พฤกษชาติร่มธรรม : หน้า 90/112

เรื่องน่าอ่าน ใจใส ใจสบาย ตอน "พฤกษชาติร่มธรรม" โดย วิรงรอง จันวินิจ ดินดำพรม ชื้น ด้วยละอองน้ำที่ ขังค้างบนพื้นใบ ลมพัด สะบัดไหวกระเซ็นซ่าน ลงสู่ดิน ใบไม้เขียว ทอดใบเรียง สอดสาย ใยต่อก้านใบก้านงอก จากกิ่งก้านที่แตกแยก จากลำต้น ต้นไม้งามโอบอ้อมมิรู้โอบสูงสง่าตระการตา ทอดยอดลิ่วสู่ฟ้าไกล แผ่กิ่งก้านและใบสร้างร่มเงา ครอบคลุมดินด้วยร่มเงา เป็นร่มรักพักพึ่งพิง รากแก้ว เฝ้าพยุงดินให้เอมอิ่มด้วยสายน้ำ ไอเย็นจากดินน้ำ ลอยผ่านร่มใบไม้หนาสู่ท้องฟ้าสีคราม เป็นเมฆและ หมอกน้อยล่องลอยไป เมฆน้อยลอยประคองกลั่น ตัวเองเป็นน้ำใสไหลหยาดเย็นลงสู่ดินหินรูปสวย รวม ร่วมพุ่งกระจาย กลายเป็นต้นน้ำและลำธาร หล่อ เลี้ยงชีวิต และพฤกษชาตินานาพันธุ์ น้ำใสไพรสวย ด้วยไม้น้อยที่ชูช่อดอกสีสัน จัดจ้างดงามตา คลี่บานอยู่บนต้นอ่อนที่เลื้อยรอบ ไพร พันต้นไม้ใหญ่ บางต้น ทอดยอดระย้าอ่อนช้อย เหนือโขดดินหินน้ำไหล สีดอกแดงสดใสรับด้วย ใบเขียวใสสดสร้าง สรรค์ป่าพนาสัณฑ์ให้ งดงามด้วยศิลปกรรม ของธรรมชาติแห่งดง ธรรมชาติให้พฤกษาหลายหลากพันธุ์ สร้าง สรรค์แดนดินเป็นป่าไพรให้กำเนิดต้นไม้ลำต้นใหญ่ เรียงรายสอดกิ่งก้านใบเขียว ทึบหนาเป็นบ้านที่ พักพิง ของสัตว์น้อยใหญ่ ให้ชีวิตได้ดำเนินอยู่อย่าง สงบสุข ปลอดภัย มีอิสรภาพที่จะโลดเล่นเริงร่า ในป่ากว้าง ป่าดิบแดนดิน จึงเป็นเสมือนขุมทรัพยากรของ สัตว์และมนุษยชาติทุกเผ่าพันธุ์ ด้วยเป็นแหล่งแบ่งปัน เกื้อหนุน ดำรงเลี้ยงชีวิต ได้สืบทอดแพร่เผ่าเหล่า พันธุ์ และค้ำจุนโลกให้มีชีวิตอยู่ด้วยแสงใสสดเขียว ๕๘ กั ล ย า ณ ม ต ร