การสอนและการเรียนรู้จากพ่อ : หน้า 72/132

บุญคุณ รู้แล้วล่ะก็...อย่ามัวรั้งรอ.....ท งรอ...ทดแทน เสียงเพลงแผ่วๆ แว่วเข้ามากระ ทบโสตความรู้สึก อากาศยามเช้าเย็น เหลือเกิน ฉันมองดูต้นไม้เขียวๆ ที่มี หยาดน้ำค้างเกาะอยู่ ธรรมชาติโดยรอบ... เริ่มต้นเช้าวันใหม่ ด้วยการทำหน้าที่ของ Setersine คุณศุภลักษณ์ มั่นค ตนเองอย่างสมบูรณ์ ลมพัดมาเบาๆ เสียง นกร้อง ก้องกังวานอย่างมีความสุข ฉันเดิน สูดอากาศบริสุทธิ์ไปเรื่อยๆ บอกกับตัวเองว่า พ่อบอกเสมอว่า สักวันหนึ่ง ฉันจะ ฉันมีความสุขเหลือเกิน แล้วภาพของใคร คนหนึ่ง ก็แจ่มกระจ่างขึ้นในใจของฉัน โตเป็นผู้ใหญ่ บุคคลพิเศษที่แตกต่างจากคนอื่น พ่อของ และเป็นผู้ใหญ่ที่ แล้วก็สอนทำการบ้าน สอนภาษาอังกฤษ ที่คุณครูยังไม่สอน ฉันสนุกมาก ที่ได้เรียน รู้สิ่งใหม่ๆ จากพ่อและแม่ของฉัน แล้วฉัน ก็พบว่าต้นกล้าของความเพียร และรักที่จะ ศึกษาเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ ความกล้าคิดกล้า แสดงออก เกิดขึ้นในใจของฉัน โดยผู้มี พระคุณทั้งสองนี้เองเป็นผู้รดน้ำ พรวนดิน ดูแลเอาใจใส่ อย่างไม่เคยเบื่อหน่าย พ่อสอนให้อดทน และมีบทฝึกของ ความอดทนมาให้ฉันเสมอ บางครั้งที่เด็กตัว เล็กๆ อย่างฉันถูกขัดใจอย่างแรง และ ร้องไห้โฮออกมาเสียงดัง ใครก็เข้าหน้าไม่ติด แต่พ่อของฉันก็เดินเข้ามาอย่างสงบ แล้ว ฉันเอง เป็นคนดี ฉันยิ้ม พาฉันเดินออกไป พ่อบอกว่า ลูกคนเก่ง ภาพชีวิตในวัยเด็ก ดเกิดขึ้นมา แล้วยืดอกรับ ลูกของพ่อจะต้องเข้มแข็ง อดทนและแกร่ง ฉันจะรอวันนั้น ฉันจำได้ว่าตอนเด็กๆ ฉันไม่ได้รู้จักใคร มากมายนอกไปจากเพื่อนๆ ที่โรงเรียน คุณ ลุงข้างบ้าน และพ่อกับแม่ของฉัน พอโรงเรียนเลิก คุณ ครูจะให้พวกเราทุกคนมานั่งรวมกันเพื่อรอผู้ปกครองมารับ ฉันก็จะนั่งเล่นกับเพื่อนๆ ตาก็ชะเง้อมองดูว่าเมื่อไหร่พ่อ จะมารับสักที พอเห็นพ่อเดินเข้ามา ฉันจะดีใจมาก รีบ หยิบกระเป๋า ลุกขึ้นยืน สวัสดีคุณครู แล้วโบกมือลาเพื่อนๆ ถึงจะต้องจากเพื่อนๆ แต่ฉันก็มีความสุขที่ได้เห็นพ่อ และจะได้ไปพบแม่ที่บ้าน สวัสดีพ่อ แล้วพ่อก็จะโอบบ่า ฉันพาไปขึ้นรถ บางทีพ่อต้องกลับไปทำงานต่อ พ่อก็จะ พาฉันไปที่ทำงานด้วย ฉันก็จะได้เล่นกับเด็กแถวๆ นั้น ทุกเย็นพ่อจะให้ตังค์ฉันไปซื้อขนม ฉันก็จะวิ่งไปกับเพื่อนๆ อย่างองอาจและดีใจ ฉันจะภูมิใจมากเมื่อได้ยื่นตังค์ให้ แม่ค้าขายของ มันเป็นความรู้สึกว่า ฉันเป็นผู้ใหญ่แล้ว เวลาฉันเดินไปกับพ่อ ฉันจะวัดความสูงกับพ่อ อยู่เสมอ แต่วัดทีไร ก็โตแค่เอวของพ่อเอง พ่อบอกเสมอว่า สักวันหนึ่ง ฉันจะโตเป็นผู้ใหญ่ และเป็นผู้ใหญ่ที่เป็นคนดี ฉันยิ้มแล้วยืดอกรับ ฉันจะรอวันนั้น ตอนกลางคืน พ่อชอบให้อ่านหนังสือให้ฟัง เหมือนพ่อ ฉันหยุดร้องไห้ในทันที ก็ฉันเป็น ลูกของพ่อ นา พ่อสอนให้ฉันเป็นชาวพุทธที่สมบูรณ์ ตอนเช้า ครอบครัวของเราจะใส่บาตรพระด้วยกัน วันแล้ววันเล่า ที่ฉันได้เห็นพระรับบาตรด้วยอาการสงบ สำรวม พระให้ พร แล้วก็เดินจากไปด้วยอาการสำรวมเหมือนเดิม ภาพ เหล่านี้ได้ตอกย้ำให้ฉันได้ระลึกนึกถึงคุณค่าของพระพุทธ ศาสนา ซึ่งทำให้หลายคนยอมสละชีวิตทางโลก เพื่อเข้า มาศึกษาทางธรรม ฉันบอกกับตัวเองว่า สักวันฉันจะ ต้องเข้ามารู้มาเห็นในสิ่งที่พระบรมศาสดาสอนให้ได้ ทุก ๆ คืน พ่อจะให้ฉันสวดมนต์ แล้วนั่งสมาธิ ฉันก็จะรีบสวด รีบนั่ง แล้วก็ลงไปดูการ์ตูนต่อตาม ประสาเด็กๆ แต่สิ่งเหล่านี้ ที่ฉันได้ทำทุกวัน เป็นเดือน เป็นปี ซึมเข้ามาอยู่ในใจฉัน ทำให้ฉันรักเสียงสวดมนต์ รักการนั่งสมาธิ เมื่อประสบปัญหาหนักๆ ที่ฉันแก้ไขไม่ ได้ด้วยตัวเอง แต่สิ่งที่ฉันได้ทำทุกครั้ง คือการนั่งขัดสมาธิ หลังตรง ปล่อยใจเข้าไปข้างใน แล้วฉันก็ได้พบกับความ สุขเย็นๆ ที่แผ่ออกมา ทำให้ฉันไม่เคยหวั่นไหวกับ อุปสรรคใดๆ และพร้อมที่จะเชิดหน้า ฟันฝ่ากับอุปสรรค กัลยาณมิตร ๗๐ มิถุนายน ๒๕๕๒