ศรัทธาในภาคปริยัติและปฏิบัติ : หน้า 18/132

หมดทั้งสากลโลก หมดในธาตุธรรม ที่จะเป็นใหญ่กว่า ธรรมกายนี้ไม่มี ให้แน่นอนเสียในใจอย่างนี้ มั่นคงลงไป อย่างนั้น ไม่ง่อนแง่นไม่คลอนแคลน จริงลงไปอย่างนั้น แล้วใจต้องนิ่งอย่าลืมศูนย์กลางดวงธรรมที่ทำให้เป็น ธรรมกายทีเดียว ค่ำมืดดึกดื่นเที่ยงคืนไม่ลุก ลืมตาก็แจ่มอยู่กับ ธรรมกายนั่น เมื่อนอนหลับเข้าก็แล้วไป เข้าที่ไป จนกระทั่งหลับอยู่กับธรรมกายตื่นขึ้นก็ติดอยู่กับดวง ธรรมที่ทำให้เป็นธรรมกายนั้นแจ่มจ้าอยู่เสมอ นี่แหละ เจอแล้วซึ่งพระตถาคตเจ้า นั่นตัวพระตถาคตเจ้าทีเดียว เมื่อเชื่อลงไปเช่นนี้เรียกว่าไม่กลับกลอก ขยายความ C). ศรัทธาในภาคปริยัติ คือ อะไร โดยทั่วไป ศรัทธา แปลว่า ความเชื่ออย่างมีเหตุผล ซึ่งถ้าอธิบายเพียงเท่านี้ ย่อมไม่สามารถมองเห็น หลักการที่จะน่ามาวินิจฉัยว่า สิ่งที่เราให้เหตุผลตัวเอง จนกระทั่งเราศรัทธาหรือเชื่อนั้น ถูกต้องจริง ดีจริง และ เป็นประโยชน์จริงต่อตัวเองหรือไม่ เพราะโดยมากเรา มักจะให้เหตุผลตัวเองไปตามความพอใจ ถูกใจ ชอบใจ เป็นหลัก ซึ่งก็มักจะถูกบ้าง ผิดบ้างและไม่เป็นประโยชน์ อย่างแท้จริง ถ้าไม่กลับกลอกต้องทำสูงหนักขึ้นไป เชื่อในพระตถาคตเจ้า ปฏิบัติธรรมกันมา ทำให้พอมองออก ด้วยประสบการณ์ที่เราเข้าวัด ไม่กลับกลอก แต่ตอนต้น แต่ว่ายังเป็น เชื่อในธรรมกายลงไปแค่ ว่าศรัทธาของคนเรานั้นจะเกิดขึ้นต่อเมื่อ โคตรภูบุคคลยังกลับกลอกอยู่ ให้ ชีวิต แน่นแค่ชีวิตแม้จะ เขาได้ข้อคิดจากการอ่านหรือฟัง เข้าถึงพระโสดาเสียจึงจะไม่กลับกลอก ตายเสียก็ตายไปเถอะ ที่ พระธรรมคำสอนพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เข้าถึงพระโสดาก็ใกล้กับโคตรภู เข้าถึง เป็นผลให้เกิดความรู้ว่า อะไรถูก-ผิด, พระสกทาคาเสียนั่นถึงจะแน่นแฟ้นขึ้น จะไม่ให้เชื่อธรรมกายละ อะไรดี-ชั่ว, อะไรบุญ-บาป, อะไรควรทำ ถึงพระสกทาคาแล้วก็ยังมีกามราคะ ก็เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด ไม่ควรทำ แต่ถ้าไม่นำไปปฏิบัติตาม พยาบาทอย่างละเอียดหมดไปแต่ว่ายัง ฆ่าเสียก็ยอม ไม่ถึงวิราคธาตุวิราคธรรมได้ ให้ อุตส่าห์พยายามทำให้สูงขึ้นไปกว่านั้นละรูปราคะอรูปราคะ มานะ อุทธัจจะ อวิชชาให้ได้ ให้เข้าถึงพระอรหันต์เสียที เดียว เข้าถึงพระอรหันต์แล้ว อินทขีลูปโม ดุจดังว่าเสา เขื่อนปักเขื่อนไว้ ลมพัดมาแต่ทิศทั้งสี่ทั้งแปดไม่เขยื้อน ตั้งมั่นทีเดียว อจลสทฺธา ไม่กลับกลอกแน่นอนทีเดียว ถ้า แม้ว่าปุถุชนหญิงก็ดี ชายก็ดี ทำใจแน่ได้ขนาดนั้นละก็ แปลว่านับถือศาสนาเป็นเบอร์หนึ่ง ไม่มีสองมาเทียมละ แน่นขนาดนั้น แน่นแค่ไหนแน่นไปจริงๆ เชื่อในพระ ตถาคตเจ้า เชื่อในธรรมกายลงไปแค่ชีวิต แน่นแค่ชีวิต แม้จะตายเสียก็ตายไปเถอะ ที่จะไม่ให้เชื่อธรรมกายละก็ เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด ฆ่าเสียก็ยอม ตายก็ตายไป ให้เชื่อ กันจริงลงไปอย่างนี้ อย่างนี้ได้ชื่อว่า ตั้งมั่นด้วยดีแล้วใน พระตถาคตเจ้า นี้เป็นข้อต้น อย่างจริงจัง คุณธรรมความดีต่างๆ ก็ ยังจะไม่เกิดขึ้นในตัว และยังไม่สามารถ จะหมดกิเลสตามพระองค์ไปได้ เพราะฉะนั้น ศรัทธาในภาคปริยัติ คือ ความเชื่อ ในการตรัสรู้ธรรมของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า จนเกิดแรง บันดาลใจจะลงมือปฏิบัติตามที่พระองค์ทรงสอน ๒. ศรัทธาในภาคปฏิบัติ คือ อะไร ย่อมแน่นอนว่า ถ้าเมื่อใดที่เราเชื่อในเหตุผลของ พระธรรมคำสอน และตั้งใจลงมือปฏิบัติตามด้วยความ เลื่อมใสในพระสัมมาสัมพุทธเจ้าด้วยแล้ว จึงเรียกว่า เขาเป็นผู้มีศรัทธาในภาคปฏิบัติ เพราะนอกจากมีความ รู้เรื่องดีชั่วแล้ว ก็ตัดสินใจลงมือประพฤติปฏิบัติให้ คุณธรรมความดีเกิดขึ้นในตัว แต่ทว่าศรัทธาใน ภาคปฏิบัติระดับนี้ ถ้าขาดความต่อเนื่องในการปฏิบัติ และยังไม่ได้ลงมือนั่งสมาธิบำเพ็ญเพียรทางจิตอย่าง กัลยาณมิตร ๑๖ มิถุนายน ๒๕๕๒