การหลุดพ้นจากการเป็นทาส : หน้า 15/112

ทาสเขาหมดทั้งชาติ เอาตัวรอดไม่ได้ ที่เรียกว่า ตัณหา ทาโส อภานิสิ นั่นไม่ผิดละ ไม่ได้คลาดเคลื่อน เลยทีเดียว เพราะอะไร เพราะไม่รู้ ฉากหลัง ก็เป็นบ่าวเป็นทาสเขาไป ถ้ารู้ฉากหลัง บังคับฉากหลังได้ละก็ ก็เลิกเป็นบ่าวเป็นทาสเขา ก็เป็น เจ้าเป็นนายเขาบ้างนี่เป็นตัวสำคัญนะ ให้เข้าใจทีเดียว ให้เข้าใจให้แน่ที่เดียว เมื่อเข้าใจแน่แล้วละก็ เรา จะต้องเริ่มต้นเสียแต่ชาตินี้ทีเดียว เราจะรอไว้ไม่ได้ ถ้าว่าชาตินี้ยังไม่ รู้ฉากหลังยังไม่พบฉากหลัง เราจะ ต้องยอมตาย ถ้าเข้าถึงฉากหลังไม่ได้ ฉากหลังเป็นตัวสำคัญ จะทำสิ่งหนึ่ง สิ่งใดในสากลโลกทั้งสิ้น จะทำงาน ใหญ่งานโตงานย่อยสักเท่าหนึ่งเท่าใด ให้ระวังให้รอบตัวทีเดียว ระวังให้ รอบตัว ฉากหน้าฉากหลังเหล่านี้ ระวังให้รอบตัวทีเดียว ถ้าว่าทันฉาก หน้าฉากหลังได้เหล่านี้ละก็ การงาน เหล่านั้นจะสําเร็จทุกสิ่งทุกประการ แต่ว่าให้ทันฉากหน้าฉากหลังให้ดีนะ ถ้าทันไม่ดีแล้วละก็ ประเดี๋ยวก็ไป งอเอาที่ใดที่หนึ่ง เพราะไม่เท่าทันเขา จะไปโทษเขาไม่ได้ เราไม่ทันเขา เหตุนี้แหละ เราอุตส่าห์ เริ่มต้นให้ทาน ให้บริสุทธิ์ในใจ ให้ เบิกบานทีเดียว จะได้เกิดปัญญา เฉลียวฉลาดขึ้น ขั้นที่สอง ประคอง เราจะต้องยอมตาย ต้องเข้าถึงฉาก ทีเดียว ไม่ให้มีฉากหลังต่อไป นั่น หลังให้ได้ อ้ายที่ปกครองเราลับ ๆ นี่ใช้ แน่ะ เราจะเอาตัวรอดได้แล้ว ถ้า เราลับ ๆ อยู่ เราไม่รู้เลย พระสมณ ไปไม่ถึงขนาดนั้น เรามาพบพุทธ ใจของเราเจตนาของเราให้อยู่ในศีล โคดมบรมครูเอง พอไปเห็นกาย ศาสนาคราวนี้ก็เสียคราวเหมือนกัน ศีลแล้วด้วยเจตนา เจตนาห์ ภิกฺขเว มนุษย์ละเอียดเข้าเท่านั้น ทรงรับสั่ง เอาตัวรอดไม่ได้ ทำไมเอาตัวรอด สีล เจตนาบริสุทธิ์ในองค์ทั้งห้า หรือ แล้วเรานี่เวียนว่ายตายเกิดไม่รู้จักจบนี้ ไม่ได้ล่ะ ก็ไปไม่ตลอดฉากหลังนี้ ทั้งแปด ทั้งสิบ เจตนาบริสุทธิ์ใน เพราะท่านนี่เองใช้เราเวียนว่ายตาย จะเอาตัวรอดได้อย่างไร มันก็ยัง ปาณาติบาต อทินนาทาน กาเม เกิดไม่รู้จักจบ เมื่อไปพบชั้นหนึ่งแล้ว เป็นบ่าวเป็นทาสเขาอยู่นั่น ไปพบจนกระทั่งถึงอ้ายตัวสร้าง บ้าง มุสา สุรา เหล่านี้ หรือเจตนาบริสุทธิ์ ในแปด หรือเจตนาบริสุทธิ์ในสิบ ก็ แล้วแต่จะบริสุทธิ์แค่ไหน รักษา ความบริสุทธิ์ของกาย วาจา ใจ ให้ มั่นไว้อย่าให้คลาดเคลื่อน แล้วแก้ ไขใจให้ใส แก้ไขใจให้ใส เราจะได้ เห็นฉากหลังชัดหนักขึ้นทุกทีไป เมื่อ เมื่อเป็นเช่นนั้นแล้ว เราจะ สร้างเรือน กามตัณหา ภวตัณหา ต้องคาดคั้นทีเดียว จะต้องคาดคั้น วิภวตัณหา สร้างบ้านสร้างเรือน ที่เดียว ต้องไต่เข้าไปที่เดียว เป็น สร้างกายท่านไม่มีจบ นั่น ไปพบ กาย ๆ เข้าไป อย่าเข้าใจว่าที่เขา เรื่องนั้นก็ยิ่งคำนึงยกใหญ่ทีเดียว ถึง ใช้ให้ทำชั่วด้วยกาย ด้วยวาจา ด้วยใจ ได้ทำลายล้างกามตัณหา ภวตัณหา เขากระซิบให้ทำอย่างนั้น เขากระซิบ วิภวตัณหา เสีย ออกไปจากไตรภพไป ให้ทำอย่างนี้น่ะ อ้ายนั่นก็เป็นบ่าว ให้ทาน ประพฤติความบริสุทธิ์เป็น หลบออกจากไตรภพไป กามตัณหา เป็นทาสเขา เขาจึงใช้ได้ตามชอบ ศีลรักษาใจให้ใสเป็นปัญญา เนืองนิจ ภวตัณหา วิภวตัณหา ทำอะไร ใจ ให้ทำผิดวินัยเสียป่นปี้ ให้เหลว อัตราทั้งวันทั้งคืน เว้นไว้แต่หลับ ท่านไม่ได้ แต่ว่าทำไม่ได้ขั้นหยาบ ๆ ไหลป่นปี้ ให้กลายเป็นคนเลวคน ถ้าตื่นละก็เป็นอย่างนั้นอยู่เสมอไป ขั้นละเอียดนั้นอยู่ในปกครองเขา เปวไป นี่เพราะอะไรล่ะ เพราะ จะเป็นอะไรก็เป็นไป แล้วก็มุ่งหมาย ฉากหลังโน่น ฉากหลังใหญ่โตโน่น อ้ายฉากหลังมันบังคับ เขาไม่ได้ จะไปในที่สุดฉากหลังให้ได้ ถ้าไม่ ยังบังคับอยู่ เรานี่จะไปให้พ้น ให้ แกล้งหรอก ฉากหลังมันบังคับ ไม่ สุดก็ต้องตายเถอะชาติหนึ่ง ไม่ยอม เลยฉากหลังที่บังคับอยู่ มากน้อย รู้เท่าทันฉากหลัง ฉากหลังบังคับ กันเด็ดขาดเชียว ไม่ยอมละที่จะ เท่าไร เราจะไปให้เลยเขาให้หมด เสียหายป่นปี้ เหตุนี้แหละให้ระวัง เลิกไป เป็นไม่เอา ใครจะชวนให้ กั ล ย า ณ ม ต ร ๑๓