหนังสือแจก การกระทำ แท้จริง ไม่ใช่สักแต่ว่าปากท่อง ช่วยเหลือเราจนสุดชีวิต ที่ยากจนก็ เช่นนี้ก็ถูก แต่ถูกเพียงเปลือกนอก ก ล ย า ณ ม ต ร ๕๗