การนอนค้างที่บ้านเพื่อน : หน้า 100/112

(ต่อจากฉบับที่แล้ว) C° หัวเอา” นนี้ฉันไปนอนค้างที่บ้านกับพร้อมศรีตาม 1 ห้องนี้จัดว่าเป็นห้องเอนกประสงค์สำหรับ ที่เธอขอร้อง เธออยากมาค้างที่บ้าน เพื่ออ่านหนังสือกับฉัน แต่เกรงว่า ทางบ้านจะไม่อนุญาต "ถ้าพ่อกับแม่ได้รู้จักเธอ ฉันคงพูดง่ายขึ้น” "แน่ใจนะพร้อม ฉันจะไม่ถูกตะหลิวเคาะ “รับรองน่ากรอม “รับรองว่าต้องโดนแหง ๆ ใช่ไหม” "ปลอดภัยจริง ๆ น่า ฉันไหว้เธอก็ได้” เธอท่าอย่างที่พูดจริง ๆ "ถ้าฉันอายุสั้น ฉันจะไม่โทษเธอ” ผีอยู่ด้วย” "ดี ฉันยิ่งกลัว ฉันขออนุญาต คุณพ่อกับคุณแม่ไว้ล่วง หน้า ยิ่งวันจะไปจึงขอ อนุญาตซ้ำอีกครั้งหนึ่ง ซึ่งท่านไม่ขัดข้อง "คุณพ่อกับคุณ แม่ของเธอท่านน่ารักจัง นะกรอม มีเวลาให้ลูก ๆ ฉันอยากให้พ่อกับแม่เป็นอย่างนี้บ้างจังเลย” คำชมนั้นก่อให้เกิดความภูมิใจ และเต็มใจ ที่จะช่วยตามที่เธอขอร้อง บ้านของพร้อมศรีเป็นร้านอาหาร เป็นตึก สี่ชั้นสองคูหา ชั้นหนึ่งกับชั้นสองตั้งโต๊ะขายอาหาร ชั้นสามเป็นห้องนอนของครอบครัว ชั้นสี่เป็น ห้องนอนของลูกจ้าง พร้อมศรีพาฉันเข้าไปไหว้พ่อกับแม่ซึ่งนั่งอยู่ ตรงเคาน์เตอร์ จากนั้นก็พาฉันขึ้นไปข้างบน ทั้งครอบครัว ตู้เสื้อผ้าใบใหญ่สองใบใช้กันส่วนที่ พร้อมศรีนอนกับพี่สาว ด้านหลังของตู้เป็นที่นอนของ พ่อกับแม่ ซึ่งมีเพียงเสื่อหมอนและผ้าห่ม พัดลม วางอยู่บนโต๊ะ มีสมุดบัญชีสองสามเล่มวางอยู่ข้าง ๆ ด้านที่ถูกแบ่งให้พร้อมศรีกับพี่สาว ส่วน ประกอบเหมือนกัน แตกต่างเพียงนิดเดียวคือมี โทรทัศน์ขนาด ๙ นิ้วตั้งอยู่บนโต๊ะ “ทำไมไม่เปิดทีวีล่ะกรอม” ฉันสะดุ้ง พร้อมศรี เปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดนอนแบบกางเกงขายาวเสื้อแขนสั้น เธอดึงผ้าขนหนูที่คล้องคออยู่ไปตากที่ราวใกล้ ๆ หน้าต่าง น้ำบ้าง” “ฉันอยากอาบ “เอาสิ” เกือบเที่ยงคืน พ่อกับแม่และพี่สาวจึงขึ้น มาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า เข้านอน หัวถึงหมอน ทุกคนก็หลับสนิท "เป็นอย่างนี้ทุก วันแหละกรอม” แล้ว พร้อมศรีก็ปิดไฟ จูงแขน ฉันไปนอนตรงที่จัดเตรียม ไว้ใกล้ ๆ กับที่นอนของพี่สาว ฉันกราบลงบนหมอน สวดมนต์อย่างที่ เคยสวด แต่ไม่ออกเสียง ล้มตัวลงนอนฉันก็คิด ดำรงชีวิตของแต่ละคนตามที่เห็น พ่อกรนเสียงดัง สม่ำเสมอ เปรียบเทียบการ แม่กรนแผ่วเบา เป็นครั้งคราว ความสุขอยู่ที่ความพอใจ ฉันสรุป ทุกคนตื่นแต่เช้ามืด ฉันลงไปข้างล่าง พร้อมกับพร้อมศรี ระหว่างเธออาบน้ำ ฉันกวาดสายตาไป รอบ ๆ มีเข่งใส่ผักสดวางอยู่กลางบ้านสองใบ ใคร เอาผักมาส่งแต่เช้าล่ะพร้อม” ก ล ย า ณ ม ต ร ๙๘