การทำใจให้ผ่องใสและการนั่งสมาธิ : หน้า 107/132

เศร้าหมองแล้วถึงมีปัญญามันก็ไม่อยู่ ในภาวะที่สามารถใช้ปัญญาได้เต็มที่ ดังนั้น ต้องรักษาใจให้ผ่องใสแล้วจึงจะ แก้ไขได้ ตอนนี้เวลานึกถึงช่วงนั้น ลูก จะเรียกว่า ช่วงเสียใจโอเว่อร์ค่ะ เมื่อวันที่ ๒๒ เม.ย. ที่ผ่านมา ภาพพระภิกษุสามเณรจำนวนเป็น เรือนแสน ทำให้ลูกปิติมาก เป็นภาพ งดงามที่ประทับใจ และดีใจที่ได้ทำบุญ กองบุญธรรมะคุ้มครองโลก ลูกอยาก จะเห็นพระพุทธศาสนาเจริญรุ่งเรืองยิ่งๆ ขึ้นไป และพระธรรมคำสั่งสอนขององค์สมเด็จพระ สัมมาสัมพุทธเจ้าแผ่ขยายเข้าไปในใจคนทั่วโลก วันนั้น จะเป็นวันที่คนทั้งหลายมีที่พึ่งอันประเสริฐ ซึ่งจะเป็นวัน ที่ดีที่สุดเลยนะคะ ช่วงนี้ ลูกนึกถึงธรรมะมากขึ้น เวลาที่ใจไม่นึก อะไร ใจจะเป็นสมาธิไปเอง และนึกถึงองค์พระมากขึ้น กำลังทำใจสบายๆ ค่ะ เวลานั่ง ถ้าตั้งใจจนไม่เป็นธรรมชาติ ใจจะไม่เป็นสมาธิ แต่ถ้าปล่อยสบายไปก็จะไม่ได้อะไร เวลาที่นั่งแล้วใจสบาย เป็นสมาธิ เป็นช่วงที่ลูกไม่ได้ ทำใจอย่างไร นั่งปล่อยใจเฉยๆ ซึ่งไม่ได้อยู่ในช่วงที่ ตั้งใจหรือไม่ตั้งใจนั่งสมาธิ เรื่องนั่งสมาธิจะได้ผลหรือไม่ ได้ผลต้องนั่งเอาน่ะค่ะ จะพูดก็ยาก ต้องนั่งไปเรื่อยๆ ถึง จะทราบว่าวางใจอย่างไรจึงจะพอดี ลูกพยายามจะทำให้ ดี และไม่ให้ตั้งใจมากด้วย จะได้ไม่กังวล มีพี่คนหนึ่ง เล่าไว้ในตอนต้นบอกลูกว่า เรามี โอกาสแล้วทำให้เต็มที่เมื่อถึงวันหนึ่ง เราจะได้ไม่เสียดาย ลูกนึกถึงคำพูดที่ว่า เมื่อเราทำสิ่งที่มีประโยชน์แล้วจะมีความ สุข การนึกและทำสิ่งที่มีประโยชน์ และ มีคุณค่าเป็นการกระทําของผู้มีปัญญา เราจึงไม่ควรปล่อยใจให้ติดเรื่องไร้สาระ นั่งสมาธิมากๆ สอนตัวเองทุกวัน ให้ เราโตขึ้นทุกๆ วัน ฟังแล้วลูกชอบมาก และนึกถึงอยู่บ่อยๆ ทำให้อยากทำ ทุกสิ่งทุกอย่างให้ดีและทําให้ใจสบาย เมื่อนึกถึงความปรารถนาดีของคนพูดด้วยค่ะ ตอนนี้ลูกอยากปรับให้ตัวเองคิดทุกสิ่งทุกเรื่อง ด้วยสติ ไม่คิดด้วยอารมณ์ หากเราคิดด้วยสติ เรื่องที่คิด จะไม่เปลี่ยนแปลงหรือเปลี่ยนน้อย และพยายามทำด้วย ความรอบคอบเพื่อให้เกิดความผิดพลาดน้อยที่สุดบางครั้ง สิ่งเล็กๆ น้อยๆ ที่ทำมันมีความหมายนะคะ อาจจะต่อ ตัวเราและคนอื่นด้วย เป็นไปในทางที่ดีหรือไม่ดีก็ได้ เพราะฉะนั้น ต้องพยายามทำแต่สิ่งที่ดี แม้จะเป็นสิ่ง เล็กน้อยก็ควรทำ อย่างเช่น การทำบุญแม้เพียงเล็กน้อย ก็ไม่ควรดูถูก นี่ลูกจำมาจากพุทธพจน์นะคะ แต่คงยก ข้อความมาไม่ตรงเป๊ะหรอกค่ะ เพราะอ่านนานแล้ว เหมือนกัน เช่นเดียวกับการทำบาป ทำบาปเล็กน้อย แต่ส่งผลให้เราทุกข์ทรมานได้เช่นกัน เราจึงไม่ควร ทำบาปเลย ฉบับนี้ลูกเขียนมายาว ขอให้ทนๆ อ่านไป เคยถามลูกว่า รู้สึกว่าตัวเองมีบุญไหมคะ ได้นั่งสมาธิ ให้จบนะคะ ขอให้คุณแม่มีความสุขค่ะ อย่างเดียว ฟังแล้วรู้สึกว่าตัวเองโชคดีที่ได้มีโอกาสนั่ง และพยายามย้ำกับตัวเองให้ตระหนักถึงความมีบุญนี้ ว่า เป็นช่วงเวลาที่มีค่ามาก จะนึกไปทีละวันค่ะ พี่คนที่ลูก ด้วยความเคารพยิ่ง จากลูก ทำชีวิตในแต่ละวันที่ผ่านไปให้ได้ประโยชน์ต่อตนเอง และหมู่คณะให้มากที่สุด ด้วยการ ทำความดีให้ได้เต็มที่ ความดีที่ว่าก็คือ การสั่งสมปัญญาบารมีให้กับตัวเองด้วยการฝึกใจให้หยุดนิ่ง และทำบุญสร้างบารมีด้วยการช่วยกันสร้างมหาธรรมกายเจดีย์ ซึ่งเป็นประโยชน์ต่อมหาชนรุ่น เราและรุ่นต่อไปข้างหน้าได้ใช้เป็นสถานที่กลั่นจิตกลั่นใจให้เข้าถึงธรรม กัลยาณมิตร ๑๐๕ มิถุนายน ๒๕๕๒